Over verdwenen campings en spookbruggen

Camping Cosmos was dankzij de film van Jan Bucqoy met een hoofdrol voor Lolo Ferrari lang de meest legendarische camping aan onze kust. Na een juridische getouwtrek moest de camping toch verdwijnen. Maar de campinggasten lieten caravans, meubels en ander kampeermateriaal achter. "Fotografisch was dat prachtig", legt Reinout Bossuyt uit. "Deze foto is niet zomaar uitgekozen als cover van ons boek. Maar begrijpelijk dat dit niet kon blijven. Nu is het een prachtig natuurgebied."
Ilse Naudts

Al vijftien jaar trekt fotograaf Bart Vanacker door België. De jongste tien jaar samen met Reinout Bossuyt. “Niet op zoek naar toeristische trekpleisters, maar naar andere plaatsen met een verhaal. Vergeten plekken die dreigen te verdwijnen, sommige zijn ondertussen zelfs al van de kaart gewist.” Vandaag ligt het boek Verdwijnend België in de boekenwinkel. Een zoektocht naar 50 vergeten plekken in België.

Zeventien van de vijftig plaatsen in het boek zijn West-Vlaams. “Onze roots wegen duidelijk door in de selectie”, lachen Bart Vanacker en Reinout Bossuyt. Reinout is van Roeselare, Bart van Heule. Vandaag wonen ze samen in Gent.

In 1933 begon Marcel Muylaert en fabriek voor schoenhakken in Zwevezele. De doe-het-zelver gebruikte zelfs onderdelen van vliegtuigen om machines in elkaar te morrelen.
In 1933 begon Marcel Muylaert en fabriek voor schoenhakken in Zwevezele. De doe-het-zelver gebruikte zelfs onderdelen van vliegtuigen om machines in elkaar te morrelen. “Met zijn vernuft rijfde hij octrooien binnen tot buiten de landsgrenzen”, zegt schoondochter Mariella. Bart Vanacker : “Toen we in de krant lazen dat de fabriek zou verdwijnen, zijn we zelf een kijkje gaan nemen. Een mooi gebouw, maar vooral een fascinerend verhaal.”

In de oude tallonfabriek liggen de hakken nog tussen de ruïnes.
In de oude tallonfabriek liggen de hakken nog tussen de ruïnes.

“Toen we een overzicht maakten van de plekken die ik al had gefotografeerd, ontdekten we dat veel gebouwen ondertussen al echt waren verdwenen”, zegt Bart Vanacker. “Daarom besloten we alles samen te brengen in een boek. Om een laatste ode te brengen aan die herinneringen.”

“Ik vind het fascinerend wanneer er niets meer te zien is op een plek, terwijl ze ooit iets betekende voor mensen.”

“Tot nu toe hadden we alleen maar op een blog gepubliceerd”, aldus Reinout Bossuyt. “Maar dat is vluchtig. We wilden dieper graven. En misschien ook iets doen met onze journalistieke opleiding. We hebben echt met mensen gepraat om op zoek te gaan naar de verhalen van de plaatsen op de foto’s. Het mocht geen puur kijkboek worden. En sommige plaatsen zijn niet zo fotogeniek, maar hebben wel een prachtig verhaal.”

Kasteel van Mesen
Kasteel van Mesen

Ongeveer de helft van de bezochte plaatsen is ondertussen verdwenen. Sommige gedeeltelijk, andere volledig. “Ik denk dan bijvoorbeeld aan de spookbruggen in Varsenare, die oorspronkelijk voor de E403 zouden dienen. Het traject werd uiteindelijk veranderd, maar de bruggen hebben er nog jaren gestaan. Enkele jaren geleden zijn ze vernield”, aldus Bart Vanacker. “Ik vind het fascinerend dat je langs een plek kan rijden waar niets meer te zien is, een vergeten plek, maar die ooit iets betekende voor mensen. Zo ook de oude spoorlijn tussen Duinkerke en Adinkerke. In ons land is een deel geasfalteerd, net over de grens zie je buiten woekerend onkruid weinig. Maar als je weet welke geschiedenis er aan vast hangt, welke rol die spoorlijn ooit had, dan heeft dat een hele andere impact. Je stapt dan echt in de geschiedenis.”

Van het openluchtzwembad in Spiere-Helkijn rest alleen nog een plasje water.
Van het openluchtzwembad in Spiere-Helkijn rest alleen nog een plasje water. “Het zwembadgebouw zelf is beschermd”, zegt Reinout Bossuyt. “Maar voor de zwemkom zelf lag dat veel moeilijker. Onder meer omdat de grens tussen Vlaanderen en Wallonië er middendoor loopt. Belgischer kan een verhaal niet zijn.”

“Ik denk dat iedere West-Vlaming wel jeugdherinneringen heeft aan Dadipark en daar rest nu niets meer van”, vertelt Reinout Bossuyt. “Ik zie ons er nog altijd naartoe stappen op bedevaart. Dat is mijn persoonlijke favoriet in het boek.”

Over verdwenen campings en spookbruggen

De persoonlijke favoriet van Bart Vanacker is de Carcokes fabriek in Zeebrugge. “Ook omdat daar niets meer van overschiet en omdat ik zelf aanwezig was bij de sloop.”

Over verdwenen campings en spookbruggen

Verdwijnend België

Bart Vanacker en Reinout Bossuyt bundelden 15 jaar fotografie en fascinatie voor vergeten geschiedenis in het boek Verdwijnend België.

Het boek is uitgegeven bij Borgerhoff & Lamberigts. “We hebben het boek zelf vormgegeven om met een concept van lay-out naar een uitgeverij te kunnen stappen. We hadden nooit gedacht dat de uitgever zo dicht bij ons oorspronkelijk ontwerp zou blijven.”

“Het boek is een mooi overzicht van waar we mee bezig zijn. Maar dit boek is absoluut geen slot van onze hobby. Onlangs waren we nog op weekend in Berlijn en ook daar gaan we op zoek naar dergelijke vergeten monumenten. Misschien zit er ooit wel een tweede boek in. Verdwijnend Europa of zo”, lachen Bart en Reinout. (IN)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.