Patriek Hauspie (55) baat in Izenberge een tuin- en landbouwcentrum uit. Elf jaar geleden - hij was toen amper 44 jaar - werd prostaatkanker ontdekt. "Mijn kanker is een taai beest", vertelt Patriek zelf. "De medische wereld en ikzelf, wij vechten met zwaar geschut, maar de tumoren plooien niet. Mijn lijstje aan behandelingen is ondertussen ellenlang. In juni 2009 werd de prostaat weggenomen. Mijn PSA-waarde - een cijfer dat als het verhoogd is, vaak op prostaatkanker wijst - bleef echter stijgen. In oktober van datzelfde jaar kreeg ik 35 bestralingen. Anderhalf jaar lang is het toen goed gegaan. Tot het cijfer opnieuw begon te stijgen. Ik ben toen bij professor Sylvie Rottey beland, oncoloog in het UZ Gent. In 2013 waren er voor het eerst uitzaaiingen te zien en werden operatief enkele lymfeklieren in het klei...

Patriek Hauspie (55) baat in Izenberge een tuin- en landbouwcentrum uit. Elf jaar geleden - hij was toen amper 44 jaar - werd prostaatkanker ontdekt. "Mijn kanker is een taai beest", vertelt Patriek zelf. "De medische wereld en ikzelf, wij vechten met zwaar geschut, maar de tumoren plooien niet. Mijn lijstje aan behandelingen is ondertussen ellenlang. In juni 2009 werd de prostaat weggenomen. Mijn PSA-waarde - een cijfer dat als het verhoogd is, vaak op prostaatkanker wijst - bleef echter stijgen. In oktober van datzelfde jaar kreeg ik 35 bestralingen. Anderhalf jaar lang is het toen goed gegaan. Tot het cijfer opnieuw begon te stijgen. Ik ben toen bij professor Sylvie Rottey beland, oncoloog in het UZ Gent. In 2013 waren er voor het eerst uitzaaiingen te zien en werden operatief enkele lymfeklieren in het kleine bekken weggenomen. Mijn PSA bleef echter stijgen en in 2014 was de waarde erg hoog. Maar uitzaaiingen in het bot of vitale organen zagen de dokters niet.""Ik heb in scanners in Duitsland en Nederland gelegen, omdat men daar tumormarkers had die we op dat moment in België niet hadden. Allemaal in een poging om te achterhalen waar de kankercellen zaten die mijn hoge PSA-waarde veroorzaakten. De scan in Nederland bracht een heel aantal lymfeklieren met minuscule tumoren aan het licht. Die zijn ook weggenomen, tijdens een acht uur durende operatie in augustus 2014. Zoals ik het ondertussen al gewend was, is ook daarna mijn PSA-waarde niet goed gebleven. Ik moest opnieuw dezelfde geavanceerde scan in Nederland laten nemen en die toonde nieuwe uitzaaiingen. Operatief nog meer lymfeklieren wegnemen was echter geen optie meer. In 2017 besliste men om met hormoontherapie te starten. Tot ook dat na verloop van tijd geen resultaat meer gaf.""Er is mij in die periode een reële angst overvallen", vertelt Patriek. "Zoveel behandelingen die nooit lang werkten, deden mij beseffen dat mijn wapenarsenaal uitgeput raakt en dat het van groot belang is om continu geld bijeen te krijgen voor kankeronderzoek. Toen heb ik samen met Lieselot Styl uit Alveringem Stichting tegen Kanker en Levensloop leren kennen. Sindsdien heb ik er een soort levensdoel van gemaakt om het evenement op de kaart te zetten en zoveel mogelijk mensen warm te maken voor het belang ervan. In 2017 haalden we met ons team 'De Alveringemse Harten' 4.000 euro op, in 2018 reeds 7.000 euro en 2019 was met 13.500 euro een fantastische editie. Toch wordt 2020 nog straffer, want er staat nu al 21.500 euro op de teller."Patriek kreeg vorig jaar chemotherapie. Halverwege leek dat aan te slaan, maar op het einde van de behandeling begon de PSA alweer te stijgen. "De feestdagen van 2019 verliepen in mineur", zegt Patriek. "Want eigenlijk was er voor mij... niets meer. Op 30 december zat ik bij dokter Rottey. 'Na nieuwjaar komt er iets aan wat veelbelovend kan zijn', zei ze. Een Amerikaanse firma heeft een nieuw product dat het immuunsysteem bijstuurt om tumoren aan te vallen. De fase om op mensen te testen is aangebroken en ze achtte me fysiek in staat om dat aan te kunnen. Ik ben op 2 maart gestart, de studie loopt normaal gezien één jaar en ik heb nu acht behandelingen gehad die volgens een strak protocol verlopen. Op vlak van bijwerkingen valt deze behandeling me het zwaarst. Het vraagt veel energie en tijdens de eerste week kan ik niet meer dan vijf uur werk aan per dag. De eerste resultaten zijn voorzichtig positief. Omdat mijn eten niet smaakt, ben ik ook al 10 kilo vermagerd. Dat is, laat ons zeggen, een goede bijwerking." "Of ik hoopvol ben? Ja", zegt Patriek. "Al stel ik mij wel de vraag: hoe lang deze keer? Ik heb een goede relatie, een fijne familie en heb een mooie onderneming uitgebouwd. Daar geniet ik van! Maar de onzekerheid is er altijd. Ik ben op niemand jaloers. Behalve op mensen die gezond zijn." (AB)