De Moraviestraat is een iet of wat afgelegen stukje Wevelgem. Verscholen tussen het vliegveld en de Leie is het een straat waar je niet meteen komt, als je er niet moet zijn. Toch zijn ook daar de maatregelen van de lockdown merkbaar. "Ik ben zelf mama, je moet me dus echt niet vertellen wat het met kinderen doet wanneer ze niet buiten mogen". Sandrine, die in het dagelijkse leven actief is in het onderwijs, heeft begrip voor zowel de strikte maatregelen als voor de ouders die ermee worden geconfronteerd. "Kinderen hebben beweegruimte nodig, wij hadden er ook nood aan toen we klein waren. Plots krijgen ze te horen dat ze binnen moeten blijven en wordt die beweegruimte volledig weggenomen. Het is dus helemaal niet abnormaal dat ze binnen de kortste keren de muren oprijden. Wanneer 1 of beide ouders dan ook nog eens moeten thuiswerken, dan is het hek helemaal van de dam".

De kinderen van Sandrine zijn ondertussen al actief als volwaardige studenten maar het speelgoed van weleer staat nog steeds op zolder. "We hebben altijd al dingen gekocht waarvan we wisten dat ze lang konden meegaan" gaat Sandrine verder. "Speelgoed was hierop geen uitzondering en dus hebben we nu complete bakken vol op zolder staan. Van Lego tot Barbie, van Playmobil tot poppen, we hebben van alles wat. Het staat op zolder gewoon stof te trekken en ik dacht dat we dit best wel wat nuttiger konden gaan inzetten. Alles werd gewassen, gedesinfecteerd, gesorteerd en wordt in een uitleensysteem ter beschikking gesteld. Mensen uit de wijk, die met kinderen thuis moeten blijven, kunnen een bak met speelgoed komen uitlenen. Ze spelen, ravotten of maken er de gekste dingen mee en eenmaal ze klaar zijn brengen ze de bak gewoon terug. Het is een kleine handeling maar voor ouders kan het, vooral in deze tijden, een meer dan welgekomen opluchting zijn".

De Moraviestraat is een iet of wat afgelegen stukje Wevelgem. Verscholen tussen het vliegveld en de Leie is het een straat waar je niet meteen komt, als je er niet moet zijn. Toch zijn ook daar de maatregelen van de lockdown merkbaar. "Ik ben zelf mama, je moet me dus echt niet vertellen wat het met kinderen doet wanneer ze niet buiten mogen". Sandrine, die in het dagelijkse leven actief is in het onderwijs, heeft begrip voor zowel de strikte maatregelen als voor de ouders die ermee worden geconfronteerd. "Kinderen hebben beweegruimte nodig, wij hadden er ook nood aan toen we klein waren. Plots krijgen ze te horen dat ze binnen moeten blijven en wordt die beweegruimte volledig weggenomen. Het is dus helemaal niet abnormaal dat ze binnen de kortste keren de muren oprijden. Wanneer 1 of beide ouders dan ook nog eens moeten thuiswerken, dan is het hek helemaal van de dam".De kinderen van Sandrine zijn ondertussen al actief als volwaardige studenten maar het speelgoed van weleer staat nog steeds op zolder. "We hebben altijd al dingen gekocht waarvan we wisten dat ze lang konden meegaan" gaat Sandrine verder. "Speelgoed was hierop geen uitzondering en dus hebben we nu complete bakken vol op zolder staan. Van Lego tot Barbie, van Playmobil tot poppen, we hebben van alles wat. Het staat op zolder gewoon stof te trekken en ik dacht dat we dit best wel wat nuttiger konden gaan inzetten. Alles werd gewassen, gedesinfecteerd, gesorteerd en wordt in een uitleensysteem ter beschikking gesteld. Mensen uit de wijk, die met kinderen thuis moeten blijven, kunnen een bak met speelgoed komen uitlenen. Ze spelen, ravotten of maken er de gekste dingen mee en eenmaal ze klaar zijn brengen ze de bak gewoon terug. Het is een kleine handeling maar voor ouders kan het, vooral in deze tijden, een meer dan welgekomen opluchting zijn".