Een dame met visie. Zo kun je Sofie Vandenbriele uit Ieper het best omschrijven. Met haar partner Sam Bulik richtte ze in 2010 in Izegem een standenbouwbedrijf op dat de familienaam van haar creatieve rechterhand draagt. Ze wilden ze niet meedoen aan de prijzenslag en gingen meteen voor de high end-spelers. "Dan laat je bepaalde projecten schieten, maar op de duur loont dat en haal je systematisch de grote namen binnen. Red Bull, Fever-Tree, Desperados. Of de grotere bedrijven uit onze regio: Agristo, Televic, Skyline..."
...

Een dame met visie. Zo kun je Sofie Vandenbriele uit Ieper het best omschrijven. Met haar partner Sam Bulik richtte ze in 2010 in Izegem een standenbouwbedrijf op dat de familienaam van haar creatieve rechterhand draagt. Ze wilden ze niet meedoen aan de prijzenslag en gingen meteen voor de high end-spelers. "Dan laat je bepaalde projecten schieten, maar op de duur loont dat en haal je systematisch de grote namen binnen. Red Bull, Fever-Tree, Desperados. Of de grotere bedrijven uit onze regio: Agristo, Televic, Skyline..."Maar door de coronacrisis moest het bedrijf opnieuw schakelen. "We zagen als eerste al onze opdrachten afgeblazen worden. Onze kalender was volgeboekt, maar in een mum van tijd was die weer volledig blanco. Wij werken vooral op internationale vakbeurzen, voor 60 procent in het buitenland. Het ziet er niet naar uit dat we snel zullen kunnen hervatten. In Duitsland zal het ten vroegste in oktober zijn, in Frankrijk spreken ze al over het einde van het jaar."In het bedrijf zijn tien werknemers aan de slag. "We kunnen alles binnenshuis, we zijn van niemand afhankelijk. Dat blijkt ook nu onze grote sterkte. Toen het orderboekje leegliep, was onze enige bekommernis om ons bedrijf met al het personeel draaiende te houden. We moeten ook nog rekeningen betalen natuurlijk. Omdat er geen beurzen zijn, moesten we dus op zoek naar iets anders."Bulik gaat er prat op als eerste corona-plexischermen in België ontworpen te hebben. "Het idee kwam eigenlijk van een apothekeres uit Izegem. Ze had een rudimentaire schets gemaakt van een scherm om op haar toonbank te zetten en vroeg of wij dat voor haar konden vervaardigen. Wij zagen daar wel brood in. Sam ging ermee aan de slag. De eerste zaterdag van de lockdown was het ontwerp er al, op zondag werd het getest en 's avonds zwierde ik het op het internet. Ik mocht meteen een blocnote ter hand nemen, want de bestellingen liepen direct binnen. Zonder dat ze het scherm in het echt gezien hadden."Ondertussen zagen bij Bulik al verschillende varianten en formaten van dat eerste ontwerp het levenslicht. "Een scherm waaronder je waren zoals een doosje pillen of een taart kunt doorgeven. Maar ook schermen die tot op de tafel reiken en die tussen twee personen kunnen gezet worden bij een gesprek. Ons logo staat op de schermen, waardoor die reclame maken voor zichzelf. We hebben uitgerekend dat we intussen al vier kilometer van die schermen hebben verkocht. Het was hier ook hectisch, we leken wel een Chinees atelier. Bij heel wat van onze collega's staat de activiteit op nul. Maar wij hebben geen dag stil gelegen."Een leegroof van plexiglas. Zo omschreef Sofie die eerste weken. "Wij hebben hier altijd wel een voorraad en door onze goede connecties met onze leverancier, hebben wij al leveringen kunnen reserveren. Wij komen dus niet zonder te zitten, maar plexiglas is wereldwijd overbevraagd. In landen waar ze het produceren, mogen ze het van de overheid al niet meer uitvoeren." Maar toen iedere voedingszaak of apotheker in de regio zijn een plexischerm had, richtte Sofie zich meteen op een ander idee. "Ik vernam vanuit de zorgsector dat ze zonder beschermingsmateriaal zaten. Dus hebben wij zelf faceshields ontworpen, een vrij simpel systeem met een hoofdband met velcro waarin een scherm uit de kunststof PETG wordt geschoven. Daar was duidelijk nood aan. AZ Groeninge Kortrijk bestelde er 750 in één keer, de dozen met 50 stuks in vlogen naar buiten. Het was hier aan de deur zelfs soms bijna een gevecht op leven en dood. Precies alsof dit hun enige reddingsmiddel was." En toen de bouwsector kon hervatten, bood Bulik een antwoord op de verzuchtingen van veel aannemers. "De schermen die we op onze faceshields plaatsen, konden we aanpassen zodat die ook op bouwhelmen passen. En we verkopen natuurlijk ook complete bouwhelmen met gezichtsscherm. Ook dat loopt vlotjes." Zijn er nog nieuwe ideeën? "Straks verkopen we ook mondmaskers met leuke snoetjes, dat zal vooral leuk zijn voor de kinderen. Maar ondertussen zijn ze in Pakistan bezig met het maken van ons nieuwste product. Veel kan ik er nog niet over prijsgeven, maar het gaat om kledingstukken met ingebouwde mondmaskers. We blijven speuren naar opportuniteiten!"