Tijs en Sigrid in Noorwegen: “De jongste is nu al meer Viking dan Vlaming”

Frederik Jaques
Frederik Jaques Webredacteur

Tijs Van Reeth, afkomstig van Wevelgem, en zijn echtgenote Sigrid Descheemaeker met roots in Oostrozebeke, trouwden in 1997 en gingen in Heestert wonen. Tot ze in de zomer van 2012 het noorden opzochten en naar een klein Noors dorpje verhuisden.

Tijs, wanneer en hoe zijn jullie in Noorwegen beland?

“Ik had een behoorlijk stresserend leven met ons eigen bedrijf. We reisden al lang naar Scandinavië, waar we ons thuis voelden. Ik kwam met het idee om alles te verkopen en te emigreren.”

Zijn er veel slapeloze nachten van twijfel en onzekerheid aan vooraf gegaan, of was de knoop erg snel doorgehakt?

“We wilden niets overhaast doen. De eerste keer dat we emigreren overwogen was in het voorjaar van 2011. De daaropvolgende zomer hebben we een voorbereidende reis gemaakt en verschillende plaatsen in Noorwegen bezocht. De definitieve beslissing kwam in september, we zijn verhuisd in de zomer van 2012. We hebben nooit getwijfeld, we hebben ons heel goed voorbereid en hadden de bedoeling om definitief te emigreren.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Vorige zomer hadden we een ander verhaal van West-Vlamingen die naar Noorwegen waren uitgeweken, vooral in het kader van een migratieproject waarbij de overheid Nederlandse en Belgische gezinnen wilde aantrekken. Heeft het bij jullie daar ook iets mee te maken?

“In die tijd was er inderdaad een Nederlandse organisatie die gezinnen zocht. Noorwegen had nood aan meer bevolking. Dit is nu echter teruggeschroefd. Wij hebben geen gebruik gemaakt van hun diensten, maar op onze gemeente was wel iemand actief die mensen moest aantrekken. Daar hebben wij gebruik van gemaakt, maar we hebben wel altijd onze keuzes kunnen maken.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Jullie wonen in Ulefoss, al bij al een klein dorpje met nog geen 3.000 inwoners. Hoe kom je net daar terecht?

“We hadden op voorhand vier mogelijke locaties ‘genomineerd’. We bezochten ze intensief en hebben dan beslist om Ulefoss te nemen. Ulefoss is landelijk gelegen, met toch een iets grotere stad op een half uurtje rijden. Bovendien is het het zuiden van Noorwegen, op een uur rijden van de boot naar Denemarken, op anderhalf uur rijden van een vluchtverbinding met Amsterdam en op drie uur van Oslo. Daarnaast staat de omgeving bekend als windvrij, warm en met weinig regen en luchtvochtigheid. Eigenlijk hebben we hier een veel beter klimaat dan in Vlaanderen.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Hoe moeten we er jullie woning voorstellen? In het ‘centrum’ of helemaal op de buiten in het groen?

“We hebben voor emigratie ons huis gekocht. Het ligt op zo’n kilometer buiten het kleine centrum. Aan de achterkant van onze woning vind je ongerepte natuur. We hebben een fantastisch uitzicht over het hele grote meer, dat grenst aan de gemeente.”

Wat doen jullie er voor de kost?

“Sigrid heeft een onderwijsdiploma. Ze is hier aan het werk als onderwijzeres, volledig in het Noors. Ik werk als zelfstandige. Ik heb een firma die huizen koopt, renoveert en weer verkoopt. Intussen ben ik goedgekeurd als ‘bouwmeester’, wat inhoudt dat wij volledig houten huizen mogen bouwen en verbouwen zonder architect. Doordat Noorwegen niet tot de Europese Unie behoort, zijn onze diploma`s omgezet naar Noorse. Voor Sigrid was dat dus haar onderwijsdiploma, voor mij ging het om mijn technische opleiding.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Volgen de kinderen onderwijs in een internationale school ergens in de regio, of ter plaatse in het Noors?

