Het aantal praktiserende gelovigen mag de voorbije decennia dan wel fors gedaald zijn, voor veel mensen blijft de Kerk nog altijd een van dé huizen van vertrouwen van onze maatschappij. Maar ook die ontsnapt niet aan de klauwen van het coronavirus. André Monstrey (74), pastoor van Dadizele en rector van het bedevaartsoord, ziet de situatie met lede ogen aan.
...

Het aantal praktiserende gelovigen mag de voorbije decennia dan wel fors gedaald zijn, voor veel mensen blijft de Kerk nog altijd een van dé huizen van vertrouwen van onze maatschappij. Maar ook die ontsnapt niet aan de klauwen van het coronavirus. André Monstrey (74), pastoor van Dadizele en rector van het bedevaartsoord, ziet de situatie met lede ogen aan."Ik ben 48 jaar priester, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt", zucht hij. "Een dag zonder eucharistieviering, ik kon me dat niet voorstellen. Tot een zevental weken geleden. Als pastoor en rector had ik ook altijd wel iets te doen. Mijn agenda stond bomvol. Het is om stil van te worden. Het doet me zelfs pijn, want voor veel mensen is het geloof en onze Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Dadizele een houvast. Het is de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog dat er geen vieringen meer kunnen plaatsvinden. Toen was onze basiliek omgevormd tot een veldhospitaal, nu bestrijden we een onzichtbare vijand. Bevreemdend."Voorlopig kunnen enkel uitvaarten in de kerk plaatsvinden, met maximaal 15 aanwezigen. "Dat zijn telkens erg intieme en mooie plechtigheden, maar tegelijk is het ook hartverscheurend. Je weet dat er mensen niet bij kunnen zijn. Zelfs binnen de eigen familie moet gekozen worden wie wel en wie niet kan gaan. Erg."Pastoor André zelf mist vooral het warme menselijke contact in en rond de kerk. "In september ga ik met pensioen. Ik hoop dat ik dat moment met al mijn dierbaren kan vieren en dan niet in een desolate kerk sta. Maar ik leef ook mee met wie nu wilde trouwen of zijn kindje laten dopen. De voorbije weken zijn zeven huwelijken en 20 doopsels uitgesteld."Sinds de 14de eeuw staat Dadizele bekend als een bedevaartsoord en die reputatie houdt het ook anno 2020 nog hoog. "Andere jaren mogen we honderden bedevaarders verwelkomen, dat zal nu net iets anders zijn. 76 groepen bedevaarders van woon- en zorgcentra hebben hun komst al afgeblazen en er vindt ook geen enkele viering plaats. Andere jaren zijn dat er een zestal per dag, tot zelfs tien in het weekend. Die worden nu tot nul herleid. Maar onze basiliek blijft open, mensen hebben nood aan steun. Bedevaarders zijn altijd welkom in Dadizele, ook in coronatijden."De Dadizeelse pastoor hoopt dat hij zo snel mogelijk weer vieringen kan voorgaan. "Liever vandaag dan morgen, maar ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat het nog een hele poos zal duren. En we zullen de nodige voorzorgsmaatregelen moeten nemen. De basiliek is groot genoeg om de nodige afstand te bewaren en ik zal tijdens de viering vaak erg duidelijk mijn handen ontsmetten. Voor en na de offerande, om de communie voor te bereiden en uit te delen... En als gelovigen een mondmasker moeten dragen, dan zullen we dat respecteren. Je ziet mensen hier nu al met een masker aankomen. Dat doet iets met me. Zo zie je ook echt dat we iets heel bizar meemaken."