Ruben Seynhaeve
...

(glimlacht) "Dat is toch wat veranderd, moet ik toegeven. Ik kom heel graag onder het volk, maar twintig jaar geleden moest ik nog openbloeien. Dat is trouwens in Leuven gebeurd. Een groot fuifbeest ben ik nog altijd niet, maar ik hou wel van sociaal contact. Er moet al veel gebeuren vooraleer ik een uitnodiging afsla. Aan de andere kant kan ik ook genieten van gewoon thuis te zijn. Op 12 maart 2019 werd ik met een burn-out geconfronteerd. Ik kon amper nog iets onthouden, ik zat er volledig door. Te veel hooi op de vork genomen, klonk het. Ik heb toen een half jaar rust moeten nemen en sindsdien heb ik veel meer aandacht voor de work-life balance. Ik werd echt met mezelf geconfronteerd en nu weet ik wat écht belangrijk is: mijn gezin, mijn familie en dichte vrienden. Mijn werk primeert ook nog altijd, maar het komt niet altijd meer op de eerste plaats. Al doe ik mijn job nog steeds met hart en ziel, laat dat duidelijk zijn.""En dat is het 20 jaar later nog altijd. Ook op school promoot ik lichamelijke opvoeding. Wat mij betreft, zou dat een van de belangrijkste vakken mogen zijn. Ook mijn kinderen hebben die mentaliteit. Mathieu voetbalt bij de U12 van KRC Harelbeke, Michelle loopt bij de Gavertrimmers. Ik heb ze niet moeten pushen, maar ze weten dat ik erg veel belang hecht aan sport. Zelf jog ik regelmatig en speel ik nog minivoetbal. Ik ben ook lid van de Gavertrimmers en het organisatiecomité van Rapper dan een Ezel, dat elk jaar een halve marathon doorheen Kuurne op poten zet. Voor het katholiek onderwijs in Harelbeke heb ik een start to run-sessie uitgebouwd en dit jaar wilde ik trainen voor een volledige marathon. Al heeft corona wel wat roet in het eten gestrooid... En met mijn zoon ga ik af en toe nog eens vissen. Quality time ten top.""Daar sta ik nog altijd achter. Jongeren worden vaak veel te snel gestigmatiseerd, terwijl de jeugd onze toekomst is. Ik werk elke dag met kinderen en jongeren en ze weten echt wel waar ze mee bezig zijn. Trouwens, op vlak van alcohol achter het stuur is de jeugd van tegenwoordig veel verstandiger dan de iets oudere bevolkingsgroep. Niet drinken en rijden, zij zijn daarmee opgegroeid.""Dat zijn ze nog steeds. Ik heb een bijzonder goeie band met hen. Ik hoor of zie mijn ouders wekelijks. In het verleden zullen er ongetwijfeld wel enkele stevige discussies geweest zijn, maar dat hoort nu eenmaal bij het opvoeden. Ik ben erg trots op de waarden die ik van mijn moeder en vader heb meegekregen. Ze hebben me geleerd dat je iedereen moet respecteren en je altijd voor de volle honderd procent moet geven. Dat probeer ik ook mijn eigen kroost duidelijk te maken. Ik hoop dat ik met mijn zoon en dochter een even mooie relatie kan opbouwen. Ze weten dat ze altijd bij mij terecht kunnen en ik ga ook mee in hun leefwereld. Met Mathieu een potje FIFA op de PlayStation spelen: heerlijk.""Daar heb ik nog altijd problemen mee. Iemand die dikkenekkerig doet, is bij mij aan het foute adres. Als schooldirecteur sta ik ook het liefst tussen de leerkrachten en leerlingen. Als iemand me met meneer de directeur aanspreekt, voel ik me daar wat ongemakkelijk bij.""Het duurt nog altijd lang vooraleer ik serieus uit mijn krammen schiet, maar áls het gebeurt, zal iedereen het geweten hebben. Ik heb van nature een dik vel en kan veel incasseren, maar sta ook wel op mijn strepen. Als schooldirecteur moet dat ook, al zal ik zelf altijd eerst voor de zachte weg kiezen. Liever een constructief gesprek voeren dan iemand botweg op fouten wijzen. Ik mag me gelukkig prijzen dat ik over een superteam beschik. Tijdens mijn burn-out heb ik dat aan den lijve ondervonden.""Met de coureur zal dat wat moeilijk worden, nu zou ik wel met de minister aan tafel willen zitten. Van 2004 tot 2009 was hij Vlaams minister van Onderwijs en toen heeft hij mooi werk geleverd. Ik zou heel graag zijn visie op het huidige onderwijslandschap horen. De voorbije weken is mijn respect voor de man alleen maar toegenomen, want als minister van Volksgezondheid pakt hij de coronacrisis goed aan. Een fascinerend man."