Het hele verhaal begint in het jaar 2000. De scoutsgroep lag toen al even stil maar enkele enthousiastelingen besloten er nieuw leven in te blazen. VVKSM Sint-Arnout, zoals de scoutsgroep eigenlijk heet, was terug van weggeweest. Twintig jaar later is de jeugdbeweging nog steeds relevant.
...

Het hele verhaal begint in het jaar 2000. De scoutsgroep lag toen al even stil maar enkele enthousiastelingen besloten er nieuw leven in te blazen. VVKSM Sint-Arnout, zoals de scoutsgroep eigenlijk heet, was terug van weggeweest. Twintig jaar later is de jeugdbeweging nog steeds relevant."Ik denk dat het belangrijk is dat de kinderen eens weggetrokken worden van hun laptop, gsm's en eens 'old school' vuil worden en buiten spelen.""Het is ook een hele leerschool waar je engagement opneemt. Iedere week sta je er als leiding om te zorgen dat alles vlot verloopt. Je leert ook evenementen organiseren zoals de jaarlijkse fuif om de kampkas te spijzen.""Je leert hier veel zaken die je in het dagelijkse leven ook kan gebruiken. En dan heb ik het niet alleen over sociale vaardigheden. In onze samenleving staat meer en meer het individu voorop maar niet in een jeugdbeweging. Bij ons komt de groep eerst, als we op driedaagse gaan, gaat het niet over degene die eerst aankomt maar over de laatste meekrijgen op trektocht", vertelt een bevlogen hoofdleider Dries Geeraert (20). Dries begon zoals iedereen in de scouts bij de kapoentjes. "Net zoals het merendeel van de klas toen en ik heb alle takken doorlopen. Soms was er wat aanmoediging nodig maar uiteindelijk ben ik toch blij dat ik lid gebleven ben.""Ook als persoon ben ik gegroeid doorheen de jaren. Het loont om door te zetten", vertelt de voorzitter. "Het is een ervaring die je voor de rest van je leven meedraagt." Zeg ook niet zomaar jeugdbeweging tegen de scouts van Tiegem. "In vergelijking met andere jeugdbewegingen leggen we meer nadruk op technieken zoals sjorren van een eigen bed op kamp of tafels en een kookplaats.""Als wij op kamp gaan is er geen sanitair dus graven we die dan zelf, de welgekende 'hudo' (Houd Uw Darmen Open, een eenvoudig veldtoilet red.) We wassen ons ook in een nabijgelegen beek of rivier. We hebben geen elektriciteit en koken dus op gasvuren en 's avonds zorgt een kampvuur voor warmte en gezelligheid. Dat heb je niet bij andere jeugdbewegingen", weet de hoofdleider.Als de leden na tien dagen kamp vermoeid, ietwat vuil maar tevreden van de trein stappen, dan doet dat wel iets met de leiding. "Ze hebben een rugzak vol verhalen en het geluk straalt van ze af. Dan besef je wat scouts zo leuk maakt. Dan krijg je als leiding wel een krop in de keel", vertelt Dries.Voor Dries staan waarden als groepsgevoel en engagement maar ook plezier helemaal bovenaan de lijst. "Ik volg Dries daar helemaal in", gaat Jeroen Polfliet verder. "Toen we enkele jaren geleden startten als leider hadden we een duidelijke visie. Voor een stuk ging die over materiaal- en werkingsgebonden zaken maar evengoed willen we dat de scoutsgroep goed samenhangt en plezier maakt." Ook de leiding blijkt één grote vriendengroep. "De oud-leiding organiseert nog elk jaar een quiz en komen ons steunen bij onze fuif. We spreken ook nog regelmatig met hen af en zo leren we dingen van elkaar. Eigenlijk is scouting een ervaring die je voor de rest van je leven meedraagt", vertelt Jeroen Polfliet (22) uit Kerkhove. Hoe de scouts de twintigste verjaardag gaat vieren, kan de leiding nog niet concreet zeggen. "De bedoeling is om dit jaar bij iedere activiteit die we organiseren ons 20-jarig bestaan een plaats te geven. Meer kunnen we hierover nog niet verklappen.""Maar net zoals bij onze tiende verjaardag voorzien we voor onze leden een scoutsbadge die ze op hun hemd kunnen naaien", besluit Jeroen. (XC)