Heb je altijd al geschreven?

"Uma was eigenlijk de echte aanleiding. Ik was echt euforisch tijdens de zwangerschap. Ik keek enorm uit naar haar komst. Die verwachting schreef ik elke maand neer in de vorm van een gedicht. Al mijn impressies had ik in een klein boekje geniet om dan af te geven. Maar toen ik hoorde dat Uma het na de geboorte niet gehaald had, was dat geen optie meer. Ik heb ze wel aan mijn zoon en schoondochter geschonken."
...

"Uma was eigenlijk de echte aanleiding. Ik was echt euforisch tijdens de zwangerschap. Ik keek enorm uit naar haar komst. Die verwachting schreef ik elke maand neer in de vorm van een gedicht. Al mijn impressies had ik in een klein boekje geniet om dan af te geven. Maar toen ik hoorde dat Uma het na de geboorte niet gehaald had, was dat geen optie meer. Ik heb ze wel aan mijn zoon en schoondochter geschonken.""De nacht na het vreselijke nieuws heb ik heel veel geschreven. De woorden vloeiden als lava uit mijn pen. In de plaats van een klassiek geboortekaartje kwam er een kaart met een mooie foto van Uma door haar papa en een tekst van mijn hand. Nog elk jaar schrijf ik Uma een gedicht op haar verjaardag, 2 februari. Zo heb ik dus al heel wat bijeen geschreven. Het is voor mij een vorm van verwerking.""Deze zomer zag ik op televisie de uitzending van 'Het zomert met' van Bruno Wyndaele met Lieve Blancquaert. Zij is meter van Boven De Wolken. Die organisatie fotografeert overleden baby'tjes om aan de sterrenouders een tastbare herinnering te geven. Dat doen de vrijwilligers helemaal kosteloos. Toen dacht ik: 'hé, dat gaat ergens over mij, ik ben een sterrenopa'. Ik was heel sterk onder de indruk van wat de organisatie deed. Het prikkelde mijn nieuwsgierigheid en ik ging op hun website kijken, om te kijken of ik iets voor hen kon betekenen.""Absoluut niet. Dat was helemaal niet mijn bedoeling. Via de site van Boven De Wolken vond ik de contactgegevens van Katrijn Eggermont uit Waregem, die als newbornfotografe deel uitmaakt van het team en ook sterrenkindjes fotografeert. Ik polste bij haar of ik met mijn gedichten iets zou kunnen doen voor de organisatie. Zij overhaalde me om mijn schrijfsels te bundelen in een boek en zou voor passende foto's zorgen. Toen mijn pluszoon Wim als grafisch ontwerper bovendien voorstelde om de vormgeving voor zijn rekening te nemen, kwam alles in een stroomversnelling terecht. En kijk, nog geen half jaar later is het boek een feit.""Ik ben er heel blij mee. Katrijn kreeg carte blanche voor de foto's en ze heeft mijn impressies heel knap vertaald in de foto's. De beelden geven exact mijn gevoel in de gedichten weer. Door Wims sobere vormgeving wordt het geheel alleen maar krachtiger. Het boek is een ode aan Uma, maar tegelijk is het zoveel meer. Ik wil meegeven hoe belangrijk het is om sterrenkindjes te blijven herinneren.""Dat is geen toeval. Het laatste gedicht dat ik schreef, heeft als titel 'Boven de wolken'. Van Sharon Geirnaert - die zelf sterrenmama is en Boven De Wolken oprichtte kreeg ik het fiat om dat ook te gebruiken als titel voor het boek. Ze las vooraf ook mijn gedichten en was heel sterk onder de indruk. Daarom steunt ze mij voor de volle 100 procent. We hopen samen dat het boek ook troost kan bieden aan sterrenouders en sterrengrootouders.""Klopt, ik heb het boek in eigen beheer uitgegeven en mocht rekenen op sponsoring om de kosten te drukken. Op die manier gaat al het geld integraal naar Boven De Wolken. Ik vind het zo baanbrekend wat ze doen, dat ik hen een extra duwtje in de rug wil geven. Dat ik mezelf met mijn gedichten een stukje bloot gaf, vind ik dan ook helemaal niet erg. Voor zo'n straffe organisatie heb ik dat met plezier over." (JE)