Door Noël Maes
...

Door Noël Maes Zuster Rachel verblijft sinds begin vorig jaar in Huize Sparrenhof, het verpleegtehuis van de Zusters van Liefde in Heule, waar ze door het personeel op handen wordt gedragen. Voordien woonde ze 35 jaar in het klooster in de Rekollettenstraat. Net daarom vindt de huldeviering plaats op de Sint-Elooisparochie. Zuster Rachel is op 19 mei 1914 geboren in Tielt op de wijk De Ratte als tweede oudste van negen kinderen. Alleen haar broer Jules is nog in leven. Hij verblijft sinds kort in een rusthuis in Wingene en zal er zondag ook bij zijn. Rachel was amper enkele weken oud toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Haar vader was ploegbaas bij de trammaatschappij en ze hadden thuis ook een klein boerderijtje. Ze volgde lager en beroepsonderwijs in Tielt. Ze leerde naaien, iets wat ze tot voor een paar jaar nog deed en dat zonder bril... In december 1939 - bijna 80 jaar geleden! - trad ze op 25-jarige leeftijd binnen bij de Zusters van Liefde in Heule. Ze ging toen voor verpleegster studeren. In augustus 1941 werd ze officieel geprofest en toen ging ze tot 1953 in het toenmalige ziekenhuis Maria's Rustoord in Roeselare werken. Daarna werd ze verpleegster bij het Wit-Gele Kruis en reed ze bijna heel West-Vlaanderen rond, eerst met de fiets, later met haar Kevertje. Toen ze in 1974 met pensioen ging, werd zuster Rachel overste van de zustergemeenschap van het verdwenen Home Bethanie in de Zandstraat in Kortrijk. Daar werden gerechtsmeisjes opgevangen. In 1983 verhuisde ze dan naar de zustergemeenschap in de Rekollettenstraat."Ze heeft in haar leven gewerkt voor drie", getuigen haar medezusters. In Heule volgt ze nog altijd haar dagprogramma: breien van sjerpen en mutsen, bidden, eucharistie vieren, artikels lezen in Kerk & Leven en andere bladen, naar Blokken en het journaal kijken. Vorig jaar werd zuster Rachel zelfs nog even televisievedette. Ze werd geïnterviewd in Iedereen Beroemd en getuigde van haar geloof. "God hierboven is mijne maat", zei ze toen en stak haar vinger in de hoogte. "Jammer dat ze vorig jaar gevallen is", zegt medezuster Liesbeth. "Daardoor maakt ze gebruik van een rolwagen. Haar appetijt is wat verminderd, maar een haring, brood en pap smaken haar nog best. Verder valt haar gezondheid goed mee."Bij haar 100ste verjaardag moest zuster Rachel de dag van haar feest gaan stemmen voor de federale verkiezingen en dat deed ze toen ook zonder verpinken! Nu zijn er weer verkiezingen, deze keer de week na haar verjaardag. Dit keer zal ze toch een volmacht geven, maar ze zegt wel duidelijk te zullen maken hoe ze wil stemmen...