Jet Import, het bedrijf dat het energiedrankje verdeelt in België en Luxemburg, kende ooit een heel andere start?
...

Jet Import, het bedrijf dat het energiedrankje verdeelt in België en Luxemburg, kende ooit een heel andere start? Klopt helemaal. Het bedrijf dat we nu kennen, werd ooit door mijn grootvader gestart, in een hangar op de Kezelberg. Met Jet Frisdranken leverde hij de klassieke limonades aan zowel cafés als winkels. Het was eigenlijk een klassiek verhaal van een klassieke onderneming.Een riskante maar noodzakelijke stap. Midden de jaren 90 stond de markt onder een enorme druk. De buurtwinkels van weleer groeiden uit tot grootwarenhuizen, de afzetmarkt veranderde en ook de prijzen stonden onder druk. Wie met die evolutie meewilde, moest investeren, maar de marges lieten dat niet meer toe dus was er nood aan iets nieuws, iets rebels, iets tegendraads en zo kwam Red Bull op het toneel.Helemaal niet, het was keihard werken om het aan de man te brengen. We geloofden er uiteraard in en dat hebben de ontelbare uren tot zelfs weken van slapeloze nachten mogelijk gemaakt. Dergelijk product was en is sowieso een soort van love-hatedrankje: je houdt ervan of je haat het. Er bestaat niet echt een tussenweg waardoor het ook steeds zoeken is naar de juiste afzetmarkt. In de beginjaren schuimden we alle discotheken en technofuiven van het land af om Red Bull te promoten. Het tegendraadse karakter van de energiedrankjes kwam overeen met de attitude van de fuifbeesten en Red Bull sloeg er meteen aan. Die link met de elektronische muziek is er nog steeds, kijk maar naar Red Bull Elektropedia.Onze gebouwen op de 'baan naar Dadizele' barstten uit hun voegen en net op dat moment kwam er in Lauwe een loods vrij. Een ongelukkige samenloop van omstandigheden voor de toenmalige eigenaar werd een gouden kans voor ons. Een verhuizing uit West-Vlaanderen was voor ons absoluut niet aan de orde, als Menenaar kende ik de werkersmentaliteit van de mensen hier als geen ander en die was onmisbaar. We voerden een heuse commerciële blitzkrieg uit op de markt en daarvoor waren gedreven mensen nodig, een kolfje naar de hand van West-Vlamingen.Inderdaad, je kan dat zo bekijken. Het was inderdaad logischer om ergens in Waregem of eender waar langsheen de E17 een gebouw neer te poten. Een bedrijf neerpoten in dergelijke betonnen jungle is alles behalve inspirerend en wie productief wil zijn, heeft een filosofische plaats nodig. Ik bedoel, kijk gewoon eens door het raam. We kijken pal op de Leie, je ziet er de natuur en je komt er innerlijk tot rust. Als ondernemer moet ik voortdurend de afweging maken tussen winst en het welzijn van de werknemers. Het één kan niet zonder het ander en een geïnspireerde collega is een gemotiveerde collega.Klopt helemaal. Jet Import telt meer dan 100 werknemers, maar de West-Vlaamse standplaats blijft. We trekken talent aan van over het hele land en ik ben er rotsvast van overtuigd dat dit talent hier volledig kan groeien. Om die groei te stimuleren, zorgen we er dan ook voor dat iedereen hier zijn eigen plaats heeft, of je nu veel op kantoor aanwezig bent of niet.Ik ben trots te kunnen zeggen dat ons restaurant The Barn, 'de kantine' van vroeger, werd verkozen tot een van de beste vijf van België. Het is een soort van centrale hub voor het bedrijf geworden. Je kan hier bijvoorbeeld in alle discretie vergaderen in een caravan, je rustig afzonderen als de focus er even niet is en hier zijn zelfs werkplekken voorzien voor de talrijke freelancers waarmee we aan de slag gaan. De enorme glaspartij die zicht geeft op het Leiedal zorgt ervoor dat de gekste ideeën hier kunnen worden uitgewerkt. Onze bedrijfsfeesten, die laten we dan ook systematisch hier plaatsvinden.We werken hier vooral op basis van vertrouwen, het is de hoeksteen van alles. Dat oubollige hokjesdenken van 'van dan tot dan moet je werken', 'dan moet je prikken' en 'dan moet je eten' is al jaren voorbijgestreefd. Iedere werknemer heeft zijn eigen plaats, maar heeft ook zijn eigen vrijheid. Wanneer je minder goed presteert op dat uur of op die plaats, dan is het nutteloos om iemand te gaan forceren daar te blijven. Je ziet hier voortdurend mensen voorbijlopen met hun laptop onder de arm. Die wil liever in de zon zitten om te werken, die heeft nu honger en een ander wil dan weer even bij wat andere collega's gaan zitten. Hier krijgen ze die vrijheid en wij worden dan weer beloond met productiviteit en creativiteit. Een absoluut feit! Ons portfolio telt ondertussen meer dan 50 merken. We luisteren voortdurend naar de markt en stellen steevast twee vragen: wat wil de consument en wat kunnen we aanbieden? Het antwoord op die vragen vinden, is de absolute uitdaging voor iedere ondernemer. Het is daarom ook van belang dat ik me laat omringen door mensen met een jonge en open mindset. We mogen niet hervallen in het klassieke denken, maar moeten tegendraads durven doen. Zo slaagden we erin om met Fever-Tree het vuur aan de schenen van een van de mondiale marktleiders te leggen, iets waar ik extreem trots op ben.Daar ben ik niet zo van overtuigd. Net zoals met alles wat we doen zetten we in op meer dan alleen maar 'drank', het moet een totaalpakket zijn. Je hebt de rum die we allemaal kennen, je hebt de speciale soorten en dan heb je Kraken. Wie kijkt naar de fles weet meteen: dit is iets helemaal anders. Het is rum met een verhaal, een donker verhaal zelfs en dat mag best. Onze maatschappij leeft te veel volgens regels. We betuttelen en pamperen voortdurend en het lijkt wel alsof we nooit meer iets compleet tegendraads mogen doen. Een mens is daarvoor niet gemaakt en onze rebelse neigingen mogen niet onderdrukt worden. Kraken symboliseert dat perfect. Een event waar je alleen maar kan proeven, daar geloven we niet in. Bij ons komen er monsters uit de zee, ontstaan legendes en loop je natuurlijk de Kraken tegen het lijf.Natuurlijk! Ik ben nog even ambitieus als op de eerste dag. Volume en omvang veranderen niets aan het ondernemende DNA. Of we nu spreken over iets kleins of over iets erg groots, het moet een succes worden en daar ga ik nog steeds voor.Ik moet toegeven dat ik het gevoel van totale vrijheid soms wel eens mis. Drie maanden van de aardbol verdwijnen, een pelgrimstocht naar een klooster ergens diep in de Indiase bergen en er gaan mediteren of me verdiepen in yoga. Natuurlijk blijft de onderneming draaien, maar het idee dat ik ooit in de mogelijkheid zal zijn om het allemaal even los te laten, daar droom ik wel van, ja.