"Ik heb het engagement in het verenigingsleven niet van thuis uit meegekregen", begint Rosa haar verhaal. "We hadden thuis een landbouwbedrijf, waar veel moest worden gewerkt en waar nauwelijks tijd overbleef voor ontspanning. Het was pas toen mijn ouders de boerderij verlieten dat er tijd voor ontspanning kwam en dat ze busreizen begonnen te doen. Bij mijn moeder moet het verenigingsleven en het organiseren echter toch wel in de genen gezeten hebben, want zij werd, van zodra ze er tijd voor kreeg, een van de drijvende krachten achter de Egemse Bond Derde Leeftijd, waarvan ze ook vele jaren voorzitter is geweest. Ze werd voor haar inzet ook gehuldigd vanuit de ERC door haar in 2004 de titel van Laureaat Egemse Verdienste toe te kennen. Mijn eigen engagement in het ve...

"Ik heb het engagement in het verenigingsleven niet van thuis uit meegekregen", begint Rosa haar verhaal. "We hadden thuis een landbouwbedrijf, waar veel moest worden gewerkt en waar nauwelijks tijd overbleef voor ontspanning. Het was pas toen mijn ouders de boerderij verlieten dat er tijd voor ontspanning kwam en dat ze busreizen begonnen te doen. Bij mijn moeder moet het verenigingsleven en het organiseren echter toch wel in de genen gezeten hebben, want zij werd, van zodra ze er tijd voor kreeg, een van de drijvende krachten achter de Egemse Bond Derde Leeftijd, waarvan ze ook vele jaren voorzitter is geweest. Ze werd voor haar inzet ook gehuldigd vanuit de ERC door haar in 2004 de titel van Laureaat Egemse Verdienste toe te kennen. Mijn eigen engagement in het verenigingsleven zal bij haar dus wel zijn wortels gevonden hebben.""Wanneer ik alles op een rijtje zet, merk ik dat ik best wel in een aantal verenigingen actief was en ben. Ik zie daarin een manier om onder de mensen te komen en sociaal bezig te blijven. Veel hangt uiteraard samen met het feit dat ik van 1968 tot mijn pensioen verbonden geweest ben aan de Egemse basisschool, eerst als leerkracht en vanaf 2000 als directeur. Van daaruit werd ik al vrij snel actief in het gemeenschapsleven. Via mijn landbouwachtergrond ben ik dan weer lid geworden van de KVLV, waar ik nog steeds bestuurslid ben en waar ik ook acht jaar voorzitter geweest ben. Daarnaast ben ik bestuurslid van de Vriendenkring van de Bloedgevers en van de Pittemse Koninklijke Fanfare Eendracht en Kunstijver. In het verleden ben ik ook nog lid geweest van het Egemse Gemengd Koor en heb ik de bibliotheek gedaan in Egem. Ik mag dus zeggen dat ik het verenigingsleven wel ken.""Wat de Egemse Raad voor Cultuurbeleid betreft ben ik hier lid geworden als afgevaardigde van de KVLV. Toen ik directeur werd van de school stopte ik als afgevaardigde van de KVLV en werd ik de vertegenwoordiger van de school in de raad. In 2007 werd ik dan lid van het dagelijks bestuur. Toen Marc De Laere aangaf dat hij ging stoppen als voorzitter werd naar mij gekeken om hem op te volgen. Ik moet zeggen dat ik zeker niet meteen toegezegd heb, maar er eerst eens goed over nagedacht heb. Ik ben immers maar een paar jaar jonger dan Marc. Toen ik met pensioen ging, wou ik het bovendien wat kalmer aan doen en dit voorzitterschap zou opnieuw meer verantwoordelijkheid betekenen. Dat ik besloot het dan toch te doen, lag enerzijds aan het feit dat mijn hart klopt voor Egem en anderzijds omdat ik dacht aan mijn moeder, die tot op heel late leeftijd actief bleef in het verenigingsleven en nog veel mooie zaken gerealiseerd heeft.""Uiteraard zal het in het begin wat zoeken worden, maar ik kan rekenen op een geëngageerde groep medebestuursleden, met Wim Popelier als meer dan gemotiveerde secretaris als mijn rechterhand. Ik kan bovendien nog altijd terugvallen op Marc, die mij zijn hele archief, valies incluis, overgedragen heeft. Ik stel mij tot doel de rol van de raad als communicatiekanaal met de gemeente voort te zetten en, waar mogelijk, uit te bouwen. We zijn sinds kort ook lid van de Vlaamse Vereniging Dorpsbelangen, een stap die positieve zaken zal opleveren."(Jan Goossens)