Het hele gezin zit er piekfijn bij als we verwelkomd worden in de moderne, ruime en lichtrijke loft langs de Predikerenrei. Viek Seynhaeve, afkomstig uit een klein dorpje bij Kortrijk, en Katrijn Mertens, een Kempendochter, wonen er samen met hun twaalfjarige tweelingdochters Noor en Luna. "Eigenlijk zijn enkel onze dochters hier echte Bruggelingen", lacht Niek.
...

Het hele gezin zit er piekfijn bij als we verwelkomd worden in de moderne, ruime en lichtrijke loft langs de Predikerenrei. Viek Seynhaeve, afkomstig uit een klein dorpje bij Kortrijk, en Katrijn Mertens, een Kempendochter, wonen er samen met hun twaalfjarige tweelingdochters Noor en Luna. "Eigenlijk zijn enkel onze dochters hier echte Bruggelingen", lacht Niek. Niek woonde voor hij in Brugge terecht kwam enige tijd in Roeselare en had een eigen zaak in Maldegem. "Nadat ik in '93 mijn studie elektromechanica had afgerond, ging ik werken voor een firma die zich toelegde op de verkoop van machines voor de bewerking van allerlei vormen van steen. Die zaak ging failliet, dus besloot ik het als zelfstandige te proberen in die branche maar dan beter", zegt Niek. (lees verder onder de foto)"Ik werkte zo'n zeven jaar in Maldegem, maar vanuit mijn toenmalige woonplaats Roeselare was dat niet eenvoudig. Toen ik de mogelijkheid had om een bedrijfspand te kopen in Brugge, aan de Pathoekeweg nabij de nieuwe brandweer, heb ik niet lang getwijfeld."In het jaar 2000 kocht Niek uiteindelijk het pand, dat eigenlijk deel uitmaakt van een voormalige industriële site. "Hier was jarenlang Zeepziederij De Ster gevestigd. Er werd dus zeep gemaakt. Doordat de Amerikanen na de Tweede Wereldoorlog zelf zo veel zeep meebrachten en later importeerden, is die fabriek hier op de fles gegaan. Dezelfde familie ging later over op het pekelen (bewaren door middel van zout, red) van voedingswaren, maar ook dat bleek geen lang leven beschoren." (lees verder onder de foto) "De hele site hier stond al een tijdje leeg toen de pientere Brugse ingenieur Koen De Vaere het opkocht en in verschillende woonmodules opdeelde. Ikzelf heb het pand aan de straat gekocht, waarin bijna niemand geïnteresseerd was gezien de bouwvallige staat waarin het verkeerde. Zelf zag ik dat wel als een uitdaging. De constructie werd eigenlijk grotendeels afgebroken en heropgebouwd, met uitzondering van de zijgevel en de betonplaat op de verdieping. Ik liet er een volledige bijkomende verdieping opzetten en aan de zijkant kwam een moderne koepelconstructie in glas. In de flow van het moderne Concertgebouw van 2002, was er toen qua architectuur veel mogelijk in de stad, heb ik de indruk. Door al die werkzaamheden trok ik pas in 2004 in de woning; voorheen had ik een tijdje in een kleine studio op het domein hier gewoond.""Zelf kwam ik er op het goede moment bij. Toen de werkzaamheden afgelopen waren", lacht Katrijn. "Het is de liefde die mij naar Brugge bracht. Mensen vragen me soms of ik mijn geboortestreek niet mis, maar ik kom uit zo'n klein dorp in de Kempen waar bijzonder weinig te beleven is dat ik vooral blij ben in zo'n mooie stad als Brugge te wonen. Al heb ik wel moeten wennen aan de mentaliteit van de Bruggelingen; die toch nogal op zichzelf zijn. In mijn streek lijken de mensen toch hartelijker en meer open." (lees verder onder de foto) Niek knikt heftig: "Ook in mijn streek, het Kortrijkse en bij uitbreiding het zuiden van West-Vlaanderen, zijn de mensen meer toegankelijk. Toen ik hier nog niet lang woonde, trok ik eens op mijn eentje naar een populaire bruine kroeg in de buurt en gedurende de hele avond heeft er niemand, maar dan ook echt niemand een praatje met me gemaakt. Intussen heb ik toch wel een Brugse vriendenkring opgebouwd, maar als de échte Bruggelingen in dat groepje samen zijn voel ik me toch nog altijd het buitenbeentje. Met schoolgaande kinderen te hebben is dat sociaal contact wel verbeterd, moet ik zeggen." Katrijn gidst ons intussen rond in de woning, waar onder meer de gitaren van Niek, die in zijn jonge jaren in een bandje speelde, maar nu naar zijn zeggen nog enkel therapeutisch gitaar speelt, en de mooie beeldhouwwerkjes van zijn moeder onze aandacht trekken. (lees verder onder de foto) De leefruimte biedt overigens een prachtig uitzicht over de binnenstad. Naast de woonkamer bevindt zich het kantoor van Niek en daaronder, op het gelijkvloers, is er een vergaderruimte én het bureau van Katrijn, die de administratie voor het bedrijf op zich neemt. "We hebben hier overigens ook een gastenkamer voor de veelal uit Italië komende leveranciers van onze producten; zo hoeven ze niet telkens op hotel. En helemaal bovenaan, in de bijgebouwde verdieping met koepel, bevinden zich de slaapkamers van de kindjes en Niek en ik. We wonen hier bijzonder graag. Alles wat we nodig hebben is vlakbij en het ziet er niet naar uit dat we hier nog vlug zullen vertrekken."