“Vanaf het eerste idee waren we ons bewust dat de taal belangrijk is als je wil integreren. Het zijn wij die emigreren, dus is het onze taak om ons aan te passen. Sigrid en ik hadden vooraf twee cursussen Noors gevolgd, de kinderen kenden geen enkel woord. Ze zijn zo gestart op school, hebben een uitstekende begeleiding gekregen en hebben zich dan ook perfect aangepast. Eden en Rune, de dochters van 16 en 14, spreken bijna beter Noors dan Nederlands. Thor (6) is zelfs al meer dan de helft van zijn leven in Noorwegen en is intussen meer Viking dan Vlaming.”

Was het voor hen moeilijk om met hun hele hebben en houden naar het hoge noorden te verhuizen?

“De kinderen waren laaiend enthousiast over het idee om te verhuizen. Op vandaag zijn ze bijzonder blij om hier te leven. Ze beseffen heel goed dat het schoolleven net zoals het werkleven veel minder belastend en stresserend is dan in Vlaanderen.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Is deze verhuizing definitief voor jullie? Als de kroost straks ook op eigen benen staat, daar een toekomst opbouwt… en jullie willen na verloop van tijd terugkeren?

“We dachten en denken niet om terug te keren. Onze beslissing indertijd voelde ook aan als definitief, maar je weet nooit. We worden elk jaar meer en meer Noors, en misschien zou het ook bijna niet meer mogelijk zijn. We leven op een volledig ander ritme en andere manier.”

Wat zijn de drie grootste pluspunten aan wonen in Noorwegen? Zijn er ook nadelen aan verbonden?

“Het dagelijks leven is zoveel eenvoudiger. Veel minder werkdruk, meer vrije tijd, prachtige natuur. Hier heb je ook een leven na je werkdag. Een nadeel – of puntje om me aan te ergeren – is het feit dat alles hier wat lang duurt. Ze hebben hier het Noorse spreekwoord ‘ting tar tid”, letterlijk vertaald ‘dingen vragen tijd’.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Krijgen jullie er nog geregeld familie of vrienden uit eigen land over de vloer?

“Vanaf het begin hadden we gezegd dat we er alles zouden aan doen om onze sociale contacten te behouden. Wij zijn verhuisd, dus wisten we dat er geregeld een reis naar Vlaanderen voorzien moest worden. We reizen gemiddeld drie keer per jaar met de camper of per vliegtuig naar Vlaanderen. In ons huis hebben we een gastenverblijf gemaakt. Zo hoeven wij geen grote veranderingen uit te voeren als er bezoek komt. We zijn bijzonder blij en zijn verrast van hoe veel bezoek er al is langsgekomen. Dankzij Skype zijn we sowieso altijd vlot bereikbaar.”

Waarin verschillen de Noren van de Belgen, wat hebben ze dan weer met elkaar gemeen?

“Noren zijn zeer gesloten, moeilijk toegankelijk maar bijzonder vriendelijk en echte levensgenieters. Ze beseffen heel goed dat ze in het mooiste en rijkste land van de wereld wonen, en hoe goed ze het hebben. Ze zijn bijzonder trots op hun land. Ik kan geen punt bedenken waarin een Noor vergelijkbaar is met een Belg. Ik kan mij niet inbeelden hoe een Noor in België zou kunnen leven.”

Tijs en Sigrid in Noorwegen:

Hoe vullen jullie de vrije tijd in?

“Onze vrije tijd gaat meestal naar gezamenlijke activiteiten. Gezelschapsspelen in de winteravonden, langlaufen op onze gemeente, wandelen in de Noorse natuur, zwemmen in de meren, genieten van een barbecue, zowel in zomer als in de sneeuw op winterdagen, tijd maken voor elkaar…”

En tot slot: als je onze lezers één toeristische tip ‘van een local’ zou mogen geven, die niet in de brochures staat, wat zou die dan zijn?

“Het meemaken en beleven van de nationale feestdag van de Noren. Op 17 mei stralen de Noren de fierheid uit over hun land. De massale vlaggen, de traditionele kledij, het samenhorigheidsgevoel van de Noren. Van het kleine dorpje, zoals Ulefoss tot in de hoofdstad Oslo: overal is dat op dat moment te beleven.”

(Frederik Jaques)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.