Zeventig jaar geleden opende Patricks vader, Daniël Desmet een bakkerij op de Krottegemse Onze-Lieve-Vrouwemarkt, waar 'Streekbieren Yves' momenteel gelegen is. "Een paar decennia later verhuisde de bakoven naar de huidige locatie op nummer zeventien", weet deze trotse papa van Frederick (31) en Ticho (14), te vertellen. "De winkel zelf bleef nog een tijdje aan de overkant. Ik vermoed dat we nu iets meer dan een halve eeuw volledig naar hier verhuisd zijn. Mijn grootvader had trouwens jarenlang een populaire bakkerij op De Tassche."
...

Zeventig jaar geleden opende Patricks vader, Daniël Desmet een bakkerij op de Krottegemse Onze-Lieve-Vrouwemarkt, waar 'Streekbieren Yves' momenteel gelegen is. "Een paar decennia later verhuisde de bakoven naar de huidige locatie op nummer zeventien", weet deze trotse papa van Frederick (31) en Ticho (14), te vertellen. "De winkel zelf bleef nog een tijdje aan de overkant. Ik vermoed dat we nu iets meer dan een halve eeuw volledig naar hier verhuisd zijn. Mijn grootvader had trouwens jarenlang een populaire bakkerij op De Tassche." Patrick studeerde in 1978 af aan de Bakkerijschool Ter Groene Poorte. Daarna werkte hij zo'n tien jaar bij een 'pralinier'. "Vroeger werkten bakkers op een totaal andere manier", aldus Patrick. "Hun gamma was niet zo uitgebreid en van patisserie was nog weinig sprake. Mijn vader bakte in de week uitsluitend wit en bruin brood. Op vrijdag zat daar ook volkoren bij en in het weekend lag er heerlijk koekebrood op de schappen. Hij moest het in de eerste plaats hebben van zijn dagelijkse broodronde. Als jong kereltje moest ik mijn vader al vroeg helpen tijdens die broodronde. Mijn oudere broer was een getalenteerd wielrenner en zijn trainingsschema verplichtte hem slechts op vrijdag mee te helpen. Hij liet me af en toe fijntjes weten dat hij dat helemaal niet zo erg vond", grinnikt Patrick. "Het is een zwaar beroep, waar je dag en nacht mee bezig bent. Je moet er enorm veel voor opofferen." Tien jaar geleden kwam hij alleen te staan. "Ik run de bakkerij sindsdien helemaal op mijn eentje. Om 2 uur sta ik op om te bakken. Vanaf 6.45 uur gaat de winkel open en 's middags doe ik ook nog eens mijn ronde. In het begin lukte dit maar momenteel is die combinatie veel te zwaar geworden. Als ik na mijn dagtaak wat in de zetel wil bijpraten met mijn zoon of Lieve, mijn vriendin, val ik vaak direct in slaap. Die broodnodige quality-time hoop ik in de toekomst wel terug op te pikken." Een vierde generatie van Bakkerij Desmet, komt er zeker niet. "Ik heb het mijn kinderen heel bewust afgeraden. Uiteindelijk heb je in deze job weinig tijd voor jezelf of je familie en het is natuurlijk keihard werken."Zoon Ticho is vanzelfsprekend apetrots op zijn papa. "Laatst hoorde ik in de buurt iemand zeggen: Als je enkel brood met koffie neemt, heb je normaal niets binnen maar met een 'broodje van Smetje' heb je wel iets stevigs gegeten." Wegens de centrale ligging kon Patrick een ruime kring vaste klanten opbouwen. "Er komt hier nog regelmatig een klant over de vloer, die naar de winkel van mijn vader kwam en zelfs nog brood kocht bij mijn grootvader op De Tassche. Voor mijn ouders heb ik heel veel respect. Het waren mensen met het hart op de juiste plaats en een enorme werklust. Het is dus met veel pijn in het hart dat ik deze familiezaak stopzet." In Patricks' keuken valt het indrukwekkende boeddhabeeld onmiddellijk op. "Eigenlijk ben ik van nature een zenuwpees. In de loop der jaren werd ik rustiger. Meditatie heeft mij daarbij geholpen. Zo'n tien minuten voor ik in bed kruip, probeer ik helemaal zen te worden. Het voelt aan als een soort terugkeren naar jezelf. Je kunt zoiets niet van de ene dag op de andere. Door regelmatig te oefenen lukt dit steeds beter. Het bevordert de slaapkwaliteit van iemand met een heel druk leven." In het verleden was Patrick een fervent karateka. "Ik schopte het zelfs tot zwarte gordel", klinkt het niet zonder enige trots. "Ooit heb ik op training een beentje gebroken in mijn voet. Tijd om dit te laten helen, had je als zelfstandige niet dus liep ik er wekenlang mee rond. Achteraf ben ik nog zelden op de tatami gestapt." De hardste noot die hij tijdens zijn leven moest kraken, was het verlies van zijn broer. "Hij is tijdens een looptraining omver gereden door een auto. Hij lag daarna een week in coma maar heeft het niet meer gehaald. Mijn moeder is dag op dag één jaar later gestorven van verdriet. Dat zijn dingen die je de rest van je leven meedraagt." De concurrentie met de warenhuizen is voor kleine zelfstandigen niet te onderschatten." Samen met zijn vader ontwikkelde hij het 'Krottegems Brood' dat als streekproduct werd erkend. "Als iemand mijn zaak wil overnemen, krijgt die het recept van onze specialiteit erbovenop." "Woensdag 26 december wordt mijn allerlaatste dag", vertelt Patrick met een krop in de keel. "Aan mijn vaste klanten wil ik een afscheidsdrink aanbieden. Een week later start mijn nieuwe loopbaan. Ik ga aan de slag in de Euroshop." Een 9 to 5-job zal wennen worden voor deze bezige bij. "Die laatste werkdag wordt door de cameramensen van 'Iedereen Beroemd' vastgelegd. Het Televisiehuis nam zelf contact op. Ze lieten weten dat de uitzending gepland is voor 15 januari 2019." Grote dromen heeft deze Krottegemnaar niet meer. Of wel? "Mijn jongste zoon en ik zijn allebei zot van auto's. In juni bezochten we V8 Brothers in Gits. Rondslenteren tussen die blinkende bolides is het summum voor een autoliefhebber. Moest ik dus ooit Euromillions winnen dan schaf ik mij een Lamborghini Aventador aan."