"Ik ben altijd al liefhebber geweest", steekt Peter van wal. "'De technische interesse was er en in 1995 kocht ik dan ook mijn eerste model dat destijds eigenlijk een gestrand project was van de vorige eigenaar, samen met de doos met de onderdelen."
...

"Ik ben altijd al liefhebber geweest", steekt Peter van wal. "'De technische interesse was er en in 1995 kocht ik dan ook mijn eerste model dat destijds eigenlijk een gestrand project was van de vorige eigenaar, samen met de doos met de onderdelen.""Ik ben ook altijd gefascineerd geweest door auto's en oldtimers in het bijzonder", gaat Bart verder. "De DAF is in dat genre een betaalbaar exemplaar. Toeval wil dat ik deze DAF kocht van iemand die hem zelf had gekocht van een oud-lid uit DAF Club Belgium. Het was dus een leuke verrassing voor hen dat deze auto weer in de club zat." "De DAF is eigenlijk ontsproten aan de geest van Huub van Doorne. DAF stond eerst voor 'Doornes Aanhangwagen Fabriek' wat daarna wijzigde in 'Doornes Automobiel Fabriek', gaat Peter verder. "Het bijzondere aan deze wagen is dat dit in 1959 de eerste betaalbare auto was met een automatische versnellingsbak, de Variomatic. Mede doordat het handmatig schakelen symbool stond voor goed autorijden en de modellen aan de goedkopere kant waren, kregen deze auto's snel hun imago tegen als de auto voor mensen die niet goed konden rijden. Rond 1965 was het lot van deze wagen zowat bezegeld en in 1975 werd deze vleugel overgenomen door Volvo.""Hoewel de DAF's eigenlijk dungezaaid zijn, zijn ze door dat mindere imago nog altijd een betaalbare oldtimer. Ik ben er al 25 jaar mee bezig en begin nu pas te merken dat dat negatieve imago wat aan het wegdeemsteren is, terwijl er met deze wagens niets verkeerd is!" "DAF Club Belgium is een vereniging met voornamelijk leden in België die vele goede herinneringen overhouden aan de DAF", vervolgt Peter. "Er zijn ook enkele leden uit Nederland en er is er zelfs eentje uit Engeland. De club werd opgericht in 1999 en heeft momenteel 85 leden. We merken de jongste jaren toch een verjonging en een lichte stijging in het ledenaantal. In vergelijking met de Nederlandse DAF club zijn wij echter maar een kleine club, zij tellen een goeie 1.800 leden.""Wij proberen elke maand wel iets te organiseren. Dit gaat van tourritten over een onderdelenbeurs tot Dafjesdagen waar we met leden samenkomen om iets te eten en te drinken. Daarnaast zijn we ook terug te vinden met een stand op diverse oldtimerbeurzen", vult Bart aan."De grootste vrees voor onze club en in het algemeen voor de oldtimer is momenteel de lage emissiezone. Elke stad heeft haar eigen regels hieromtrent en het is momenteel heel onduidelijk welke oldtimers waar wel en waar niet binnen mogen", stelt Peter. "Wij verzorgen eigenlijk rijdend erfgoed, een museumstuk op wielen. Ik rij jaarlijks zo'n 300 km met mijn DAF, dus voor uitzonderlijke ritten vind ik dat er een uitzondering mag gemaakt worden voor zij die de techniek van vroeger mee helpen in stand houden.""Uiteraard zijn wij ook milieubewust, maar men mag niet te kort door de bocht gaan en de oldtimer veroordelen", stelt Bart. "Eén vliegtuigreis naar Spanje is veel vervuilender dan jaren rondrijden met een DAF, dus nuance is op haar plaats."