Eind juni studeerde Oona in het Oostendse college af in de richting Economie - Moderne Talen. In september trekt ze naar Gent waar ze psychologie gaat studeren. Maar eerst volgt er nog een mooie campagne in de strijd om het felbegeerde kroontje. "Waarom Oostendse meisjes goed vertegenwoordigd zijn op deze missverkiezing? Dat ligt vooral aan het feit dat we fier zijn om de stad te vertegenwoordigen, denk ik. Oostende is een mooie stad en mag gezien worden", vertelt Oona.
...

Eind juni studeerde Oona in het Oostendse college af in de richting Economie - Moderne Talen. In september trekt ze naar Gent waar ze psychologie gaat studeren. Maar eerst volgt er nog een mooie campagne in de strijd om het felbegeerde kroontje. "Waarom Oostendse meisjes goed vertegenwoordigd zijn op deze missverkiezing? Dat ligt vooral aan het feit dat we fier zijn om de stad te vertegenwoordigen, denk ik. Oostende is een mooie stad en mag gezien worden", vertelt Oona. Net als voor elke miss-kandidate is het ook voor Oona altijd al een kinderdroom geweest om ooit deel te nemen aan een missverkiezing. Maar toch is er nog een speciale reden voor haar deelname. "De tijd dat een missverkiezing alleen maar draait om uiterlijk is voorbij. Uiteraard is het mooi meegenomen als een miss-kandidate er goed uitziet. Vroeger zag ik mezelf nooit op een podium staan voor een volle zaal. Ik was altijd wel zo een beetje de dikste van de klas", gaat Oona verder. "Een paar jaar geleden ben ik me wat meer op mijn gewicht gaan focussen. Niet om anderen te plezieren, maar vooral voor mezelf. Om mezelf beter in mijn vel te voelen. Het laatste jaar viel ik zo tien kilogram af. Dat leek me het moment om op te staan en me in te schrijven."Oona kampte in haar kinderjaren met overgewicht en werd daar dikwijls op afgerekend door haar klasgenoten. "Ik werd daar altijd wel een beetje door gepest. Ik was dik en was niet mooi, althans dat kreeg ik vaak te horen. Dat was dan vooral in de lagere school. Eens ik naar de middelbare school ging werd dat pestgedrag nog extremer. In de lagere school kon ik daar redelijk goed mee om gaan omdat ik daar het enige meisje in de klas was. In het middelbaar zaten er ook meisjes in mijn klas en dan kreeg ik het veel harder te verduren. Ik merkte dat k er veel minder goed mee kon omgaan. Ik kreeg gelukkig veel steun van mijn ouders, maar ik probeerde ook mezelf te motiveren door mezelf wijs te maken dat iedereen mooi is op zijn of haar eigen manier."Pas toen Oona besloot dat het genoeg was, ging ze sporten om haar gewicht op peil te krijgen. Met succes, zo blijkt. "Ik voel me ook veel beter. Met mijn deelname wil ik voor een stuk bewijzen aan de wereld en iedereen die me ooit heeft gepest, dat ik niet meer dat meisje ben dat ooit te dik was voor hen. Ik ben het meisje met veel meer zelfvertrouwen en ding mee naar dat kroontje om nog meer zelfvertrouwen te krijgen. Mijn deelname werkt motiverend om nog meer op mijn gewicht te letten. Eigenlijk moet ik die pesters dankbaar zijn want ze motiveerden me om aan mezelf te werken", besluit Oona trots.