Vijftig jaar geleden werd Paul Verraes (77) verantwoordelijke voor de Wapenstilstandsviering in Elverdinge. "Ik ben eigenlijk afkomstig van Vlamertinge, trouwde in 1968 met juf Gaby Deraedt waardoor ik als 27-jarige in Elverdinge kwam wonen. Gaby zei 'Ventje, je moet aansluiten bij het plaatselijke verenigingsleven, zo leer je mensen kennen'. Ik zat redelijk snel in het mannenkoor, in de schoolmeestersgroep op café na de hoogmis, in de gezinsbond, was de hulpsint van Sint-Maarten, zat in de muziekvereniging...", vertelt Paul die intussen met Gaby een jaar in Ieper woont. "Toetreden tot de plaatselijke vrijwillige brandweer in 1970 was een grote stap met ve...

Vijftig jaar geleden werd Paul Verraes (77) verantwoordelijke voor de Wapenstilstandsviering in Elverdinge. "Ik ben eigenlijk afkomstig van Vlamertinge, trouwde in 1968 met juf Gaby Deraedt waardoor ik als 27-jarige in Elverdinge kwam wonen. Gaby zei 'Ventje, je moet aansluiten bij het plaatselijke verenigingsleven, zo leer je mensen kennen'. Ik zat redelijk snel in het mannenkoor, in de schoolmeestersgroep op café na de hoogmis, in de gezinsbond, was de hulpsint van Sint-Maarten, zat in de muziekvereniging...", vertelt Paul die intussen met Gaby een jaar in Ieper woont. "Toetreden tot de plaatselijke vrijwillige brandweer in 1970 was een grote stap met veel acties. Ik werd er uiteindelijk onderluitenant en 2de bevelhebber. Naast de kerntaken van blussen en hulp bieden was de brandweer hier ook verantwoordelijk voor de 11 novemberplechtigheid." De toenmalige brandweercommandant Georges Sedeyn vroeg quasi meteen aan Paul om de verantwoordelijkheid van de 11 novemberviering op zich te nemen. "Het comité bestond toen uit burgemeester André Danneels, Georges Sedeyn en ikzelf. Elverdinge was in 1970 nog een zelfstandige gemeente en het vrijwillig brandweerkorps bestond uit 25 man. We vormden een mooie hechte groep die met de eenmaking van de brandweer met Ieper, verdween. Het was toen als een soort plicht dat iemand van de brandweer verantwoordelijk was voor het organiseren van de plechtigheid en je weigerde dat niet."Tot op heden leidt Paul Verraes de wapenstilstandsherdenking in goede banen. "We starten elk jaar met een eucharistieviering, de jongste jaren was dat door gebrek aan priesters een gebedsdienst. Om 11 uur stipt laat een erebrandweerman de brandweersirene 1 minuut lang loeien, iets wat in 1918 over het hele land gebeurde als teken dat de oorlog gedaan was. We zijn dat blijven doen en als die sirene loeit in Elverdinge, is dat nog altijd een kippenvelmoment. Het opluisteren van de hulde gebeurt door de plaatselijk harmonie Sint-Cecilia. De hymnen en 'Te Velde' worden gespeeld aan het monument, terwijl brandweermannen groeten en de vlag strijken. Het plaatselijk zangkoor en de omstanders zingen begeleid door het muziek, de Brabançonne en de Vlaamse Leeuw. De toespraak aan het monument gebeurde vroeger door de burgemeester André Danneels, nu afwisselend door ereschepen Herman Baron en raadslid Stephaan De Roo die ook een bloemenkrans neerleggen. De vrije basisschool zorgt voor teksten en/of liederen tijdens de plechtigheid en de verenigingen zijn aanwezig met hun vlag. We besluiten met een optocht door Elverdinge en met een traktaat door het stadsbestuur in een plaatselijk café." Dit jaar mogen de 11 novembervieringen door de coronamaatregelen nergens plaatsvinden en laat dit nu net het jaar zijn dat Paul wil stoppen als voorzitter. "Ik doe dit 50 jaar, het is goed geweest en ik stop met een goed gevoel al wordt het nu net een herdenking in mineur. Ereschepen Herman Baron en raadslid Stephaan De Roo en ik gaan woensdag een krans neerleggen, met mondmasker en de nodige afstand, en zonder publiek. En de sirene zal om 11 uur loeien. Ik hoop dat Elverdinge zijn oud-strijders en zijn oorlogsslachtoffers nog lang blijft herdenken en zoek een opvolger om mijn engagement over te nemen." (FB)