Kinderen staan niet stil bij de gevaren van vuur, maar nog minder bij de gevolgen indien ze verbrand zouden raken. Charles wil daar verandering in brengen door op lagere scholen zijn verhaal te vertellen en kinderen zo bewust te maken van de gevaren.

Zijn leven veranderde helemaal toen hij zwaar verbrand raakte aan armen en benen tijdens het uitoefenen van zijn job in chemiebedrijf Proviron. Op maandag 18 juni 2007, een half uur voor het einde van de werkdag, liep het mis. "Samen met mijn collega Jacky Rosseel (55) uit Gistel en Klaas Steen (26) uit Eernegem zouden we twee transformatoren in een hoogspanningscabine op het fabrieksterrein vervangen", is Charles gelukkig dat hij het nog kan navertellen. "Ik leidde de werken en Jacky en Klaas stonden in voor de uitvoering ervan. Een routineklus. Nadat we de transformatoren hadden geplaatst, restte ons nog maar één taak: de hoogspanningscabine weer onder spanning zetten en testen."

11.000 volt

Die ene seconde zou het leven van drie mensen en hun families voor altijd veranderen. "Toen we de hoogspanningscabine weer onder spanning zetten, vormde zich een enorme flits. We stonden meteen in lichterlaaie. 11.000 volt ging door onze lichamen. Het werd 8.000 graden in de hoogspanningscabine. Gelukkig traden de veiligheidsmaatregelen in werking waardoor de spanning na precies 0,7 seconde wegviel. Jacky overleefde het niet. Hij werd nog naar het ziekenhuis gebracht, maar overleed een dag later aan zijn verwondingen. Ik raakte voor 58 procent verbrand aan mijn lichaam. Klaas had de minste verwondingen, maar ook hij raakte zwaar verbrand", zucht Charles.

"Ik doe een warme oproep naar scholen om mij tips te laten geven aan hun leerlingen"

"Ik was zo zwaar verbrand dat ik geen pijn voelde", vertelt Charles nog. "Als je derdegraads brandwonden hebt, dan zijn ook je zenuwen verbrand en dan kan je niets meer voelen. Mijn eerste reflex was water. Op eigen krachten kroop ik richting de douches, want ik besefte maar al te goed hoe ernstig mijn situatie was. Een andere werknemer zag alles gebeuren en snelde me meteen te hulp. Hij week geen seconde van mijn zijde tot de ambulance arriveerde. Kort daarna werd ik met de Sea King helikopter naar het UZ in Gent gevlogen. Daar verbleef ik negen maanden."

© JRO

Charles kreeg meteen een huidtransplantatie en werd in een kunstmatige coma gebracht. "Ik herinner me daar niets meer van, maar kreeg nadien wel videobeelden te zien. Verschrikkelijk om jezelf daar zo te zien liggen." Anderhalf jaar lang moest Charles een drukpak dragen en zes maanden lang kreeg hij een drukmasker op. "Het was een verschrikkelijke periode in mijn leven, maar ik kan het gelukkig nog navertellen. Jacky kan dat niet meer... Het was hard en ik heb gevochten als een leeuw. Dat was ik mijn vrouw, die 3,5 jaar geleden aan kanker overleed, en mijn dochter verplicht."

Charles was onlangs op bezoek bij Basisschool 'De Morootjes' in Oostende. Daar vertelde hij de kinderen van het vijfde leerjaar wat er met hem gebeurde twaalf jaar geleden. Met open mond luisterden de kinderen naar zijn verhaal. Charles nam hem mee in zijn verhaal en liet de leerlingen nu en dan zelf aan het woord... "Ik wil dat kinderen de gevaren kennen, dat ze weten hoe ze moeten omgaan met bepaalde situaties. Hoe voelen ze of een warmtebron effectief warm heeft? Hoe verlaten ze een brandend huis? Wat zijn de gevaren? Met de voordrachten kan ik anderen iets bijbrengen. Daarom lanceer ik een warme oproep aan alle scholen om mij de kinderen bewust te laten maken van de gevaren", besluit Charles.

Wie Charles graag een voordracht wil laten geven op school kan de man bereiken via mail: charles.noulet@scarlet.be.

