"Ik heb het engagement in het verenigingsleven niet van thuis uit meegekregen", begint Rosa haar verhaal. "We hadden thuis een landbouwbedrijf, waar veel moest worden gewerkt en waar nauwelijks tijd overbleef voor ontspanning. Het was pas toen mijn ouders de boerderij verlieten dat er tijd voor ontspanning kwam en dat ze busreizen begonnen te doen. Bij mijn moeder moet het verenigingsleven en het organiseren echter toch wel in de genen gezeten hebben, want zij werd, van zodra ze er tijd voor kreeg, een van de drijvende krachten achter de Egemse Bond Derde Leeftijd, waarvan ze ook vele jaren voorzitter is geweest. Ze werd voor haar inzet ook gehuldigd vanuit de ERC door haar in 2004 de titel van Laureaat Egemse Verdienste toe te kennen. Mijn eigen engagement in het ve...