We spreken af met Sheena Maesen in restaurant Juliette in de Dweersstraat. Sheena runde enkele jaren geleden in die straat haar schoonheidsinstituut Studio S. "Het was moeilijk om mijn zaak hier in de stad te combineren met het huishouden. Ik was ook nog maar pas gestart, dus ik had nog geen volle agenda. Het was frustrerend om op lege momenten in het salon te moeten zijn, terwijl er thuis een berg was en strijk op me stond te wachten. Sinds ik mijn salon thuis heb, kan ik eens stofzuigen of een wasmachine insteken als ik een gaatje tijd heb. Ook als Jens thuis is en ik heb een uurtje geen werk, kunnen we genieten van een extra uurtje quality time."
...

We spreken af met Sheena Maesen in restaurant Juliette in de Dweersstraat. Sheena runde enkele jaren geleden in die straat haar schoonheidsinstituut Studio S. "Het was moeilijk om mijn zaak hier in de stad te combineren met het huishouden. Ik was ook nog maar pas gestart, dus ik had nog geen volle agenda. Het was frustrerend om op lege momenten in het salon te moeten zijn, terwijl er thuis een berg was en strijk op me stond te wachten. Sinds ik mijn salon thuis heb, kan ik eens stofzuigen of een wasmachine insteken als ik een gaatje tijd heb. Ook als Jens thuis is en ik heb een uurtje geen werk, kunnen we genieten van een extra uurtje quality time.""Woensdag komt hij naar huis, dus werk ik donderdagvoormiddag niet. Maar 's middags neem ik mijn werk weer op. Jens gaat dan ook fietsen.""Ja, op televisie de koers volgen vind ik niet echt aangenaam. Meestal ga ik naar de koers met m'n papa, schoonmama en ons oudste zoontje Lou. Mijn mama zorgt dan voor onze jongste zoon Bas.""Ik denk het niet. Ik ben graag mama, maar ik ben niet graag zwanger. Als Jens nog eentje wil, dan zal het zijn wanneer hij gestopt is met koersen. Dan laat ik mij volledig soigneren door hem." (lacht)"Ja, toch wel. Ik heb het geluk dat ik ook kan rekenen op mijn mama en mijn schoonmama voor de zorg van de kindjes als het nodig is.""De congé. Na Parijs-Roubaix gaan we enkele dagen op citytrip naar London. Het is de eerste keer dat we weggaan zonder de kindjes. Jens is dan vier weken echt thuis, dus na de citytrip heeft hij tijd voor de kindjes. Mocht hij maar een weekje thuis zijn, zouden we dat uiteraard niet doen. Dan gaat de tijd naar de kindjes.""Ik wil bezig zijn, maar ook op mijn eigen pootjes kunnen staan. Jens zou liever hebben dat ik niet werk, zodat ik meer tijd heb voor hem als hij er is. Maar hij begrijpt ook wel dat hij veel weg is en dat ik dan niet gewoon thuis wil zijn. Nu ik thuis werk, hebben we wel de goeie combinatie gevonden." "We hebben én quality time samen als hij er is én ik mijn bezigheid als hij er niet is. Maar ik denk ook aan de toekomst. Er komt een dag dat Jens stopt met koersen en een 'gewone' job zal hebben. Zal het dan nog mogelijk zijn om met één loon rond te komen? En als je vijf of tien jaar niet gewerkt hebt en 40 bent, is het dan nog zo evident om een leuke job te vinden?""Maximaal tot aan zijn veertigste. Als hij vroeger wil stoppen, zal ik me daar niet mee bemoeien. Dat is zijn keuze. Jens is in mijn ogen een laatbloeier. Vroeger was hij tenger en mager. Dit jaar is het eerste jaar dat hij echt spiermassa heeft aan zijn benen en hij heeft ook een baard gekregen. Daarom denk ik dat hij misschien iets langer mee zal gaan dan een renner die vroegrijp was in zijn lichamelijke ontwikkeling. Jens verzorgt zich ook zeer goed. Hij eet heel gezond en leeft echt voor z'n sport. Hij laat zich niet gaan, ook niet als het wielerseizoen voorbij is. Hij gaat dan wel eens pintjes drinken, maar de dag nadien herpakt hij zijn gezonde levensstijl