We treffen het koppel, een maand na de feiten, aan in hun tijdelijk winkeltje voor spirituele zingeving. "We kregen na wat ellebogenwerk een ruimte ter beschikking hier in 't Pand in Waregem. Zo konden we toch nog proberen wat mee te pikken van de eindejaarsperiode."

Ernie foetert wanneer de verschrikkelijke gebeurtenis ter sprake komt. "Het is een eindeloos gedoe met de verzekeringen. Ze waren van mening dat mijn collectie enkel verzekerd was voor de aankoopwaarde. Niet voor de actuele waarde. Wat een absolute onzin. Ik had strips die 50 jaar geleden werden aangekocht voor 15 frank, iets meer dan 30 cent met onze huidige munt. Het lijkt wel alsof ze nog eens willen natrappen." De collectie waarover Ernie spreekt, was een verzameling van 20.000 stripverhalen die hij over een periode van een halve eeuw wist te verzamelen. Naast het verlies van een verzameling met een effectieve waarde van meer dan 150.000 euro, is het vooral het emotionele verlies dat er stevig op inhakt bij Ernie.

"Vijf decennia geleden begon ik, samen met mijn broer, stripverhalen te verzamelen", klinkt het emotioneel. "Ik ben altijd een verzamelaar geweest maar strips, die wisten me altijd dat tikkeltje meer te bekoren. Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat het vooral Suske en Wiske was die een speciaal plekje in mijn hart had veroverd. Zo had ik bijvoorbeeld een exemplaar van Rikki en Wiske in Chocowakije. De allereerste strip ooit van Willy Vandersteen. Nog voordat er sprake was van Suske. De aankoopwaarde was slechts enkele franken maar op vandaag is de waarde ervan moeilijk te bepalen. Dergelijke stripverhalen vind je niet zomaar op straat. Trouwens, ik had veel meer van Suske en Wiske dan alleen maar de standaardverhalen. Stripverhalen die als publiciteit moesten dienen of boeken die voor een specifiek publiek anders werden gemaakt. Het Delta Duel is een knap voorbeeld hiervan. Er was een normale versie en een voor de medewerkers van de Nederlandse Deltawerken. Strips die slechts één keer en in beperkte oplage werden gedrukt? Ik had die, maar nu ben ik ze allemaal kwijt."

Winkelvoorraad

De brand maakte de woonst en handelszaak onbruikbaar. © Christophe Lefebvre

Het verlies van de bijzondere collectie was een fikse klap, maar Ernie en Anna kijken met volle moed vooruit. "Ik geloof in de kracht van een nieuw begin", knikt Anna bevestigend. "Ik ben dan misschien geen geboren West-Vlaming, maar ik heb intussen al het basisbegrip van deze provincie onder de knie: deuredoen! Na de brand wisten we totaal niet hoe het verder moest. Naast de stripcollectie van Ernie waren we ook onze woonst en een deel van onze winkelvoorraad kwijt. Daar sta je dan, op straat, met helemaal niets meer. Even dachten we eraan om te stoppen met alles. Toch kregen we, na heel wat telefoontjes, een kleine winkel ter beschikking in 't Pand in Waregem. Een overeenkomst van slechts enkele maanden, dat wel, maar het stelde ons wel in staat om met de nog bruikbare winkelvoorraad aan de slag te blijven."

De winkelruimte stond wel niet garant voor een zorgeloze eindejaarsperiode. "Heel wat mensen gingen ervan uit dat we definitief dicht waren", klinkt het bijna in koor. "We kunnen ze het ook niet kwalijk nemen. Hoe zou je zelf zijn? Klanten trokken dan ook naar andere winkels in de provincie. We krijgen hier nog dagelijks mensen over de vloer die schrikken dat we nu hier zitten. Het zal dus meer dan enkele maanden duren alvorens ook dat terug op zijn plooi is."

" Ernie is ondertussen ook opnieuw aan een zoektocht begonnen: het afspeuren van het internet op zoek naar stripcollecties of verzamelingen die in de aanbieding staan. We proberen de draad van het leven terug op te pikken."

