"Toen ik in 1969 als pas afgestudeerde onderwijzer mijn benoeming kreeg in de Vijfse gemeenteschool kwamen de toenmalige schepenen én oud-strijders René Gyselinck en Albert De Lepiere met de vraag om wat secretariaatswerk voor de oud-strijdersbond op te knappen", herinnert Sylvère Deprez zich nog.
...

"Toen ik in 1969 als pas afgestudeerde onderwijzer mijn benoeming kreeg in de Vijfse gemeenteschool kwamen de toenmalige schepenen én oud-strijders René Gyselinck en Albert De Lepiere met de vraag om wat secretariaatswerk voor de oud-strijdersbond op te knappen", herinnert Sylvère Deprez zich nog. "De plaatselijke bond had immers besloten om aan te sluiten bij NSB-nationaal in Brussel en dat bracht nogal wat 'paperassen' met zich mee. Op dat moment waren er in Vijve een 80-tal oud-strijders, die in aanmerking kwamen om erkend te worden als strijder '40-'45. Dat beetje secretariaatswerk werd in het begin een nogal omvangrijke klus. Strijder en/of krijgsgevangene zijn, moest worden gestaafd met officiële documenten of getuigenissen van hogere officieren. Aanvragen van medailles, strijderskaarten, oorlogsrenten, enzovoort brachten heel wat papierwerk met zich mee, waarvoor ik soms van huis tot huis moest fietsen om alles in te vullen en te laten ondertekenen. Vaak kreeg ik de reactie Bedankt, maar dat zal toch niets opbrengen. Achteraf bleek gelukkig het tegendeel.""Het administratieve werk werd stilaan aangevuld met organisatorisch werk. De 11 novembervieringen werden, na de eucharistieviering en hulde aan het monument, telkens gekruid met een serieuze rondgang door de gemeente. Bij alle leden-herbergiers werd halt gehouden onder begeleiding van de Koninklijke Fanfare Hoger Op. De secretaris moest er vooral over waken dat iedereen op tijd aan tafel geraakte in het zaaltje boven Café Sportwereld bij Maurits en Germaine Moerman-Demeyer. In die tijd was er ook altijd een grote 11 novembertombola om de kas te spijzen. De prijzen, met een fiets als hoofdprijs, werden uitgestald in de fietsenwinkel van Maurits. Het café zelf moest op 11 november zelfs onderstut worden om het vele volk op de bovenverdieping te dragen, zeker als een accordeonist na de maaltijd en de kaarting de aanzet gaf voor een danspartij. Naarmate de jaren vorderden werd de viering rustiger en bleef het bij kaarten, teerlingbak, tombola en gezellig samenzijn."Secretaris Sylvère Deprez miste van 1969 tot vandaag enkel de viering van 1970 omdat hij toen zelf zijn militaire dienst in Duitsland vervulde. Hij werkte de afgelopen vijftig jaar met vier voorzitters: René Gyselinck (tot 1979), Albert De Lepiere (tot 1997), Albert Verhaeghe (tot 2011) en Adrien Hofmann (tot 2012). Samen met de andere bestuursleden zetten ze zich in om bij de plaatselijke middenstand prijzen te verzamelen voor de gratis tombola voor hun leden. Het lokaal was achtereenvolgens gevestigd in Café Sportwereld (tot 1978), Transvaal (tot 1985), Ter Leie (tot 1993) en Leieburcht-d'Oostpoorte (tot 2011), dat al die jaren de 11 novembermaaltijd verzorgde.Af en toe waren er bijzondere activiteiten. Zo werd er meerdere jaren een bus ingelegd naar Nieuwpoort voor de jaarlijkse hulde aan het monument van Koning Albert. Na de plechtigheid werd een fijne namiddag aan zee uitgewerkt. Ook een vijftal uitwisselingsmomenten met Schotse oud-strijders, die hier op het einde van WO II verbleven voor ze deelnamen aan de bevrijding van Walcheren, waren topactiviteiten die samen met de groep van Schotse Vrienden werden georganiseerd.Vanaf het begin van de 21ste eeuw daalde het aantal leden aan een hoog tempo. Eén na één verloor secretaris Sylvère de mensen waarmee hij jarenlang de herinnering aan beide oorlogen levendig had gehouden. Op 1 november werden ze telkens herdacht met een 'vlaggetjesplanting door kinderen' en een bezinning op het kerkhof. Nu plant de secretaris die vlagjes zelf enkele dagen vóór Allerheiligen. In 2011 vond het laatste afzonderlijke banket van de NSB-afdeling Sint-Eloois-Vijve plaats, want. in 2012 waren er geen oud-strijders meer. Ondertussen was er in Groot-Waregem een overkoepelend Comité van de Vaderlandslievende Verenigingen opgericht, waarin Sylvère en Hans Amez Vijve vertegenwoordigen. In Sint-Eloois-Vijve zelf blijft er een herdenking met een eucharistieviering, hulde aan het monument en een receptie met toespraken in De Linde. Sylvère wil dit zolang hij kan in ere houden, zodat zijn oud-strijdersvrienden niet helemaal worden vergeten. Wel vindt hij het spijtig dat er, op een paar families na, weinig kinderen en kleinkinderen van oud-strijders aan de 11 novemberherdenking deelnemen. Voor Groot-Waregem wordt altijd een gezamenlijk banket georganiseerd, waarop ook enkele sympathisanten uit Vijve aanwezig zijn. (IVD)