Odette Vansteelant (79) woont aan de kerk van Loppem, het gebouw waar ze al 48 jaar koster is. Ze verzorgt de bloemen en helpt met de voorbereiding van diensten. "Ooit kwam een plechtigecommunicant aan mij vragen 'Mevrouw, word jij daarvoor betaald?' Ik heb daarop geantwoord 'Neen, maar ik word er wel rijk van'. Het was een pienter kereltje, hij begreep wat ik bedoelde", begint Odette. Vrijwillig ten dienste staan van anderen heeft haar 'rijk' gemaakt. Ze is ondertussen bijna 40 jaar kernlid van Samana, was in het bestuur van KVLV en is onlangs gestopt met haar...

Odette Vansteelant (79) woont aan de kerk van Loppem, het gebouw waar ze al 48 jaar koster is. Ze verzorgt de bloemen en helpt met de voorbereiding van diensten. "Ooit kwam een plechtigecommunicant aan mij vragen 'Mevrouw, word jij daarvoor betaald?' Ik heb daarop geantwoord 'Neen, maar ik word er wel rijk van'. Het was een pienter kereltje, hij begreep wat ik bedoelde", begint Odette. Vrijwillig ten dienste staan van anderen heeft haar 'rijk' gemaakt. Ze is ondertussen bijna 40 jaar kernlid van Samana, was in het bestuur van KVLV en is onlangs gestopt met haar meest bekende vrijwilligerswerk. Haar werk voor 'Moeders voor Moeders', 'De Helpende Hand' uit Beerst en kledingbank Camino uit Koksijde. Voor die drie vzw's zamelde ze vele jaren kleding, huishoudgerief, speelgoed en nog zoveel meer bruikbaars in. "Ik heb altijd gewerkt als verzorgende voor Familiezorg West-Vlaanderen en dat tussen de vier poorten van Brugge. Een job die ik elke dag met heel veel passie en liefde heb gedaan, maar ik heb toen ook heel veel armoede gezien. Zelf weet ik ook wat armoede is. Ik ben niet bang om dat toe te geven, maar in het begin van ons huwelijk hebben wijlen mijn man Remi en ik zwarte sneeuw gezien. Door armoede mee te maken en het zo veel te zien, weet ik dat de grootste klagers de minste noden hebben. Mensen die het financieel moeilijk hebben, zwijgen en wringen zich in bochten zodat niemand zou merken hoe diep ze wel in de miserie zitten."Odette verzamelde die kleding en spullen bij haar thuis en verdeelde ze dan over die drie vzw's. "De voorbije 25 jaar hebben heel veel mensen de weg gevonden naar mij. De kleding en de spullen die ik kreeg, hebben veel andere gezinnen gelukkig gemaakt. Het gebeurde wel eens dat een enkeling dacht dat het hier ook een recyclagepark was. Dan kreeg ik bijvoorbeeld kleding waar de ritsen uitgesneden waren en de knopen van af waren getrokken. Maar je hoort mij niet klagen, de meeste mensen hebben veel moois geschonken en daar ben ik dankbaar voor. Ik heb uiteraard nooit iets voor mezelf gehouden."Rugklachten noopten haar om te stoppen. "De dokter zei dat het echt gedaan moet zijn met bananendozen en zware zakken te sleuren. Ik heb er hartzeer van, maar ik weet dat hij gelijk heeft. Mensen kunnen met hun kleding en spullen terecht bij de familie Bout-Rogiers in de Ruddervoordsdestraat 30 in Zedelgem."Odette blijft wel nog vrijwilligerswerk doen voor Thuiszorg Familiezorg. "Dat is een heel mooi initiatief dat te weinig bekend is. Wij als vrijwilliger ontlasten eens de mantelzorger. Dan kan die ook eens iets voor zichzelf doen. Intussen geven wij de zorgvrager gezelschap, zetten we koffie, warmen we een maaltijd op, ... Het is echt iets heel moois en werkelijk iedereen kan het doen. Je hebt geen waslijst diploma's nodig om een goed mens te zijn."www.familiezorg-wvl.be