Vier jaar geleden leerden Maaike Vandorpe (31) en Kimberly Dieusaert (23) elkaar kennen. Het klikte wonderwel en op 23 december 2016 stapten ze in het huwelijksbootje. Twee jaar lang probeerde Maaike zwanger te geraken via in vitro fertilisatie (IVF). Dat is een voortplantingstechniek waarbij een of meer eicellen buiten het lichaam worden bevrucht met zaadcellen. De ontstane embryo's worden dan terug in de baarmoeder geplaatst. "Het was eerst de bedoeling ons eerste kindje samen door Maaike te laten dragen. Daarna zouden we eventueel de behandeling bij mij opstarten voor een tweede kindje samen", vertelt Kimberly, die al een vierjarig zoontje Lukas heeft uit een vorige relatie.
...

Vier jaar geleden leerden Maaike Vandorpe (31) en Kimberly Dieusaert (23) elkaar kennen. Het klikte wonderwel en op 23 december 2016 stapten ze in het huwelijksbootje. Twee jaar lang probeerde Maaike zwanger te geraken via in vitro fertilisatie (IVF). Dat is een voortplantingstechniek waarbij een of meer eicellen buiten het lichaam worden bevrucht met zaadcellen. De ontstane embryo's worden dan terug in de baarmoeder geplaatst. "Het was eerst de bedoeling ons eerste kindje samen door Maaike te laten dragen. Daarna zouden we eventueel de behandeling bij mij opstarten voor een tweede kindje samen", vertelt Kimberly, die al een vierjarig zoontje Lukas heeft uit een vorige relatie.Toen Maaike maar niet zwanger raakte, liet ook Kimberly bevruchte eitjes inplanten. "We willen beiden sowieso een groot gezin", pikt Maaike in. "We maakten duidelijke afspraken. Als ik zwanger zou raken, dan zouden we de behandeling bij Kimberly on hold zetten en ons concentreren op mijn zwangerschap. Als ik zwanger zou raken, dan zouden we de behandeling bij mij gewoon verder zetten. Voor ons was het ook belangrijk dat het van dezelfde donor zou komen. Of we onze donor kennen? Neen, en dat is misschien ook wel beter." Kort nadien kreeg het koppel goed nieuws: Kimberly was zwanger. "We konden ons geluk niet op. Tranen van geluk. Onze eigen liefdesbaby", lacht Kimberly. En zo'n vijf weken later bleek ook Maaike zwanger. Eerst ongeloof natuurlijk. Twee jaar lang doen we er alles aan om zwanger te geraken en dan zijn we opeens samen zwanger. Hoe groot is die kans? Opnieuw tranen van geluk", vult Maaike aan.Het koppel beleefde de zwangerschap heel intens. "Er waren lastige momenten, maar ook hilarische. Kimberly was wel de lastige van de twee", lacht Maaike. "In het begin hadden we wel wat schrik. Er kan altijd iets mislopen. Maar uiteindelijk passeerde de tijd en genoten we van elkaar en onze buikjes. We waren precies een attractie als we buiten kwamen. Mensen keken ons soms aan, maar het was dan ook een uitzonderlijke situatie.""We hadden de normale kwaaltjes, maar ik was wat zwaarder dan Maaike. Misschien was ik daarom wat lastiger. Maar we hebben veel aan elkaar gehad. Met vallen en opstaan. Samen meubeltjes in elkaar steken bijvoorbeeld was de hel. Samen dik zijn is niet zo simpel. Maaike was dan boos, omdat ik de schroevendraaier liet vallen en een van ons die dan op moest rapen... Midden in de nacht waren we daar dan mee klaar en hadden we allebei een hongertje", lacht Kimberly. "Ja, samen zwanger zijn, dat doet wat met een mens. Je maakt zoveel mee. We hebben al veel watertjes doorzwommen, maar door onze zwangerschap is onze band sterker dan ooit tevoren", weet Maaike. Kimberly was uitgerekend voor midden maart, maar beviel drie weken te vroeg. Op 21 februari, om 9.10 uur, werd Maurice geboren. Een flinke baby van 3,280 kg en 49 centimeter. "Man, wat was dat een emotioneel moment. Zeker in mijn geval. Die hormonen speelden me nu en dan wel eens parten, maar toen onze Maurice geboren werd, kon ik mijn tranen niet bedwingen", blikt Maaike terug. "Ons eigen kindje vasthouden, onbeschrijfelijk."Daarna keek het koppel uit naar de geboorte van hun dochtertje. "De resterende weken van de zwangerschap van Maaike leken wel eeuwig te duren. En toen het einde in zicht leek, liep Maaike nog zes dagen langer dan verwacht rond met haar dikke buik", zucht Kimberly. "Mijn weeën startten 's nachts. 's Morgens gingen we naar het ziekenhuis, maar de weeën waren weer gestopt. Als tip kreeg ik mee dat we moesten wandelen. Zes uur lang deden we dat tot de weeën weer op gang kwamen. Enkele uren later was ons meisje er."Negen weken na Maurice kwam Adèle op 24 april om 2.48 uur ter wereld. Adèle woog 3,210 kg en was 49,5 centimeter groot. "We beleefden opnieuw dat intense geluk. Of we nog kinderen willen? Voorlopig hebben we die gedachte wat geblokkeerd. We hebben onze handen vol met ook grote broer Lukas er nog bij. Maar als zijn broer en zus wat van hem mee hebben, dan zal alles goed verlopen." Nu kijkt het koppel reikhalzend uit naar zondag, de eerste Moederdag met drie kinderen. "Hoe we het zullen vieren? Goh, we gaan vooral extra veel genieten van onze kindjes die dag. Maar eigenlijk doen we dat elke dag al", lacht het koppel vrolijk. (JRO)