In 1970 startte hij in het VTI in Poperinge, sinds september 2001 verbond priester en deken Luc Deschodt (75) de inwoners binnen de pastorale eenheid Sint-Francis Oostkamp. Na een speciale editie van Kerk en Leven, 'Luc & Leven', en vieringen in de kerk van Ruddervoorde en in het Beukenpark, was de processie voor zijn deur het orgelpunt van zijn uitgeleide. "Jawadde! Merci allemaal", was zijn zichtbaar ontroerde reactie tijdens de kleurrijke optocht die het parochiaal tea...

In 1970 startte hij in het VTI in Poperinge, sinds september 2001 verbond priester en deken Luc Deschodt (75) de inwoners binnen de pastorale eenheid Sint-Francis Oostkamp. Na een speciale editie van Kerk en Leven, 'Luc & Leven', en vieringen in de kerk van Ruddervoorde en in het Beukenpark, was de processie voor zijn deur het orgelpunt van zijn uitgeleide. "Jawadde! Merci allemaal", was zijn zichtbaar ontroerde reactie tijdens de kleurrijke optocht die het parochiaal team heimelijk op touw had gezet. "Ze hadden me gevraagd of ik maandagavond om 19 uur thuis wilde zijn. Voor wie of wat, ik had er het raden naar. Ze hebben het met z'n allen verdraaid goed geheim kunnen houden." Bart Vercaemer van de werkgroep parochie-animatie was ceremoniemeester van dienst en verwoordt hoe de parochie vol gevoelens hun geliefde deken ziet vertrekken. Even dankbaar als de Oostkampse herder zelf, maar met bijna evenveel spijt. "Een minzaam en bescheiden man wiens komende pensioen hem van harte gegund is. Hij had de kracht van het woord om mensen te verzoenen. Bij eender welke toespraak of homilie kon hij in enkele raak gekozen zinnen iemand meeslepend beschrijven. Hij had beslist de gave om mensen aan te voelen en moed te geven in moeilijke tijden. Door simpelweg te luisteren. Dat vooral. Ik meen dat niemand hem in de gemeente hem een kwaad hart toedraagt bij zijn afscheid." Priester Luc zelf laat zich de waardering welgevallen. De gulle vriendschap die hij jaren uitdroeg, kreeg hij naar eigen zeggen zeker evenveel terug. Zijn 'waarde parochianen' hadden hem liever de hand gedrukt of even omhelsd, maar ze gaven er in coronatijden van nabij een originele draai aan. "Met spijt verlaat ik vrijwillig mijn warm nest en bied voortaan mijn diensten in Poperinge aan. Ik keer beslist opnieuw naar Oostkamp terug, als ze mij hier vragen. Misschien ben ik het meest fier op het Ontmoetingscentrum de RAAT, wat aantoont dat je pas samen iets kan gedaan krijgen." Luc trekt de deur achter zich dicht en keert terug naar de Westhoek, naar de Hoppelandwijk in zijn geboortestad. Zijn werk is zijn leven. Het favoriete werkwoord van streekgenoot Willem Vermandere typeert de man ten voeten uit: "Gewoon voortdoen. Het brengt u weer thuis, de ultieme plek waar ge uwen hemel moet verdienen." (HV)