Sonja, we willen niet onbeleefd beginnen, maar... madonna-wa?
...

Sonja, we willen niet onbeleefd beginnen, maar... madonna-wa?Sonja Mazereel: "Madonnari zijn van oorsprong Italiaanse Madonna-schilders. Als echte troubadours trokken zij in de 16de eeuw het land rond om Maria af te beelden, ter kerstening van het volk. Dat christelijke kantje zie je nu nog steeds op de Italiaanse tekenfestivals, maar elders ter wereld zijn de thema's veel breder. Tegelijk ontstonden namelijk ook de Britse street painters, die veeleer bedelaars waren. Zij moesten dus eerder populaire werken maken, als ze op het einde van de dag wat geld in hun pet wilden hebben." Hoe pak jij het zelf aan?"Ik ben zo'n tien jaar geleden begonnen met 2D-tekeningen, maar ondertussen maak ik ook 3D-werken. Daarbij teken ik op voorhand een raster van uitdeinende trapeziums op een foto, op mijn computer. Die zet ik dan om naar vierkanten, om die vervormde foto tot slot zo, ter plekke in te kleuren op de tegels. Van op de juiste afstand zie je het bedoelde effect. Bij zo'n tekeningen gaan alle smartphones gegarandeerd de lucht in, maar de portefeuilles blijven dikwijls op zak. Ik moet het dan ook vooral hebben van de boekingen in binnen- en buitenland, en daar heb ik als enige Belgische madonnara natuurlijk een streepje voor."Hoe ben je zo zeker van die titel?"Ik ben heel actief op Facebook, waar ik altijd foto's plaats van de tussenstappen en het eindresultaat. Zo heb ik in de loop der jaren ook een stevig netwerk met andere tekenaars uitgebouwd. Op mijn pagina heb ik die claim al enkele keren gemaakt en dat werd nog nooit tegengesproken. Ik denk dat het vergankelijke aspect van de krijttekeningen veel andere kunstenaars tegenhoudt, maar dan maak ik opnieuw de vergelijking met muzikanten. Als die van het podium stappen, zit de show er ook op. Zelf heb ik er in ieder geval geen enkel probleem mee wanneer de regen een tekening uitwist. Tegenwoordig blijft elk werk toch bestaan, op smartphones of sociale media."Wat is het moeilijkste eraan?"Het tekenen zelf lukt mij steeds beter, maar het is niet makkelijk om de juiste kleuren te bekomen. De onderlaag is dikwijls geschilderd met plakkaatverf, voor een goede hechting en een sneller resultaat. Voorts gebruik ik zowel stoep-, school-, pastel- als kunstenaarskrijt, dat ik meng. Ik heb dus altijd drie koffers mee: met verf, krijt en mengbakjes. Dat wordt trouwens nog een uitdaging als ik dit najaar het vliegtuig neem naar de festivals in Baltimore en Florida. Dan moet ik de verf immers eerst drogen, om die na de vlucht weer vloeibaar te maken."Wat wil je hiermee nog bereiken?"Ik droomde er al lang van om eens in het buitenland te gaan tekenen, maar ondertussen stond ik al in Nederland, Frankrijk en Italië. Daarna stond Amerika bovenaan mijn verlanglijstje, maar ook dat mag ik binnenkort dus schrappen. Nu wil ik vooral beter worden. Het blijft uitdagend, doordat ik het voor mezelf altijd moeilijker maak en de lat steeds hoger wil leggen."