"Ik hou enorm veel van Brugge, maar mocht ik ooit nog eens verhuizen is het misschien wel naar Portland, echt een prachtige stad", vertelt Brody Neuenschwander als we in de tuin vol bloemenpracht plaats nemen voor het gesprek.
...

"Ik hou enorm veel van Brugge, maar mocht ik ooit nog eens verhuizen is het misschien wel naar Portland, echt een prachtige stad", vertelt Brody Neuenschwander als we in de tuin vol bloemenpracht plaats nemen voor het gesprek. Hij vertoeft wel vaker in het buitenland voor zijn werk en is net terug uit de de Verenigde Staten. Zijn vrouw Nadine Le Bacq, in tegenstelling tot Brody zelf een geboren en getogen Brugse, zorgt voor koffie en uit de VS meegebracht gebak en zal later als een volleerd gids de rondleiding op zich nemen. (lees verder onder de foto)Brody groeide op in Houston, Texas en studeerde kunstgeschiedenis aan de vermaarde universiteit Princeton. Later trok hij naar Londen, waar hij doctoreerde en ook het diploma kalligrafie behaalde. Hij werkte een tijdje in Wales als kalligraaf en in Londen ontmoette hij eind jaren '80 de Brugse Nadine, die in 1991 zou vrouw zou worden. Nadine kon hem overtuigen om met haar mee te gaan naar haar Brugge. "Ik had hier wel een huisje in de Eeckhoutstraat, maar ik vond dat te klein voor ons twee", herinnert Nadine zich. "Brody was nogal duidelijk in wat hij wilde: een huis aan de reien, daterend van voor 1800 en het liefst met een tuin erbij." (lacht) Brody vult aan: "Hier aan de Spinolarei botsten we op een historisch pand met daarop een bordje te koop uit eigen hand. Het pand was eigendom van de syndicale kamer voor de brandstoffenhandel en werd niet meer als woning gebruikt, maar wel als kantoor. De woning was enorm bouwvallig, maar we zagen er toch veel mogelijkheden in en de ligging was natuurlijk prachtig. In 1993 hebben we het pand aangekocht, maar dat financieel rond krijgen was helemaal niet eenvoudig. Ik was startende zelfstandige en verdiende helemaal nog niet veel geld. We hebben toen zelfs de auto verkocht. Het was ook niet evident om een lening bij de bank te krijgen. Nadine had wel een vaste job als docent bij de Viveshogeschool en ging naar de bank om een lening te vragen." (lees verder onder de foto)"Ik kreeg eerst de lening niet, maar ben dan later nog eens terug gegaan met een dure bontmantel aan en blijkbaar zag ik er zo kredietwaardiger uit want ik kreeg toen wel een lening", vult Nadine aan.Het was voor Nadine en Brody nog maar de start van een lang avontuur. Door de beperkte financiële middelen, zagen ze zich genoodzaakt om zo'n zeven jaar in het huis te wonen zoals ze het hadden gekocht, met zeer weinig comfort dus. "Eigenlijk was het meer kamperen; er was niet echt een keuken en we kookten dan maar op zo'n gasvuurtje zoals op de camping", weet Brody. (lees verder onder de foto)Eind jaren 90 konden Nadine en Brody dan toch de grote verbouwingen aanvatten. Er werd achteraan ook een stuk nieuwbouw bij geplaatst. "Nu zie je hier een ruime tuin, maar die was er aanvankelijk niet. Het stond hier vol met koterijen. We hebben er 25 containers uit gehaald." Brody en Nadine kwamen ook tot het besef dat ze in zekere zin twee huizen hadden gekocht. Het deel vooraan, met gevel aan de Spinolarei, dateert uit de jaren 1700, maar daarachter staat nog een woning uit 1347. Nadine neemt ons mee naar de kelder. "Je ziet hier nog een restant van een middeleeuws straatje én de toenmalige gevel met ook torentje. In de middeleeuwen bestond er dus nog een andere huizenrij waar deze gevel deel van uitmaakt en die lager lag dan de huidige huizenrij aan het water."Ze neemt ons ook mee naar het atelier van Brody, dat voorheen een koetshuis was. Nadine is zelf ook kunstzinnig en haar schilderwerken sieren de woonkamer en de bibliotheek. In het oudste gedeelte van de woning ontdekken we een middeleeuwse muurschildering die het tafereel Sint-Joris en de draak weergeeft. "In deze ruimte geven we graag feesten en dan verlichten we die enkel met kaarslicht. Dat geeft echt een magisch gevoel", weet Nadine. (lees verder onder de foto)Elk hoekje heeft wel zijn verrassing. Zo staat er in de slaapkamer een oude biechtstoel en bestaat het beddenhoofd uit de oude communiebank van de school Sint-Andreas. Het heeft Brody en Nadine duidelijk allemaal veel bloed, zweet en tranen gekost, maar het resultaat is bijzonder indrukwekkend. "De Brugse geschiedenis wordt in dit huis écht tastbaar", besluiten Nadine en Brody als ze ons uitwuiven.