We kennen Ter Posterie als een klare, witte expositieruimte. De passage van beeldend kunstenaar en Rumbekenaar Elias Cafmeyer (30) zal alvast niet onopgemerkt voorbij gaan. Van klaar naar wit gaat nu van donker naar zwartgrijs. Het grootste deel van de benedenverdieping is omgetoverd in een soort ondergrondse autosnelwegtunnel zonder ramen, zonder daglicht maar met de typische elementen die we zo gewoon vinden als we een ondergrondse rijden.
...

We kennen Ter Posterie als een klare, witte expositieruimte. De passage van beeldend kunstenaar en Rumbekenaar Elias Cafmeyer (30) zal alvast niet onopgemerkt voorbij gaan. Van klaar naar wit gaat nu van donker naar zwartgrijs. Het grootste deel van de benedenverdieping is omgetoverd in een soort ondergrondse autosnelwegtunnel zonder ramen, zonder daglicht maar met de typische elementen die we zo gewoon vinden als we een ondergrondse rijden."Dat is de bedoeling", legt Elias uit. "Ik wil dat de bezoeker gaat nadenken over de openbare ruimte. Veel voorwerpen vinden we logisch en vanzelfsprekend zoals de pijlen en de pictogrammen. Nu zal de bezoeker die zaken aandachtig moeten bekijken want anders is er niets te zien. Hiermee hoop ik te bereiken dat de mensen ook buiten de details anders gaan bekijken.""Naast deze installatie zijn er ook nog wat kleiner beeldend werk van mij te zien zoals maquettes en een wand vol betonnen speelgoedautootjes.""Urbanisme, het verkeer en auto's, dat zijn de onderwerpen die de jongste jaren steeds weerkeren in mijn werk. Grappig, want als dertigjarige heb ik pas vorige week mijn rijbewijs behaald. En meteen bij de eerste proef geslaagd trouwens! Ik heb me direct een camionnetje aangeschaft. Zal handig zijn want voor mijn kunstwerken en installaties heb ik nogal wat materiaal nodig.""De aankleding van Ter Posterie voor mijn tentoonstelling is niet min. Ik wil daarom ook de stad Roeselare en De Spil bedanken voor het vertrouwen dat ze in mij hebben. Die goede samenwerking is trouwens een van verrassingen bij mijn tijdelijke terugkeer naar mijn geboortestad. Roeselare is in die voorbije jaren nogal geëvolueerd.""Ik verliet Rumbeke al op mijn vijftiende. Eerst ging het richting hotelschool in Koksijde. Ik zag het beroep van kok als springplank om in het buitenland te kunnen werken want dat is altijd een van mijn dromen geweest.""Toevallig ben ik dan in de modellenwereld terechtgekomen. In Brussel sprak men mij gewoon aan of ik zin had om het te proberen als model. Een paar weken later stond ik op de catwalk in Milaan. Daarna heb ik enkele jaren modeshows gelopen in onder andere New York, Parijs en Tokyo. Mijn droom om de wereld te zien is meteen uitgekomen maar uiteindelijk ben ik weer in Antwerpen geland. Toen ik grafisch ontwerper ben gaan studeren, ging een andere wereld open, die van de kunst en het creëren. Dat was een echte openbaring voor mij. Ik had in Roeselare de academie gevolgd maar tekenen vond ik toen niet tof en ik dacht dat ik er ook niet goed in was.""Ook hier heeft het toeval weer een rol gespeeld. Ik wou gaan creëren, de vraag was alleen wat? Toen zag ik een expo van mijn toekomstige leraar Koen Theys in het SMAK in Gent en dat wou ik ook doen. Zo ben ik beeldhouwkunst gaan studeren. Niet met de ambitie om de nieuwe Panamarenko te worden. Ik werk gevoelsmatig en zie wel wat er op mij afkomt. Dat heb ik de voorbije vijftien jaar altijd gedaan.""Ondertussen heb ik een atelier in Brussel. Wonen doe ik met zes anderen samen in één pand want het leven in de grootstad is duur, zeker voor een beginnend kunstenaar. Nu komt daar nog eens corona bovenop. Gelukkig kan ik nog deeltijds aan de slag in het Belvue-museum waar ik de museumshop run en ik werk ook in het toerismekantoor van Vlaanderen in Brussel. ""De terugkeer naar Roeselare voor deze tentoonstelling is vooral een blij weerzien met familie en vrienden. Ik merk dat de stad enorm is veranderd. Ook Rumbeke onderging een facelift maar daar vind ik de schaalvergroting met veel flatgebouwen minder geslaagd. Het dorpje is weg.""De tentoonstelling in Roeselare is een bevestiging dat ik goed bezig ben. Het moet ook voor mijn ouders, theatermaker Bart Cafmeyer en theesommelier Ann Vansteenkiste, veel voldoening geven. Ik heb trouwens veel aan hen te danken. Ze hebben me altijd gesteund en gepusht als het even tegenzat. Als ik sta waar ik nu sta dan is dat vooral dankzij hen", besluit Elias Cafmeyer.De tentoonstelling Afgesloten wegens werken van Elias Cafmeyer loopt van 9 oktober tot en met 15 november van woensdag tot zondag telkens van 14 tot 18 uur in Ter Posterie, Ooststraat 35 in Roeselare. (Bart Crabbe)