De leerlingen van het vijfde leerjaar van basisschool De Morootjes leerden dankzij Charles de gevaren rond vuur en warmtebronnen. © Jeffrey Roos
Kinderen staan niet stil bij de gevaren van vuur, maar nog minder bij de gevolgen indien ze verbrand zouden raken. Charles wil daar verandering in brengen door op lagere scholen zijn verhaal te vertellen en kinderen zo bewust te maken van de gevaren. Zijn leven veranderde helemaal toen hij zwaar verbrand raakte aan armen en benen tijdens het uitoefenen van zijn job in chemiebedrijf Proviron. Op maandag 18 juni 2007, een half uur voor het einde van de werkdag, liep het mis. "Samen met mijn collega Jacky Rosseel (55) uit Gistel en Klaas Steen (26) uit Eernegem zouden we twee transformatoren in een hoogspanningscabine op het fabrieksterrein vervangen", is Charles gelukkig dat hij het nog kan navertellen. "Ik leidde de werken en Jacky en Klaas stonden in voor de uitvoering ervan. Een routineklus. Nadat we de transformatoren hadden geplaatst, restte ons nog maar één taak: de hoogspanningscabine weer onder spanning zetten en testen." Die ene seconde zou het leven van drie mensen en hun families voor altijd veranderen. "Toen we de hoogspanningscabine weer onder spanning zetten, vormde zich een enorme flits. We stonden meteen in lichterlaaie. 11.000 volt ging door onze lichamen. Het werd 8.000 graden in de hoogspanningscabine. Gelukkig traden de veiligheidsmaatregelen in werking waardoor de spanning na precies 0,7 seconde wegviel. Jacky overleefde het niet. Hij werd nog naar het ziekenhuis gebracht, maar overleed een dag later aan zijn verwondingen. Ik raakte voor 58 procent verbrand aan mijn lichaam. Klaas had de minste verwondingen, maar ook hij raakte zwaar verbrand", zucht Charles. "Ik was zo zwaar verbrand dat ik geen pijn voelde", vertelt Charles nog. "Als je derdegraads brandwonden hebt, dan zijn ook je zenuwen verbrand en dan kan je niets meer voelen. Mijn eerste reflex was water. Op eigen krachten kroop ik richting de douches, want ik besefte maar al te goed hoe ernstig mijn situatie was. Een andere werknemer zag alles gebeuren en snelde me meteen te hulp. Hij week geen seconde van mijn zijde tot de ambulance arriveerde. Kort daarna werd ik met de Sea King helikopter naar het UZ in Gent gevlogen. Daar verbleef ik negen maanden." Charles kreeg meteen een huidtransplantatie en werd in een kunstmatige coma gebracht. "Ik herinner me daar niets meer van, maar kreeg nadien wel videobeelden te zien. Verschrikkelijk om jezelf daar zo te zien liggen." Anderhalf jaar lang moest Charles een drukpak dragen en zes maanden lang kreeg hij een drukmasker op. "Het was een verschrikkelijke periode in mijn leven, maar ik kan het gelukkig nog navertellen. Jacky kan dat niet meer... Het was hard en ik heb gevochten als een leeuw. Dat was ik mijn vrouw, die 3,5 jaar geleden aan kanker overleed, en mijn dochter verplicht."Charles was onlangs op bezoek bij Basisschool 'De Morootjes' in Oostende. Daar vertelde hij de kinderen van het vijfde leerjaar wat er met hem gebeurde twaalf jaar geleden. Met open mond luisterden de kinderen naar zijn verhaal. Charles nam hem mee in zijn verhaal en liet de leerlingen nu en dan zelf aan het woord... "Ik wil dat kinderen de gevaren kennen, dat ze weten hoe ze moeten omgaan met bepaalde situaties. Hoe voelen ze of een warmtebron effectief warm heeft? Hoe verlaten ze een brandend huis? Wat zijn de gevaren? Met de voordrachten kan ik anderen iets bijbrengen. Daarom lanceer ik een warme oproep aan alle scholen om mij de kinderen bewust te laten maken van de gevaren", besluit Charles. Wie Charles graag een voordracht wil laten geven op school kan de man bereiken via mail: charles.noulet@scarlet.be.