Begin juni introduceerde theatergezelschap PROT het vernieuwende concept van de livingvoorstelling. "Zoals die term aangeeft, lieten we ons met Rust letterlijk uitnodigen in een aantal Vlaamse woonkamers", legt Chris Vandenberghe (50) uit. "Dit concept is niet volledig nieuw, al gaat het in het geval van ter plaatse spelen meestal wel om monologen. Uniek aan wat wij doen is dat het met drie gebracht wordt. Aanvankelijk hadden we een tiental voorstellingen vooropgesteld, maar aangezien deze intieme beleving bij velen aansloeg, verdubbelden we onze speeldata. Intussen zijn we met de twee voorstellingen in Extremis al aan onze vijftiende en zestiende speelbeurt toe. De grootte van ons publiek varieerde tot nu toe tussen de 15 en de 40 toeschouwers. Zo speelden we ook al voor een iets groter publiek in Koksijde, in een tattooshop waar af en toe optredens georganiseerd worden. Ook in Vleteren speelde we in een schuur die bij gelegenheid dient...

Begin juni introduceerde theatergezelschap PROT het vernieuwende concept van de livingvoorstelling. "Zoals die term aangeeft, lieten we ons met Rust letterlijk uitnodigen in een aantal Vlaamse woonkamers", legt Chris Vandenberghe (50) uit. "Dit concept is niet volledig nieuw, al gaat het in het geval van ter plaatse spelen meestal wel om monologen. Uniek aan wat wij doen is dat het met drie gebracht wordt. Aanvankelijk hadden we een tiental voorstellingen vooropgesteld, maar aangezien deze intieme beleving bij velen aansloeg, verdubbelden we onze speeldata. Intussen zijn we met de twee voorstellingen in Extremis al aan onze vijftiende en zestiende speelbeurt toe. De grootte van ons publiek varieerde tot nu toe tussen de 15 en de 40 toeschouwers. Zo speelden we ook al voor een iets groter publiek in Koksijde, in een tattooshop waar af en toe optredens georganiseerd worden. Ook in Vleteren speelde we in een schuur die bij gelegenheid dient voor culturele activiteiten. Om de intimiteit te bewaren, voerden we voor de voorstellingen in Extremis een limiet in van 80 personen per voorstelling. Het feit dat je bij momenten bijna letterlijk op de schoot van je publiek speelt, beïnvloedt zeker je speelstijl als acteur", vindt Chris. "Mooi meegenomen is ook de sterke band tussen ons, de drie acteurs en de technici. We vertrouwen elkaar volledig."Het stuk Rust is van de hand van acteur en auteur Mathias Sercu. "Stef Ryon uit Haringe kortte het voor ons in. Toen ik het stuk zelf voor het eerst las, heb ik heel hard moeten lachen", herinnert Chris zich. "En hoewel het stuk op papier erg lachwekkend is en vol visuele humor zit, kan het op de planken bij momenten wel confronterend of shockerend werken. Zo wordt op een bepaald moment een suggestie van een mogelijke zelfmoord gedaan en worden thema's zoals dementie en bedrog binnen een relatie aangeraakt. De grofheid die de personages aan de dag leggen, de verbittering en frustratie die speelt, lijken op het eerste gezicht ongeloofwaardig en volledig over de top te zijn, maar komen blijkbaar toch hard binnen bij het publiek. Voor mij is dat de essentie van theater - en van kunst in het algemeen, trouwens: je publiek beroeren, ontroeren en raken door een emotie waar de toeschouwer geen woorden of beeld voor had tastbaar te maken. Het tragikomische karakter van Rust, dat zeker niet gestoeld is op goedkoop sentiment, is net de sterkte ervan, vind ik. Op zich is het stuk niet evident om het als livingvoorstelling te brengen. We werken namelijk met verschillende rekwisieten die wisselen en meer dan eens moeten we de speelvloer op en af. Daarom worden we steeds vergezeld door twee technici: Jurgen Yde en Olivier Arnaert", klinkt het. Vóór deze speciale productie bracht theatergezelschap PROT al vijf voorstellingen, telkens in CC De Ghybe in Poperinge. "In een dergelijke zaal zijn er veel technische mogelijkheden voorhanden. Aanvankelijk ontstond PROT bij een aantal theaterliefhebbers uit Proven. Ondertussen vormen we met het bestuur en de leesgroep al lang geen uitsluitend Provense groep meer. Uiteraard is het leuk om dit stuk 'op verplaatsing' nu ook in de tentoonstellingsruimte van Extremis in Proven, onze 'bakermat', te mogen brengen. Ergens voelt dat een beetje aan als thuiskomen. Dat de opbrengst eveneens gaat naar een lokaal doel, ten voordele van het drama-atelier Artîlerie van De Lovie, maakt het des te waardevoller", aldus Chris.Kort samengevat gaat Rust over Lode, Moniek en Vincent. De drie runnen samen een rusthuis en zijn gespecialiseerd in hoogbejaarde terminale rijken. "Liefst zonder erfgenamen", lacht Chris. "We gaan met hen op stap doorheen drie fasen in hun leven: als dertigers, als midden veertigers en tot slot als tachtigers. De rollen worden gespeeld door Brecht Dejonckheere (47) uit Westouter, Margot Derycke (35) uit Ieper en mezelf. Alle drie hebben we een passie voor theater en bouwden we in het verleden heel wat acteerervaring op. Zo speelde Brecht, die opvoeder is in De Lovie, al een tiental producties mee bij theater Brielen en een drietal bij PROT. Margot acteert al van kindsbeen af, onder meer in Brielen en bij PROT, maar ook in Izegem. Beroepshalve is zij als journaliste en radiomaakster bij Radio 2 trouwens voortdurend met taal bezig. Zelf ben ik leerkracht in Buso De Pinker op het domein van De Lovie en acteerde ik jaren bij OTO, het Onafhankelijk Theater Oostduinkerke. Daarna speelde ik ook al met producties van toneelgroepen in Brielen, Reningelst, Watou en de Kunstacademie Poperinge. Momenteel zijn we met PROT trouwens al gestart met de repetities van onze volgende productie: Spoken van Hendrik Ibsen, die eind januari op de planken komt", sluit de voorzitter van PROT af. (SVP)Info en kaarten: www.prot.be.