"Ik werd op 8 juli 1989 tot priester gewijd", begint Christ Demeester zijn verhaal. "In augustus startte ik op de parochie Sint-Medardus in Wervik. Ik kon daar meteen het festival Rock op het plein bijwonen. (lacht) Daarna kwam ik op de Goede Herder terecht in Torhout, maar niet voor lang, want Wingene werd mijn volgende priesteropdracht. Door het toen al nijpend priestertekort was ik daar genoodzaakt meerdere kerken te bedienen, maar de kerkgroepen waren daar iets kleiner. Dat was een voordeel, want ik slaagde er toen in om alle communicantjes bij naam te kennen. Na Wingene verhuisde ik naar Staden, waar ik meer dan twaalf jaar priester was. Op 1 oktober 2016 arriveerde ik in Kortemark ...

"Ik werd op 8 juli 1989 tot priester gewijd", begint Christ Demeester zijn verhaal. "In augustus startte ik op de parochie Sint-Medardus in Wervik. Ik kon daar meteen het festival Rock op het plein bijwonen. (lacht) Daarna kwam ik op de Goede Herder terecht in Torhout, maar niet voor lang, want Wingene werd mijn volgende priesteropdracht. Door het toen al nijpend priestertekort was ik daar genoodzaakt meerdere kerken te bedienen, maar de kerkgroepen waren daar iets kleiner. Dat was een voordeel, want ik slaagde er toen in om alle communicantjes bij naam te kennen. Na Wingene verhuisde ik naar Staden, waar ik meer dan twaalf jaar priester was. Op 1 oktober 2016 arriveerde ik in Kortemark en straks blaas ik hier dus 30 kaarsjes uit als priester. Officieel werd ik pas in maart 2017 benoemd in Kortemark, want er was op dat moment geen bisschop aangesteld in Brugge.""Mijn jubileum combineer ik met de startviering van het nieuw kerkelijk werkjaar tijdens het weekend van 28 en 29 september. In de kerk van Kortemark is er aansluitend een receptie voor alle aanwezigen en nadien is er ook het medewerkersfeest voor iedereen die zijn steentje bijdraagt aan de parochiale werking in de gemeente: catechisten, lectoren, webmasters, kerkraden, parochieraden, missiewerking, Broederlijk Delen... Dat zijn veel mensen die zich onbezoldigd en vrijwillig inzetten en zij mogen wel eens in het zonnetje gezet worden. Het werk achter de schermen wordt niet altijd gezien. Het parochieblad bijvoorbeeld: twee mensen zorgen er elke week opnieuw voor dat Kortemark in de kijker gezet wordt. Zelf draag ik ook mijn steentje bij. Sommigen kijken vreemd op als de pastoor met zijn fototoestel in de aanslag zegt dat bruid en bruidegom even mogen poseren voor een foto voor Kerk en Leven", lacht Christ Demeester."De lokale politici spraken me al aan over een eventuele herbestemming van onze kerken, maar ik vind dat toch niet zo makkelijk", vervolgt de priester. "Het is niet omdat er in de weekends geen eucharistie meer is, dat er op andere momenten geen begrafenissen of doopsels meer zijn. Momenteel is er in de kerk van Werken al anderhalf jaar geen eucharistie meer, maar wat doe je daarmee? Ik denk niet dat er meer volk naar een kerkgebouw komt als je het als museum inricht. Een goede nieuwe bestemming vinden, is moeilijker dan je denkt. We zitten ook nog met veel vraagtekens: hoe zal de Kerk evolueren? Er zijn misschien minder vieringen, maar de Kerk moet ook meer met de mensen zelf bezig zijn. Met het huidige systeem trek je de jeugd niet aan. Ik probeer soms met powerpoints te werken tijdens de vieringen en in Handzame bieden we één keer per maand na de mis een kopje koffie met cake aan.""Gemeenschap vormen, dat moeten we doen. Ook moeten we over de parochiegrenzen heen werken, zo leren de mensen elkaar beter kennen. Elke week zijn er nog drie vieringen in de gemeente: op zondag in Kortemark, op zaterdag in Zarren en afwisselend op zondag in Handzame of Edewalle. In die laatste kerk zitten zelfs meer dan honderd mensen en dat is ook de enige parochiekerk met een eigen kerkkoor. Kerken die leegstaan, verkommeren snel. Het zou nuttig zijn om ook de lokale bevolking eens te bevragen over dit onderwerp. Voor Werken kreeg ik alweer een paar aanvragen voor een doopsel voor 2020. Na de vieringen dit weekend krijgen de aanwezigen allemaal een attentie mee naar huis, want we willen tonen dat we blij zijn met hun komst", besluit de parochieherder.(Jeffrey Dael)