In het weidelandschap dicht bij Ramskapelle torent een oude schoorsteen omhoog. Ernaast staan enkele ruïnes, slechts nog een schim van de oude steenbakkerij. Het gewicht van de geschiedenis heeft al zijn tol geëist van de gebouwen.
...

In het weidelandschap dicht bij Ramskapelle torent een oude schoorsteen omhoog. Ernaast staan enkele ruïnes, slechts nog een schim van de oude steenbakkerij. Het gewicht van de geschiedenis heeft al zijn tol geëist van de gebouwen. Al in 1904 begon de bouw aan een steenbakkerij met een ateliergebouw, vier ovens, verschillende droogloodsen en een woning voor de bedrijfsleider. In de Eerste Wereldoorlog lag het bedrijf in de frontlinie en raakte de schoorsteen in 1914 zwaar beschadigd en werd ze gehalveerd. Het leger gebruikte de schoorsteen daarna als observatiepost over het gebied rond de IJzer en maakte een legerkamp in de gebouwen errond. Het bovenste gedeelte van de schouw werd door het Britse leger versterkt met gewapend beton en van kijkgaten voorzien. Na de oorlog werden de ruïnes in 1926 opgekocht en startte de productie opnieuw op, maar in 1936 sloot de steenbakkerij definitief de deuren. Een vlasroterij, die in 1930 naast de steenbakkerij was opgestart, bleef wel in productie tot de Tweede Wereldoorlog. Tussen 1957 en 1959 fabriceerde de site nog viszilververf, waarbij zilver gewonnen werd uit de schubben van zilvervis. Later deed het ook nog kort dienst als een boerderijtje. Sindsdien staat het complex te verkommeren en dreigt de schoorsteen zelfs gedeclasseerd te worden als onroerend erfgoed. Niet zo ver van de site leven Nico Vermeire (40) en Nancy Vandenberghe (38) op hun boerderijtje. Het koppel wil de oude steenbakkerij een nieuwe bestemming geven en weer tot leven brengen. "Deze mooie site heeft een zekere uitstraling. In 2010 kochten we het gebouw om er iets mee te doen, maar we wisten nog niet precies wat", licht Nico toe. Zijn ouderlijk huis ligt niet zo ver van het oude gebouw en hij heeft dus een band met de omgeving. De weides rond het gebied zijn ook van zijn broer. "We keken wat er op toeristisch vlak al in Nieuwpoort bestaat en kwamen zo tot onze keuze. In samenspraak met Onroerend Erfgoed renoveren we nu het geklasseerde gebouw en maken er een logeerplaats voor jeugd en grote groepen van. Met respect voor de geschiedenis ervan natuurlijk. Het was trouwens niet evident om die bestemmingswijziging erdoor te krijgen."Nico en Nancy willen de mensen vooral mee laten genieten van de mooie omgeving en het uitzicht. "Er is nog maar weinig aanbod in Nieuwpoort van logeermogelijkheden op locaties als deze. Zowel binnen als buiten is er veel ruimte, ook om er te kamperen en voor recreatie", legt Nico uit. "Dit zou combineerbaar zijn met het werk op de boerderij. Al is dit wel een serieuze uitdaging, ook financieel. We zijn al twee jaar bezig met plannen. Dit is van nul beginnen. Er ligt daar niks, ook geen elektriciteit of aanvoer van water."Nancy zou dan voornamelijk gastvrouw zijn en de administratie op zich nemen. "We mikken op de paasvakantie in 2020 om te beginnen met de uitbating van d'Oude Steenbakkerij. Het is een ambitieuze deadline," lacht Nancy tot besluit. (DV)