Wie helpt Ernie zijn collectie weer aan te vullen? Strips kunnen opgestuurd of binnengebracht worden naar Warm West-Vlaanderen, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare.

We treffen het koppel, een maand na de feiten, aan in hun tijdelijk winkeltje voor spirituele zingeving. "We kregen na wat ellebogenwerk een ruimte ter beschikking hier in 't Pand in Waregem. Zo konden we toch nog proberen wat mee te pikken van de eindejaarsperiode." Ernie foetert wanneer de verschrikkelijke gebeurtenis ter sprake komt. "Het is een eindeloos gedoe met de verzekeringen. Ze waren van mening dat mijn collectie enkel verzekerd was voor de aankoopwaarde. Niet voor de actuele waarde. Wat een absolute onzin. Ik had strips die 50 jaar geleden werden aangekocht voor 15 frank, iets meer dan 30 cent met onze huidige munt. Het lijkt wel alsof ze nog eens willen natrappen." De collectie waarover Ernie spreekt, was een verzameling van 20.000 stripverhalen die hij over een periode van een halve eeuw wist te verzamelen. Naast het verlies van een verzameling met een effectieve waarde van meer dan 150.000 euro, is het vooral het emotionele verlies dat er stevig op inhakt bij Ernie. "Vijf decennia geleden begon ik, samen met mijn broer, stripverhalen te verzamelen", klinkt het emotioneel. "Ik ben altijd een verzamelaar geweest maar strips, die wisten me altijd dat tikkeltje meer te bekoren. Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat het vooral Suske en Wiske was die een speciaal plekje in mijn hart had veroverd. Zo had ik bijvoorbeeld een exemplaar van Rikki en Wiske in Chocowakije. De allereerste strip ooit van Willy Vandersteen. Nog voordat er sprake was van Suske. De aankoopwaarde was slechts enkele franken maar op vandaag is de waarde ervan moeilijk te bepalen. Dergelijke stripverhalen vind je niet zomaar op straat. Trouwens, ik had veel meer van Suske en Wiske dan alleen maar de standaardverhalen. Stripverhalen die als publiciteit moesten dienen of boeken die voor een specifiek publiek anders werden gemaakt. Het Delta Duel is een knap voorbeeld hiervan. Er was een normale versie en een voor de medewerkers van de Nederlandse Deltawerken. Strips die slechts één keer en in beperkte oplage werden gedrukt? Ik had die, maar nu ben ik ze allemaal kwijt." Het verlies van de bijzondere collectie was een fikse klap, maar Ernie en Anna kijken met volle moed vooruit. "Ik geloof in de kracht van een nieuw begin", knikt Anna bevestigend. "Ik ben dan misschien geen geboren West-Vlaming, maar ik heb intussen al het basisbegrip van deze provincie onder de knie: deuredoen! Na de brand wisten we totaal niet hoe het verder moest. Naast de stripcollectie van Ernie waren we ook onze woonst en een deel van onze winkelvoorraad kwijt. Daar sta je dan, op straat, met helemaal niets meer. Even dachten we eraan om te stoppen met alles. Toch kregen we, na heel wat telefoontjes, een kleine winkel ter beschikking in 't Pand in Waregem. Een overeenkomst van slechts enkele maanden, dat wel, maar het stelde ons wel in staat om met de nog bruikbare winkelvoorraad aan de slag te blijven." De winkelruimte stond wel niet garant voor een zorgeloze eindejaarsperiode. "Heel wat mensen gingen ervan uit dat we definitief dicht waren", klinkt het bijna in koor. "We kunnen ze het ook niet kwalijk nemen. Hoe zou je zelf zijn? Klanten trokken dan ook naar andere winkels in de provincie. We krijgen hier nog dagelijks mensen over de vloer die schrikken dat we nu hier zitten. Het zal dus meer dan enkele maanden duren alvorens ook dat terug op zijn plooi is." " Ernie is ondertussen ook opnieuw aan een zoektocht begonnen: het afspeuren van het internet op zoek naar stripcollecties of verzamelingen die in de aanbieding staan. We proberen de draad van het leven terug op te pikken."