Tien jaar geleden werd Debbie Maveau in Nepal om het leven gebracht

Debbie met haar rugzak kwam in Nepal om het leven. © mv4 Marc Vergote
Redactie KW

De datum 6 juni 2012 staat bij zeer velen in het geheugen gegrift. Dit is de dag waarop de toen 23-jarige Debbie Maveau in Nepal om het leven werd gebracht.

De precieze omstandigheden zullen wellicht nooit opgehelderd worden. Een inspecteur van de Tibetaanse politie zei tien jaar geleden dat haar onthoofde lichaam in het Langtang National Park werd gevonden, aan de kant van een weg waar veel wandelaars passeren.

Er wordt niet meteen gedacht aan roofmoord (haar fototoestel en geld lagen nog nabij haar lichaam) of verkrachting (zij droeg nog haar kleren).

De politie meldde ook dat de plaatselijke bevolking niet helpt bij het onderzoek. “Niemand heeft iets gezien.”

Het nieuws, aanvankelijk over de verdwijning en later over de moord, zinderde door de regio Deerlijk/Desselgem. Debbie woonde in Desselgem maar leefde in meer dan één initiatief intens mee met alles wat reilde en zeilde in Deerlijk. Zij was al jaren actief bij de speelpleinwerking ‘Kerekewere’ op het Gaverdomein. Haar vriend was actief bij de studentenclub en ook op het speelplein. Iedereen kende haar en de kinderen hadden graag dat Debbie hun leidster was. “Altijd welgezind, creatief, lief en een doorzetter.”

Na een stille wandeling werden er kaarsen geplaatst bij de foto van Debbie.
Na een stille wandeling werden er kaarsen geplaatst bij de foto van Debbie. © mv4 Marc Vergote

Tien jaar geleden waren de herdenking en een stille wandeltocht aangrijpende momenten met telkens meer dan 700 aanwezigen.

Er werden tijdens de herdenking woorden van haar vriend voorgelezen. “Wij hebben samen veel gereisd. Dikwijls waren wij de laatsten om na een feestje naar huis te gaan. Wij planden onze toekomst en zagen reeds ons ingericht huisje. Wij stippelden onze toekomst uit en praatten over alles.”

Ook de mama liet aangrijpende zinnen lezen: “Ik was zo blij als de dag naderde dat wij jou zouden afhalen na het verblijf in Nepal. Jouw talrijke mailtje en sms’jes heb ik gezien, maar ik weet dat jij nog veel verhalen zou vertellen. Ik liet je met een klein hartje vertrekken maar ik was en ben trots op mijn dochter. Bedankt dat ik 23 jaar jouw mama mocht zijn.”

Veel vrienden hadden in de kerk een foto van Debbie bij. Tijdens het afscheidsmoment was er tijd om die foto vooraan in de kerk op een bord vast te maken. Tussendoor brachten familieleden en vrienden voorwerpen aan die herinnerden aan hun Debbie: sjaaltjes, knuffels, shirts en nog veel meer. De kerk was vooraan versierd met geluksvlaggetjes, iets dat typisch in Nepal wordt gebruikt.

De speelpleinwerking 'Kerekewere' verliest één van haar moni's.
De speelpleinwerking ‘Kerekewere’ verliest één van haar moni’s. © mv4 Marc Vergote

De blije meid die in Nepal drie maanden aan vrijwilligerswerk deed, lacht op het gedachtenisprentje iedereen toe. Met de rugzak, zoals zij tien jaar geleden in Nepal vertrok, maar nooit meer terugkeerde.

Het mag gedaan zijn

“Het mag nu gedaan zijn met die tegenslagen”, mompelde meer dan één aanwezige op dit afscheid. Zij bedoelden het feit dat het in korte tijd de derde keer is dat Deerlijk in droefenis is gehuld bij het overlijden van een veel te jong iemand. Het verlies, tijdens een werkopdracht, van brandweerman Wouter Vancraeynest in november 2011, het verongelukken van muzikant Robbie Van Eeckhout (begeleider van Niels Destadsbader) in het voorjaar 2012 en nu Debbie.

De tekst op het gedachtenisprentje.
De tekst op het gedachtenisprentje. © mv4 Marc Vergote

De wens werd echter geen werkelijkheid want korte tijd nadien werden de Deerlijkse jongeren opnieuw getroffen door het totaal onverwachte verlies van een jongeman. (MVD)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.