Ronny en Marijke kregen de wandelmicrobe te pakken in 2000. "Ik las in de krant dat er een wandeling was in Geluveld, een deelgemeente van Zonnebeke", vertelt Ronny. "We wandelden het parcours van 6 kilometer en kregen onderweg een stukje taart met koffie. We vonden het zo leuk, dat we bij aankomst het traject nogmaals deden. 's Avonds hadden we wel last van stramme spieren en konden we nog met moeite de trap op. Maar we hadden de smaak te pakken."
...

Ronny en Marijke kregen de wandelmicrobe te pakken in 2000. "Ik las in de krant dat er een wandeling was in Geluveld, een deelgemeente van Zonnebeke", vertelt Ronny. "We wandelden het parcours van 6 kilometer en kregen onderweg een stukje taart met koffie. We vonden het zo leuk, dat we bij aankomst het traject nogmaals deden. 's Avonds hadden we wel last van stramme spieren en konden we nog met moeite de trap op. Maar we hadden de smaak te pakken."Ondertussen wandelden Ronny en Marijke, die lid zijn van de Witsoone Stappers uit Krombeke, samen al meer dan 100.000 kilometer bijeen. De teller van Ronny staat op 54.129 kilometer om precies te zijn, die van Marijke op 50.536 kilometer. Goed voor in totaal om en bij de tachtig paar versleten wandelschoenen of 2,5 keer de wereld rond. Alle tochten houden ze netjes bij in speciale wandelboekjes. "Het is leuk om daar achteraf nog eens door te bladeren en herinneringen op te halen", zegt Ronny. "Marijke schrijft nu zelfs bij elke wandeling een kort verslagje met de bezienswaardigheden en andere leuke dingen die we onderweg beleefden. Ook de controlekaarten houden we bij. Na de wandeling genieten we 's avonds thuis van een glaasje cava terwijl we de foto's van onderweg bekijken." Het koppel heeft daarnaast ook mappen vol met diploma's en in de kast in de woonkamer liggen tal van medailles en andere aandenkens.Afstanden van 100 kilometer vormen voor Ronny en Marijke geen probleem. Zo bracht Ronny al 13 keer de Dodentocht in Bornem tot een goed einde en Marijke 12 keer. "Dat zijn echte belevenissen", genieten ze duidelijk nog na. "Je start op vrijdagavond en onderweg kan je onder meer genieten van de lichtjes van de Schelde. 's Ochtends voel je de morgendauw en zie je de zon opkomen. Je beleeft als het ware de dag. En in elk dorp waar je passeert, is er ambiance. Maar we hebben ook edities gekend dat we door en door nat waren van de regen en halfweg van kledij moesten wisselen. Onderweg heb je wel eens moeilijke momenten. Maar dan praten we elkaar moed in. We hebben nog nooit moeten opgeven. Een tip: trek na 50 kilometer andere schoenen aan die een maatje groter zijn. Want de voeten zwellen tijdens het stappen van lange afstanden."Ook aan de 100 kilometer van Ieper en de Nacht van Vlaanderen namen ze al meermaals deel. Ze vervolledigden ook verschillende keren de 'Klaver Vier'. Daarvoor moesten ze in hetzelfde jaar deelnemen aan de Tweedaagse in Blankenberge, de Nacht van Vlaanderen in Torhout, de Omloop Kluisbergen en de Dodentocht van Bornem, samen goed voor 334 kilometer. In Viroinval wandelden Marijke en Ronny al twee keer over verschillende dagen een parcours van 175 kilometer. Aan de Vierdaagse van de IJzer namen ze al 16 keer deel, 10 keer de volledige vier dagen en 6 keer een of meerdere dagen. "Dit jaar namen we alleen deel aan de tweede wandeldag met start en aankomst in Diksmuide", zegt Ronny. "Die passeerde door onze woonplaats Lo. Dat wilden we niet missen.""We doen het wel wat rustiger aan in vergelijking met onze beginjaren", zeggen ze. "Vroeger was het stappen en stappen om elk jaar zoveel mogelijk kilometers te hebben. Maar nu nemen we meer de tijd om een praatje te maken, iets te drinken en om langs het parcours te genieten van de natuur. De tarwe die kiemt, eenden met kuikentjes, bloemen en bomen in bloei, prachtig gewoon. Onlangs zaten we nog een kwartier op een bankje te kijken naar enkele hazen die aan het stoeien waren op een akker.""Een dikke pluim ook voor alle wandelclubs die zoveel energie en tijd steken om een wandeltocht te organiseren", zegt het wandelkoppel. "Daar komt enorm veel bij kijken. We vinden het daarom jammer dat er nog altijd 'zwartwandelaars' zijn die het vertikken om de 1,5 euro inschrijvingsgeld te betalen. Als je ziet wat je er allemaal voor in de plaats krijgt."Ook in het buitenland gaan Ronny en Marijke regelmatig op stap. Zo wandelden ze in Seefeld in Oostenrijk 102 kilometer in drie dagen op een heuvelachtig parcours. In Duitsland waren Ronny en Marijke onlangs nog twee weken op wandelvakantie in de Vulkaaneiffel met zijn uitgestrekte meren en kraters. De Spaanse kust vanaf de Franse grens verkenden ze ook al uitgebreid, goed voor in totaal 900 wandelkilometers. "We nemen dan telkens de trein naar een bepaalde locatie en keren dan te voet terug", zeggen ze. De komende weken bindt het koppel in eigen land de wandelschoenen aan. "Het wandelschema is helemaal uitgestippeld voor augustus", lacht Ronny. "Begin september huren we een huisje in Virton als uitvalbasis om te wandelen. Maar je moet het eigenlijk niet ver zoeken om een mooie wandeling middenin de natuur te maken. Hier vlakbij, langs de IJzer en de Lovaart, is het al meer dan de moeite waard!" (KVCL)