Droog weer was het deze week en in de namiddag scheen de zon. Voor een woning op het Krombekeplein zagen we een tafeltje met naaimachine buiten staan. Wat zou de bedoeling zijn? We vroegen het aan bewoonster Paulette Carton (63) die er als enig kind opgroeide bij haar ouders Georges en Michella, van wie ze leerde naaien en stikken met de naaimachine. De voormalige hoeve, die daarvoor zelfs ooit een brouwerij was, is voor haar dan ook de ideale plaats om tot rust te komen.
...

Droog weer was het deze week en in de namiddag scheen de zon. Voor een woning op het Krombekeplein zagen we een tafeltje met naaimachine buiten staan. Wat zou de bedoeling zijn? We vroegen het aan bewoonster Paulette Carton (63) die er als enig kind opgroeide bij haar ouders Georges en Michella, van wie ze leerde naaien en stikken met de naaimachine. De voormalige hoeve, die daarvoor zelfs ooit een brouwerij was, is voor haar dan ook de ideale plaats om tot rust te komen. Paulette is gehuwd met Bertin. Samen hebben zij drie uitgevlogen zonen en een als baby overleden dochtertje. Ze woonden in Bulskamp, maar verhuisden recent naar De Panne. Sinds haar alleenstaande en hoogbejaarde mama in woonzorgcentrum Emmaüs in Poperinge verblijft, is Paulette voorlopig in Krombeke komen wonen, waar ze later definitief zou willen naartoe verhuizen. "Ik vind op de ouderlijke hoeve de nodige rust. Meer nog, ik fleur hier weer op na enkele moeilijke jaren. Ik wil hier graag mijn vaste stek blijven houden. Bertin en ik zullen dus een keuze moeten maken waar we samen definitief komen wonen. Ik wil hier zoveel doen en ben eigenlijk met heel veel bezig. Ik heb zelfs de tijd niet om alles te doen wat ik wil."Normaal trekt Paulette elke dag naar haar mama in Poperinge, maar door het coronavirus is alles veranderd. "Ik ging haar dagelijks eten geven en deed ook de was. Dat is nu allemaal weggevallen. Maar toen kwam er vorige woensdag een mail van het zorgcentrum met de vraag wie kon stikken met de naaimachine om mondmaskers te maken. Ik was direct gewonnen voor het idee", gaat Paulette verder. "Ik heb gelukkig leren naaien van mama. En tijdens mijn beroepsleven heb ik thuis altijd wat genaaid voor de kinderen. Ik heb trouwens nog cursussen naaien en textiel gevolgd als kunstambacht. En dan is het maar een kleintje om mee te helpen."Paulette vatte de koe bij de horens en zette haar naaimachine op een tafeltje buiten. "Ik vond in het huis hier nog zoveel stof van mama, dat ik wel nog voor een tijdje verder kan. Ik kan met alles heel creatief zijn: flanellen lakens, handdoeken en zelfs oude servetten met initialen van de familie gebruik ik om de mondmaskers te maken." Al heel haar leven is Paulette een bijzonder bezige bij. Ze schildert, tekent en kantklost heel graag en ook van wandelen houdt ze.Bij droog en zonnig weer naait Paulette dus buiten. Ze heeft een pamflet aan haar geparkeerde wagen om iedereen uit te nodigen dit ook te doen. "Ik word echt beter van het naaien van mondmaskers. Niet alleen helpt het letterlijk, want er zijn voor de allerhande verzorgenden in woonzorgcentra en ziekenhuizen en zelfs ook bij thuisverpleegkundigen grote tekorten. Ze hebben die mondmaskers echt nodig. Ook figuurlijk is het maken van mondmaskers een grote plus: iedereen is en blijft gefocust op de taken die voorliggen. Het dragen van de maskers doet ons beseffen wat er nu echt belangrijk is. En voor mezelf is het meehelpen met het naaiwerk vooral ook psychisch belangrijk. Ik vind rust in mijn hoofd nu het gewone dagritme wat vervalt. Dit kunnen doen geeft me ook weer energie als tegengewicht voor de zorgen en het gemis van mama.""Ik was zo blij toen ik zaterdag al mijn eerste lading mondmaskers kon brengen naar het woonzorgcentrum. Daar zag ik dat heel wat verpleging en verzorgenden zelfgemaakte mondmaskers dragen. Ze hebben er daar gelukkig dus al heel wat ontvangen. En natuurlijk wassen zij daar ook altijd eerst wat ze krijgen", weet Paulette.Ze hoopt een heel team rond zich te kunnen verzamelen om hele ladingen mondmaskers te maken. Na de oproep vanuit het woonzorgcentrum begon ze meteen rond te bellen en ze nam ook contact op met Okra, waar zij omwille van de reizen al enkele jaren lid van is. Bij Okra zijn er namelijk nu ook geen activiteiten zoals kaarten, petanque of crea. Ook wanneer vanuit de overheid mondmaskers worden aangeleverd, wil Paulette verder naaien, want niemand weet wanneer corona zal ingedijkt zijn.Paulette is bezig met alles rond het virus. Zo hoorden we ook haar lievelingssong 'I am a believer' van Neil Diamond en zagen we de boeken 'De pest' van Albert Camus, 'Stad der blinden' en 'Stad der zienden' van de Portugese schrijver Saramago. Paulette raadt ook het boek 'De meeste mensen deugen' van Rutger Bregman aan. Ze put er moed uit dat het binnenkort toch voor iedereen weer beter zal zijn, wanneer corona in onze herinnering een plaatsje zal krijgen. (PC)Wie wil meehelpen, kan contact opnemen via mail met FOD Gezondheid/mondmaskers of paulettecarton@hotmail.com.