meteen.""Ja, toch wel. Twee jaar geleden zei Jens eens tijdens het verlof: ik zal zelf eens naar de winkel gaan. Ik dacht: wow, leuk! Toen hij thuiskwam had hij iets ongezonds bij. Of dat zei hij toch. Hij had een blokje kaas mee. Dat kun je nu toch niet echt ongezond noemen, hé!" (lacht)"Als Jens thuis is, zal ik nooit worst met appelmoes en patatjes klaarmaken. Voor de kindjes doe ik dat wel eens. Ze genieten daar van. Spaghetti eten we dan weer nooit thuis, maar elke maandagavond mogen we bij m'n schoonmama gaan eten en daar is het dikwijls eens spaghetti.""Ik weet het niet."Diana, de mama van Jens die ook mee aan tafel zit, springt meteen in: "Sheena zou heel graag trouwen, vooral voor het trouwkleed." (knipoog)Sheena: "Inderdaad! (lacht) Maar ik zal niet zagen om te trouwen. Ik zeg wel eens: nu ik nog mager ben, is het de moment, maar dan lacht Jens daar eens mee. Misschien komt er nog een aanzoek na zijn carrière, omdat hij dan meer van de trouw zal kunnen genieten. Allez, ik ben nu maar luidop aan het denken, hé. Ik weet dat niet zeker."Diana: "Maar ja, Jens wil zeker nog trouwen! Hij zou er nu inderdaad niet 100 procent van kunnen genieten om bij manier van spreken tussen twee koersen te trouwen.""Ik vind het leuk om me eens helemaal op te doen. Om te werken of om naar de koers te gaan, mag het allemaal wat simpeler zijn. Maar als de gelegenheid er is, kleed ik me graag mooi. Het moet daarom niet duur zijn, het moet gewoon mooi passen.""Toen ik hem leerde kennen 12 jaar geleden, zaten we samen op school in de Vives. We volgden allebei het eerste jaar voeding- en dieetkunde. Hij koerste nog niet op dit niveau en hij was toen zeker nog niet top in het peloton. Op een gegeven moment zei hij dat hij eens alles op de koers wou zetten en het jaar nadien is hij prof geworden. Ik vond het chapeau dat hij dat gedurfd heeft." "Maar ik werd er dus inderdaad niet ingesmeten. Vroeger bij de beloften was hij wel eens weg op stage of voor een koers in de zomer. Dat viel goed mee. Bij Cofidis ging hij ook nooit lang weg. Door de jaren heen is dat dan geëvolueerd van een week weg, naar twee weken weg en tot zelfs vier weken weg voor de Tour.""Ik doe veel in het teken van Jens, maar dat is normaal in de situatie waarin we nu zitten. Wij wonen bijvoorbeeld in een oud rijhuis. Als er een verbouwing moest gebeuren, dan was dat wanneer Jens niet thuis was. Toen mijn appendix op springen stond, heb ik dat verzwegen voor hem. Dat was 's nachts tijdens de Eneco Tour, dus wou ik hem niet wakker bellen. Ik was alleen thuis, dus begon ik rond te bellen naar familie, maar niemand nam op. Gelukkig nam m'n schoonmama wél op. Ik heb toen pas 's anderendaags na de operatie gebeld naar Jens.""Natuurlijk, zeker 's avonds als ze in bed liggen en ik alleen in de zetel zit. Of als ik iets wil vertellen aan Jens, maar dat dat niet meteen lukt omdat hij geen tijd heeft. Zeker tijdens de Tour de France is het erg moeilijk om hem te bereiken. Het is daar zo druk, er is zo veel volk, al die verplaatsingen, interviews... En meestal is er ook een erg slechte wifi-verbinding in Frankrijk. Soms kan ik hem maar twee minuten spreken. En de Tour duurt een maand hé."Sheena: "Jens zal winnen! Maar ik zeg dat altijd. De Ronde is natuurlijk een heel onvoorspelbare koers. Er zijn veel valpartijen, iedereen is nerveus. Jens zegt zelf ook dat hij zondag zal winnen, maar er zijn er natuurlijk nog 40 of 50 die hetzelfde zeggen. Jens heeft de voorbije twee jaar de Ronde trouwens niet kunnen rijden, telkens omdat hij ziek was. Het is de eerste keer dus dat hij start in Antwerpen."Diana: "Jens wint! Maar mijn pronostiek is ook altijd dezelfde!" (lacht)