Rik (55) en Fabienne (54) runnen samen de zaak. Sinds vijf jaar werkt dochter Daphne (27) met hen mee, momenteel op zelfstandige basis. Daphne vormt een koppel met Angelo Desmit (30), met wie ze nu normaal gezien getrouwd zou zijn, maar Miss Corona dwarsboomde de plechtigheid. Rik en Fabienne hebben ook nog een zoon, Mathias (32).
...

Rik (55) en Fabienne (54) runnen samen de zaak. Sinds vijf jaar werkt dochter Daphne (27) met hen mee, momenteel op zelfstandige basis. Daphne vormt een koppel met Angelo Desmit (30), met wie ze nu normaal gezien getrouwd zou zijn, maar Miss Corona dwarsboomde de plechtigheid. Rik en Fabienne hebben ook nog een zoon, Mathias (32).In 1966 ging wijlen André Decombele, de straks twee jaar geleden gestorven vader van Rik, in de Makeveldstraat als zelfstandig schrijnwerker van start. Vanaf 1984 combineerde hij dat beroep met rouwbegeleiding, ziekenvervoer en ceremonies. Wat kleinschalig begon, groeide uit tot een bloeiende zaak. In 1995 liet André het huidige rouwcentrum in de Revinzestraat bouwen, het eerste in Torhout. Het afscheid van de overledene, die er opgebaard ligt, kan er stijlvol en sereen gebeuren. Het pand bevat een ontvangstruimte, een wachtzaaltje en vijf stemmige rouwkamers, genoemd naar evenveel bloemen. Alles met een rustgevend interieur.Zoon Rik, die vanaf zijn 17de bij zijn vader in de schrijnwerkerij aan de slag ging, nam na verloop van tijd het rouwcentrum over en runt het nog altijd. Aan ziekenvervoer en ceremonies wordt er al enkele jaren niet meer gedaan. André is zoals gezegd overleden, maar zijn vrouw Alice Desmedt is intussen 84 jaar."In 1997 heb ik de schrijnwerkerij verlaten om mij volledig op het rouwcentrum - en op dat moment nog het ziekenvervoer - toe te leggen", vertelt Rik. "Mijn moeder heeft jarenlang thuis de telefoon aangenomen, een karwei dat nu hoofdzakelijk op de schouders van mijn vrouw Fabienne rust. Laatstgenoemde helpt ook mee in het onderhoud, poetst onze twee lijkwagens en dient de maaltijden op in het zaaltje bij de aula die we intussen hebben."Die aula, die De Bron heet en zich langs de Oostendestraat bevindt, werd in november 2015 geopend. Met zaal De Horizon erbij. Daar zijn er recepties en maaltijden van alle slag mogelijk, van koffietafels tot warme maaltijden."Belangrijk is dat onze dochter Daphne net voordien bij ons in de zaak is komen werken", zegt Rik. "De derde generatie. Zij is empathisch en leidt de meeste diensten in de aula. Ze is daar erg goed in. Ik ben blij dat ze dat voor haar rekening neemt, zodat ik me op de andere facetten van mijn beroep kan focussen. Ik ga na een overlijden bij de familie langs en neem veel administratieve taken voor mijn rekening. Wij regelen voor de mensen alles van a tot z. Van het drukwerk tot de maaltijden. Uiteraard kan elke familie de formule kiezen die ze het best passend vindt. In onze aula zijn alle soorten diensten mogelijk, uiteraard ook katholieke, want dat wordt wel eens vergeten. Dan komt er een priester langs. We beschikken over om en bij de 150 zitplaatsen, maar in tijden van coronacrisis wordt het aantal aanwezigen strikt beperkt.""Van opleiding ben ik schoonheidsspecialiste, maar ik heb recent bij Syntra West twee jaar de cursus begrafenisondernemer gevolgd", pikt Daphne in. "Ik help mijn vader bij het opbaren van de overledenen en ontferm me over de diensten in de aula. Ik werk op zelfstandige basis. Ik heb voor alle duidelijkheid de zaak dus niet overgenomen. Mijn ouders leiden ze. De aula is nu bijna vijf jaar open en vreemd genoeg zijn er nog altijd mensen die niet weten dat zoiets bestaat in Torhout.""Het is een speciale job, maar je kunt op moeilijke momenten de mensen nabij zijn. Dat is het mooie eraan: iets wezenlijks voor een ander betekenen.""Sinds 2013 beschikken we over een eigen website en daarop kunnen vrienden en kennissen van de overledene de familie condoleren", vult Rik aan. "Sowieso is het groeten van de opgebaarden in het rouwcentrum de laatste jaren opvallend sterk verminderd. Zowat 15% van de families wil trouwens niet langer dat hun afgestorvene opgebaard wordt.""Waar in de beginjaren van onze onderneming zowat iedereen op de traditionele manier begraven werd, bedraagt het aantal crematies nu ongeveer 70% van het totaal. Er is in 25 jaar heel veel veranderd. De helft van wie bij ons komt om de rouw te regelen, kiest voor een dienst in onze aula. Sinds het coronavirus is uitgebroken, is dat aantal zelfs tot ongeveer 60% opgelopen.""Niemand kan ontkennen dat we onzekere tijden doormaken. Vermoedelijk zullen sommige dingen die als gevolg van corona veranderd zijn, in de toekomst blijven. Ik merk bijvoorbeeld dat er gemiddeld veel minder exemplaren van een rouwbrief gevraagd worden. De terugval van die aantallen zou wel eens een verschijnsel kunnen zijn dat ook de komende jaren behouden blijft. Al zal alles ooit toch weer min of meer in de vertrouwde plooi moeten vallen. Hopelijk in de loop van 2021.""Ik ben blij dat we vijf jaar geleden in een moderne aula geïnvesteerd hebben. Daar was grote nood aan in onze stad. 2020 is nu eenmaal 1995 niet meer."