Marc Simoens (68) en Paula Persijn (65) hebben hun pensioen ruimschoots verdiend. "Op 1 juli zou het precies 45 jaar zijn dat we in de beenhouwerij staan", bedenkt Marc. "Oorspronkelijk zouden we dan stoppen maar nu gebeurt dit op 12 mei. Ik moet opgenomen worden in het ziekenhuis voor een ingreep en daarom eindigt het nu al. En hiermee is de cirkel eigenlijk rond want toen we 45 jaar geleden met onze zaak begonnen, we waren amper tien dagen getrouwd, lag Paula in het ziekenhuis na een kleine ingreep (lacht)."
...

Marc Simoens (68) en Paula Persijn (65) hebben hun pensioen ruimschoots verdiend. "Op 1 juli zou het precies 45 jaar zijn dat we in de beenhouwerij staan", bedenkt Marc. "Oorspronkelijk zouden we dan stoppen maar nu gebeurt dit op 12 mei. Ik moet opgenomen worden in het ziekenhuis voor een ingreep en daarom eindigt het nu al. En hiermee is de cirkel eigenlijk rond want toen we 45 jaar geleden met onze zaak begonnen, we waren amper tien dagen getrouwd, lag Paula in het ziekenhuis na een kleine ingreep (lacht).""Wij zijn afkomstig van Slijpe en Schore, van de kust dus", neemt Paula over. "En we zijn in Roeselare beland door een vriend van Marcs vader. Die vertelde dat Marcel Breemeersch zijn beenhouwerij in de Iepersestraat verkocht en wij hebben toegehapt. En we hebben het ons nooit beklaagd.""Wij zijn altijd een traditionele slagerij geweest met de focus op natuurvlees. In het begin maakten we zelfs geen vol-au-vent. Nu zijn de slagerijen bijna traiteurs geworden en natuurlijk moesten wij volgen. Wij maakten wel enkel de klassieke gerechten klaar en hebben nooit de ambitie gehad om een culinaire slagerij te zijn.""Een goede slager koopt zijn dieren zelf in en versnijdt en kapt ze nog zelf op zijn blok. Die maakt ook zo veel mogelijk zijn eigen charcuterie", bedenkt Marc. "Nu is dat anders want er wordt heel veel versneden vlees aangekocht en klaargemaakte charcuterie. Is dat daarom slechter ? Ik denk het niet, het is anders.""We hebben veel gewerkt in ons leven. Op donderdag waren we gesloten en ook op zondag tussen één uur en vier uur was de zaak dicht. Paula en ik gaan graag uit eten. Vooral met onze goede vrienden Bernadette en Hendrik Devriendt. Ja, van de vroegere slagerij Finesse. We hebben die meer dan 40 jaar geleden leren kennen via een leverancier en we zijn nog altijd vrienden.""Niemand van onze kinderen zal de zaak overnemen. Saskia is boekhouder en Anouchka is diëtist. En onze vier kleinkinderen zijn nog te klein", zegt Paula. "Of het niet moeilijk was om 45 jaar als koppel in dezelfde zaak te werken ? Eigenlijk niet. Als we eens woorden hadden, was ik blij dat de winkelbel rinkelde. Dan dacht ik altijd: ''het zal wel overgewaaid zijn tegen dat ik weer naar achter ga' (lacht).""Ik moet eerlijk toegeven dat ik al eens heb nagedacht over dat fameuze 'zwart gat' dat wij misschien zullen ervaren als we gestopt zijn", besluit Marc. "We zijn geen reizigers en zullen een beetje onze weg moeten zoeken. Gelukkig werken we alle twee graag in de tuin en met de zomer voor de deur zal er daar werk genoeg zijn."(PS)