Bellewaerde-bezieler Luc Florizoone neemt afscheid in eigen woorden, met hulde aan zijn vrouw: “Ik neem enkel liefde mee”

De uitvaart vond plaats in de Sint-Catharinakerk, op enkele kilometers van ‘zijn’ Bellewaerde in de Ieperse deelgemeente Zillebeke. © TP
Redactie KW

Dag op dag elf jaar na zijn geliefde levensgezellin liet Luc Florizoone, de bezieler van Bellewaerde, het leven. “Het gepaste moment”, zo schreef hij in zijn afscheidsbrief, die donderdag werd voorgelezen tijdens de uitvaartplechtigheid. Het werd een liefdesverklaring aan zijn “mooie en ondernemende vrouw”, die ook onmisbaar bleek bij de uitbouw van het park.

“Deze plechtigheid is volledig naar de wens van Luc”, sprak de pastoor donderdagochtend bij het begin van de uitvaart van Luc Florizoone (81) in de Sint-Catharinakerk, op enkele kilometers van ‘zijn’ Bellewaerde in de Ieperse deelgemeente Zillebeke.

De man die in de vorige eeuw het park gedurende drie decennia leidde, schreef een afscheidsbrief die werd voorgelezen door de pastoor.

Levensgezellin Andrée

“Ik dank jullie om mij nog een laatste groet te komen brengen op deze ceremonie, die ook een herinnering is aan mijn geliefde levensgezellin Andreé, die mij op 7 juni 2011 onverwachts is voorafgegaan en wiens urne hier naast de mijne staat.”

De ouders van Luc richtten Bellewaerde op in 1954. “Door het zeer vroegtijdig overlijden van onze vader in 1967 na een lange ziekte, waarbij het park gesloten werd, kon ik van mijn hobby mijn beroep maken en met de nodige vernieuwingswerken het park opnieuw openen. In datzelfde jaar trad ik in het huwelijk met Andrée Delemer, een mooie en ondernemende vrouw. Na een moeilijk herbegin kon ik van het park een ware successtory maken. Bijgestaan door mijn naaste familie en een getrouwe, plichtsbewuste groep medewerkers die ik hier allen wens te danken. En waarbij het park een befaamde klantvriendelijkheid en een unieke combinatie van natuur, dieren en attracties heeft weten te ontwikkelen, dat nog steeds door de huidige directie hoog in het vaandel gedragen wordt.”

“Zonder Andrée had ik de moeilijke beginjaren misschien niet doorstaan”

“Maar de grootste steun kreeg ik van Andrée, die mij door dik en dun bij stond. Zij was een hardwerkende vrouw met charisma en doorzicht, een ware keukenprinses en grote dierenvriend. Zonder haar had ik de moeilijke beginjaren misschien niet doorstaan.”

Overleefd

Na het overlijden van Andrée door een zware ziekte stortte voor Luc de wereld in. “Sindsdien heb ik niet meer geleefd, maar overleefd en mijn bestaan ondergaan. Door allerlei ziekten en tegenslagen heb ik niet volop kunnen genieten van mijn oude dag. Gelukkig had ik nog mijn vogels in mijn mooie tuin in volle natuur en de ondersteuning van mijn naaste familie. Ik ben blij nog deze afscheidsbrief aan jullie te kunnen schrijven, want ik voel dat het nu genoeg geweest is. Ik kijk met voldoening terug op mijn leven en zal op het gepaste moment de dood met een glimlach omarmen.”

Immense liefde

Luc hoopt nu herenigd te zijn met Andrée. “We hebben in tederheid en door stormen een immense en onverwoestbare liefde voor elkaar opgebouwd. Liefde is dan ook het enige kapitaal, dat ik in het hiernamaals zal kunnen meenemen. Wat een fortuin, want liefde vergaat nooit.”

Zijn laatste woorden waren woorden van dank. “Ik wens jullie van harte het allerbeste in deze steeds harder wordende wereld. Het ga jullie goed. En wie weet… misschien tot aan de overkant.” (TP)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.