Arthur Corbanie huist met zijn ouders Filip Corbanie en Els Lambrecht en tweelingbroer Emiel in de Kistestraat in Tielt. Zijn ouders baten een kapperszaak uit. Pa Filip kon bij ons nog even zijn onbegrip ventileren over het feit dat kappers toch open moesten of konden blijven, maar dinsdag kwam het verlossende en terechte nieuws dat ook zij hun zaak mogen sluiten, inclusief een hinderpremie.
...

Arthur Corbanie huist met zijn ouders Filip Corbanie en Els Lambrecht en tweelingbroer Emiel in de Kistestraat in Tielt. Zijn ouders baten een kapperszaak uit. Pa Filip kon bij ons nog even zijn onbegrip ventileren over het feit dat kappers toch open moesten of konden blijven, maar dinsdag kwam het verlossende en terechte nieuws dat ook zij hun zaak mogen sluiten, inclusief een hinderpremie.Arthur stapt niet in de voetsporen van zijn pa en ma, hij studeert maatschappelijke veiligheid in Kortrijk en zit er in zijn derde en laatste jaar. Via zijn school Vives, kreeg hij de kans om op Erasmus te trekken naar Hongarije. "In totaal met vier studiegenoten betrokken we daar een appartement in Boedapest. We arriveerden er op 29 januari en de bedoeling was om op 31 mei naar huis te keren. Daarna moest ik optreden", knipoogt Arthur. "Onze school in Boedapest beschikt er over een volledig nieuwe campus. De richting die we er volgden is uiteraard gelijkaardig met die in Kortrijk, maar niettemin hadden we daar ook andere vakken en hadden zij een ietwat andere visie op de richting. Alle Erasmusstudenten waren er in één klas gestopt, we kregen er les in het Engels."Boedapest maakte alvast indruk op het jonge gezelschap. "Het is een fantastische stad. Naast onze lessen namen we natuurlijk ook de tijd om die te ontdekken. Het is ook een echte studentenstad met een bruisend uitgaansleven en ja, ik mocht er al in een club draaien", aldus Dj Triple R die zichzelf omschrijft als een allround dj. Maar ook Hongarije is ondertussen in de ban van corona. "Toen wij er op 29 januari voet aan grond zetten, zag je op de luchthaven al mensen met mondmaskers, maar dat waren vooral Aziatische reizigers. Lange tijd bekeek men de pandemie wat vanop afstand, of die indruk had je dan toch, tot er plots een 'state of emergency' werd uitgeroepen. Cafés en scholen sloten er hun deuren. De situatie was daar plots ook omgeslagen en omdat we vreesden straks ons eigen land niet meer in te kunnen, keerden we dan maar terug. Het afscheid van de vriendengroep die we er ondertussen hadden opgebouwd was niet makkelijk, ja er vloeiden traantjes.""Vorige week maandag landden we. Bedoeling is dat we daar via lange-afstandsonderwijs wel nog ons jaar afwerken. Een beetje zoals de studenten hier nu ook doen. Onze examens bestaan vooral uit opdrachten en die moeten we nu dus hier afwerken en doorsturen. Maar mocht het enigszins lukken dan keer ik in juni zeker nog terug naar daar. Ik heb er mensen leren kennen bij wie ik zeker mag logeren. Ik volg hier nu via de Hongaarse media nog wat de situatie daar op. Nu we hier in quarantaine zitten heb ik gelukkig nog mijn muziek om me mee bezig te houden. Ik hoop dat we toch een normale zomer kunnen hebben, want ik hoop toch op veel plaatsen toch mijn plaatjes te mogen draaien."