Jozef Bogaert is onlosmakelijk met Café De Vagant op de Korenmarkt verbonden. "Mijn carrière hier in 't café startte ik op 22 december 1978. Het café was mijn stamkroeg en ik kwam hier dan ook vaak en met veel plezier over de vloer. Toen mijn voorganger overleed, diende de kans zich aan om het café zelf uit te baten." begint Jozef zijn verhaal. "Ik was al een jaar of vier melkboer, maar die stiel werd steeds moeilijker. Ik besloot dus om het er op te wagen. 40 jaar later sta ik nog steeds in 't zelfde café en ik doe het nog altijd met heel veel plezier!"
...

Jozef Bogaert is onlosmakelijk met Café De Vagant op de Korenmarkt verbonden. "Mijn carrière hier in 't café startte ik op 22 december 1978. Het café was mijn stamkroeg en ik kwam hier dan ook vaak en met veel plezier over de vloer. Toen mijn voorganger overleed, diende de kans zich aan om het café zelf uit te baten." begint Jozef zijn verhaal. "Ik was al een jaar of vier melkboer, maar die stiel werd steeds moeilijker. Ik besloot dus om het er op te wagen. 40 jaar later sta ik nog steeds in 't zelfde café en ik doe het nog altijd met heel veel plezier!"Toen Sif De Vagant overnam, wist hij niet waar hij aan begon. "Op café gaan is één iets, er één uitbaten is nog een ander paar mouwen. Na een paar jaar was ik het caféleven gelukkig goed gewoon", klinkt het. "Je komt in aanraking met heel veel mensen en die zijn stuk voor stuk anders. Het spreekt voor zich dat je als baas moet leren omgaan met iedereen, want iedereen is hier welkom in De Vagant." Wie De Vagant binnenstapt, heeft even het gevoel dat de tijd er bleef stilstaan. "Ik heb in die 40 jaar bitter weinig aan het interieur veranderd en dat heb ik heel bewust gedaan. Ik wil de authenticiteit bewaren en dat is mij aardig gelukt denk ik. De Vagant is nog een échte bruine kroeg en dat heeft zijn charme, daar hou ik van." 40 jaar café houden is een hele tijd, maar Sif heeft het altijd graag gedaan. "Natuurlijk is er in die 40 jaar heel wat veranderd. De laatste 15 jaar zijn er heel wat aanpassingen geweest in de wetgeving en dat heeft het niet altijd makkelijker gemaakt voor de cafébazen. Nu, 't is niet anders. We moeten er mee leren omgaan", weet Sif. "Wat hier geschonken wordt, dat is in de jaren niet zo erg veranderd. De échte klassiekers zijn gebleven, dan denk ik aan Duvel of Carlsberg bijvoorbeeld. Hoe vaak die bieren al gekopieerd werden, mensen keren altijd terug naar het origineel." "Het clienteel van De Vagant is met mij mee gegroeid. Ik heb klanten die hier in al die jaren niet weg zijn geweest, maar jaarlijks komen ook nieuwe mensen bij. De jonge mensen, die zijn helaas wel wat weggebleven. De cafécultuur die er vroeger wel was, is helaas meer en meer aan het verdwijnen. De nieuwe generatie die nu op café zou kunnen gaan, heeft allemaal een smartphone en hecht naar mijn mening minder belang aan het échte sociaal contact. Dat is heel spijtig. De meeste van mijn klanten zijn dan ook al wat ouder. Jonge mensen doen dat minder en minder, op café gaan." "Het rookverbod vind ik in se geen slechte zaak, maar het heeft wel wat mensen weggehouden en dat is jammer. De hevige voorstanders die vroeger beweerden dat ze niét op café gingen omwille van de sigarettenrook, die zijn door het verbod ook niet plots gekomen, wat ze ook mogen beweren. Maar onze werkomgeving is er zeker wel een stuk gezonder op geworden, dat wel." "Als cafébaas leer je veel. Met mensen omgaan is essentieel is ons beroep. Mensen komen hier meestal nuchter aan, maar het is nooit zeker hoe ze weer buiten gaan. Er wordt al eens een pint te veel gedronken en dan verandert een mens nogal. Je hebt er die wenen als ze zat zijn, je hebt er die alles grappig vinden, er zijn er die slapen en je hebt er ook die erg zagen of zelfs agressief worden. Iedereen is anders en daar moet je als baas mee om kunnen. Dat is wennen in het begin, maar dat lukt." In 40 jaar maakt een mens heel wat mee. "Mocht ik alle verhalen opgeschreven hebben, dan had ik al een heel dik boek vol. Er zijn heel wat memorabele momenten de revue gepasseerd en we hebben hier heel veel leute gemaakt. Toch moet een cafébaas ook veel voor zichzelf houden, maar daar heb ik geen problemen mee. Iemand die nieuwsgierig is, kan volgens mij niet zwijgen. Ik laat de mensen gewoon vertellen en hun zeg doen, maar ik ga ook niet doorvragen. Mijn klanten vertellen wat ze willen en dat hou ik voor mezelf. Zo hoort het ook." Komende zaterdag 6 april is er feest voor Sif. "Ik nodig iedereen uit en trakteer, daar komt het eigenlijk op neer. We zorgen voor een hapje en een drankje, 't amusement komt dan vanzelf wel.""Iedereen is zaterdag welkom, net zoals anders. Ik heb in mijn 40 jaar slechts tegen een aantal mensen gezegd dat ze hier definitief niet meer welkom waren. Dat is heel spijtig, maar je moet tenslotte je café niet laten kapotgaan door een enkeling. Die mensen hebben dat telkens aanvaard, ik heb daar de politie nooit voor nodig gehad."En hoe lang Sif nog achter de tap zal staan? "Ik kan dat niet voorspellen. Mijn gezondheid gaat voor alles, dus als die niet meer meewil, dan is het meteen gedaan. Ook mijn zus, met wie ik samenwoon, is heel belangrijk. En als ik mij plots verveel, dan is 't ook gedaan. Laat ons gewoon zeggen dat ik mij hier nog lang wil amuseren. We zien wel wat de toekomst brengt!"