Oud-wielerkampioen Gabriël De Loof verliest strijd tegen coronavirus

© Roland De Smet
© Roland De Smet
Tom Van Houtte

De Tieltse wielerfiguur Gabriël De Loof (84) heeft afgelopen zaterdagmorgen 23 januari in het Sint-Andriesziekenhuis een strijd van zeven weken tegen het coronavirus verloren. “Zonder covid-19 zou mijn vader nog een aantal mooie levensjaren voor de boeg hebben gehad”, zegt stiefzoon Koen Vervaeke. Gabriël kroonde zich in 1960 tot Belgisch kampioen bij de onafhankelijken.

Ook de sterke wielerlongen van de Tieltenaar waren dus niet bestand tegen het vreselijke virus. “Begin december was er een corona-uitbraak in het woon-zorgcentrum Deken Darras, waar mijn vader bijna twee jaar verbleef”. Het virus manifesteerde zich eerst op zijn afdeling De Wilg en kreeg ook hem snel te pakken.”

Na korte tijd moest Gabriël, echtgenoot van Monique Van Haeverbeke, met een zware longontsteking naar het Sint-Andriesziekenhuis worden overgebracht. “Hij verweerde zich zeven weken lang uiterst kranig, maar ondanks de zuurstof en zware antibiotica die hij op de covid-afdeling kreeg toegediend, is hij zaterdagmorgen in zijn slaap overleden.”

Eerst vloeren leggen, dan koersen

Wielrennen was de rode draad in Gabriëls leven. In zijn jonge jaren hielp hij in de voormiddag als zelfstandig vloerlegger bij zijn vader en ’s namiddags betwistte hij koersen. De Tieltenaar werd in 1960 Belgisch kampioen bij de onafhankelijken en was profcoureur van 1961 tot 1964, in dienst van ploegen als Flandria, Faema en Wiels.

 © Roland De Smet
© Roland De Smet

Gabriël was liefst 62 jaar lid van de vzw Koninklijke Tieltse Sportclub, dat hem op zijn Facebookpagina bedankt voor de vele jaren van inzet. Tot een drietal jaar geleden was de gewezen renner, wiens zus Godelieve nog altijd deel uitmaakt van het bestuur, signaalgever. “In die hoedanigheid ging hij niet snel de Omloop van het Hoogserlei, de Keizer der Nieuwelingen, de Grote Prijs Frans Desloover en de junioreskoers Over De Statie missen.”

Harde werker, zacht mens

Koen zal zich zijn vader herinneren als “een harde werker, maar een zacht mens die niet graag in de belangstelling stond. Vader had het naar zijn zin in het rusthuis, waar hij volop deelnam aan de activiteiten en de koers volgde op tv. Er stonden hem nog een paar mooie levensjaren te wachten. Jammer dat corona er anders over beslist heeft.” De uitvaartdienst vond vanwege de coronamaatregelen in beperkte familiekring plaats.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.