De kampen zijn de afsluiting van een bijzonder bewogen werkjaar. "Na de lockdown hebben we met de hele leidingploeg beslist om een online werking op te starten", vertelt Sara Vandekerckhove (Chiro). "Via die weg gaven we de kinderen ideeën voor spelletjes of leuke do-it-yourselfs. We hebben ook een quiz georganiseerd met vragen over de leiding en het werkjaar werd afgesloten met een veroveringsspel tussen onze verschillende afdelingen, waar ieder lid vanuit de eigen bubbel veilig kon aan deelnemen."
...

De kampen zijn de afsluiting van een bijzonder bewogen werkjaar. "Na de lockdown hebben we met de hele leidingploeg beslist om een online werking op te starten", vertelt Sara Vandekerckhove (Chiro). "Via die weg gaven we de kinderen ideeën voor spelletjes of leuke do-it-yourselfs. We hebben ook een quiz georganiseerd met vragen over de leiding en het werkjaar werd afgesloten met een veroveringsspel tussen onze verschillende afdelingen, waar ieder lid vanuit de eigen bubbel veilig kon aan deelnemen." Justine Vancoillie (KSA) pikt daarop in: "Ook wij hebben ingezet op een online werking met opdrachtjes en spelletjes. Zo hebben wij een competitie opgestart, waarbij iedere leider een opdracht kreeg en de leden werden uitgedaagd om hen hierin te verslaan.""Eind mei kwam dan het heuglijke nieuws dat de kampen mochten doorgaan. Het eerste moment was er grote vreugde, maar vrij snel daarna kwam de onzekerheid. Zou dat wel lukken en hoe zouden we dat allemaal doen?", vertelt Emille Bardyn (KSA). "Maar al vlug namen de motivatie en het enthousiasme bij iedereen van de leiding de overhand en besloten we ervoor te gaan. Ondanks het extra werk dat dit met zich meebrengt en de slechte timing midden in de examens was iedereen ervan overtuigd dat het kamp moest doorgaan.""We beseften uiteraard wel dat we het aantal deelnemers van de voorbije jaren niet konden handhaven", legt Justine uit. "Daarom hebben we inschrijvingsmails verstuurd, waarbij we ons baseerden op de aanwezigheden tijdens de maanden voor de lockdown. De kinderen die dus vaak kwamen kregen als eerste de kans om in te schrijven. Op die manier komen we aan ongeveer 130 kinderen. Voeg daar per groep nog tien leiders bij en we zitten aan drie bubbels van vijftig."Sarah: "Ook bij ons is er eigenlijk nooit twijfel geweest om het kamp te laten doorgaan. Wij hebben geen limiet ingesteld, maar hebben bijvoorbeeld geen ruchtbaarheid gegeven via Facebook, zodat enkel de echt gemotiveerde kinderen mee gaan. Wij voorzien ongeveer 100 kinderen en een twintigtal leiders, verdeeld over twee of drie bubbels."Er waren heel wat praktische zaken om mee rekening te houden. "Onze kampplaats in Opoeteren bestaat uit meerdere grote gebouwen met elk een eigen sanitair blok en keuken, dus we kunnen op die manier heel gemakkelijk de bubbels gescheiden houden", vertelt Sarah. "De oma van een van onze leiders heeft voor alle leeftijdsgroepen mondmaskers gemaakt in verschillende kleuren, zodat voor de kinderen duidelijk is bij welke bubbel ze horen. De bubbels mogen gedurende het hele kamp niet met elkaar in contact komen. We moeten ook een contactlogboek bijhouden, waarin alle verplaatsingen of toevallige contacten moeten bijgehouden worden."Justine vult aan: "Onze kampplaats in Dessel heeft eveneens verschillende gebouwen, zodat ook wij de bubbels kunnen scheiden. Bij ons krijgen de kinderen een bandje met een bepaalde kleur, zodat ze weten in welke bubbel ze zitten. We hebben ook stickers gemaakt in dezelfde kleuren, zodat er qua materiaal duidelijk is door welke bubbel dit mag gebruikt worden. We vertrekken en keren terug op verschillende uren en met afzonderlijke bussen, zodat de groepen ook hier gescheiden worden. We zullen echt wel toezien op het naleven van de regels. De grootste nachtmerrie, en ik denk dat dit ook voor de Chiro geldt, is immers dat een kind op kamp besmet raakt met corona. Dat betekent immers het einde van het kamp voor de hele bubbel waartoe het kind behoort."Al die maatregelen hebben uiteraard ook een extra prijskaartje, al viel de financiële schade door de coronacrisis voor beide verenigingen gelukkig mee. . "Wij hadden het geluk dat onze pannenkoekenverkoop, ons ouderfeest en onze fuif voor de coronacrisis doorgingen, zodat de financiële weerslag beperkt bleef", zegt Emille. "Als we daarnaast putten uit onze reserves, komen we er wel."Sarah: "Bij ons gingen de spaghettiavond en de koekjesverkoop gelukkig nog voor de lockdown door, maar de Aspi-fuif viel helaas weg. Het oudercomité heeft de voorbije jaren een financiële reserve aangelegd en zal nu een stuk bijleggen, zodat de extra kosten voor het kamp zullen kunnen betaald worden."(Jan Goossens)