"Ik ga niet met pensioen hoor", was het kordate antwoord van pastoor Guido Deman toen ik hem contacteerde voor dit gesprek. "Op 3 juni heb ik mijn functie als pastoor neergelegd, maar ik blijf wel meewerkend priester in het decanaat Menen. Ik verdwijn niet uit de parochie, ik verhuis even verderop naar een appartement in de Bissegemstraat."
...

"Ik ga niet met pensioen hoor", was het kordate antwoord van pastoor Guido Deman toen ik hem contacteerde voor dit gesprek. "Op 3 juni heb ik mijn functie als pastoor neergelegd, maar ik blijf wel meewerkend priester in het decanaat Menen. Ik verdwijn niet uit de parochie, ik verhuis even verderop naar een appartement in de Bissegemstraat."Pastoor Guido verlaat dus na 24 jaar de statige pastorie in de Koningin Fabiolastraat 13. Zijn loopbaan speelde zich af in de regio, van Ieper tot Gullegem. Nadat hij op 26 juli 1975 tot priester werd gewijd, gaf hij vijf jaar les in het VTI van Ieper. In diezelfde stad kreeg hij in 1980 zijn eerste aanstelling als medepastoor op de Sint-Niklaasparochie. In Ieper is hij sinds 1991 trouwens deeltijds aalmoezenier in de kazerne. Van 1985 tot 1996 was Guido Deman actief als medepastoor in Wervik. Tot 17 november hij zijn aanstelling kreeg als pastoor in Gullegem. Gedurende zijn loopbaan van 45 jaar heeft hij het kerkelijke landschap grondig zien veranderen. "Het kerkgebeuren is meer en meer een gedragen verantwoordelijkheid geworden van zowel priesters als leken", weet pastoor Deman. "Mensen worden aangemoedigd om taken binnen de parochie of pastorale eenheid op te nemen. Werkgroepen worden gevormd en parochieassistenten krijgen een belangrijke taak. Dat is een goede zaak, want wie wordt uitgenodigd om verantwoordelijkheid te nemen, krijgt vleugels."Dat meer taken door leken worden uitgevoerd, heeft zeker ook te maken met het dalend priesterroepingen. "Laat ons daarom nadenken over de invulling van het ambt in de kerk van vandaag", stelt hij eerlijk. "We kunnen ook niet rond het feit dat velen de afgelopen jaren onverschillig zijn geworden voor kerk en geloof. En hebben afgehaakt. Er staan ons heel wat uitdagingen te wachten waarvoor we nieuwe invalshoeken moeten zien te vinden."24 jaar is een heel lange periode. Pastoor Guido is vergroeid met Gullegem en heeft er dan ook heel wat mooie herinneringen aan. "Waar ik altijd naar uitkeek, was ons weekend met het parochiaal team in Sainte-Ode, het eerste weekend van juli. Het was werken en genieten tegelijkertijd, met vergaderen maar ook met een aperitief en gezellige ontspanningsmomenten."In zijn Gullegem staan op kerkelijk vlak heel wat veranderingen op til. De parochies uit Gullegem, Moorsele en Wevelgem worden vanaf 1 juli samengevoegd tot de pastorale eenheid Zacheüs. Dan worden volgens planning ook de pastoors Jan Parmentier en Sylvester Mpia Bokoma benoemd. Die laatste kan door de coronacrisis nog steeds de Verenigde Staten niet verlaten. Pastoor Guido zal dan ook een helpende hand bieden waar nodig."Vanaf 1 juli word ik meewerkend priester in het decanaat Menen", verduidelijkt hij. "Maar ik neem geen beleidsverantwoordelijkheid meer op. En komt er dus meer tijd vrij voor een fietstocht of een gezonde wandeling." En vanzelfsprekend voor een praatje met de vele Gullegemnaars die hij dagdagelijks nog zal ontmoeten op zijn wandelingen en tochten.