In deze precaire situatie lijkt het nu wel even het minste van de grote zorgen, maar niettemin zit men in de bestuurskamers van de lokale sportclubs - waar niet meer vergaderd mag worden - toch al met de handen in het haar. Voor veel amateursportclubs zijn de maanden april en mei levensbelangrijk qua inkomsten.

In maart zal er dus niet meer gesport worden. Geen jeugdkoersen meer, maar ook de teamsporten als voetbal, basketbal en volleybal,... trokken er al de stekker uit. De zaalsporten maakten meteen een kruis over het seizoen, in het provinciale en het amateurvoetbal hoopt met nog de competitie en eventueel eindrondes af te werken. Maar ook dat wordt steeds onwaarschijnlijker.

Geen trainingen en matchen betekent dat er ook geen kantine-inkomsten zijn. En bij veel clubs is dat nu net de hoofdsponsor. Het seizoen liep al op zijn laatste benen, maar na de reguliere competitie maken heel wat clubs financieel hun seizoen nog goed. Vaak het verschil tussen erop of eronder. Paastornooien met meer dan 100 ploegen, basketbalstages, volleybalkampen... Per club gaat het soms om 15.000 euro, in totaal over onze provincie zullen dat vele honderdduizenden euro's zijn die niet in de clubkas belanden. En dan heb je de nog niet-sportgebonden activiteiten: van het scampiweekend tot de jaarlijkse fuif.

Weldra zal de financiële noodkreet opstijgen vanuit het amateursportlandschap

Dan weer maar eens gaan aankloppen bij de lokale of zelfs grotere sponsors zal dit jaar ook geen oplossing zijn. Op dit moment wordt al de sponsoring geworven voor volgend seizoen, maar van deur tot deur gaan lukt natuurlijk niet. En die gulle schenkers zijn meestal zelfstandigen die zich momenteel suf denken hoe de eigen verliezen te compenseren. 'Kom volgend jaar eens terug', zal vaak weerklinken.

Er wordt gevreesd voor faillissementen in het bedrijfsleven, maar ook onder de sportclubs zullen er straks zijn die er het bijltje bij neerleggen. Sportbonden bekijken momenteel hoe ze door het laten wegvallen van bondsbijdrages wat kunnen helpen. Maar of dat zal volstaan...?

In deze precaire situatie lijkt het nu wel even het minste van de grote zorgen, maar niettemin zit men in de bestuurskamers van de lokale sportclubs - waar niet meer vergaderd mag worden - toch al met de handen in het haar. Voor veel amateursportclubs zijn de maanden april en mei levensbelangrijk qua inkomsten.In maart zal er dus niet meer gesport worden. Geen jeugdkoersen meer, maar ook de teamsporten als voetbal, basketbal en volleybal,... trokken er al de stekker uit. De zaalsporten maakten meteen een kruis over het seizoen, in het provinciale en het amateurvoetbal hoopt met nog de competitie en eventueel eindrondes af te werken. Maar ook dat wordt steeds onwaarschijnlijker. Geen trainingen en matchen betekent dat er ook geen kantine-inkomsten zijn. En bij veel clubs is dat nu net de hoofdsponsor. Het seizoen liep al op zijn laatste benen, maar na de reguliere competitie maken heel wat clubs financieel hun seizoen nog goed. Vaak het verschil tussen erop of eronder. Paastornooien met meer dan 100 ploegen, basketbalstages, volleybalkampen... Per club gaat het soms om 15.000 euro, in totaal over onze provincie zullen dat vele honderdduizenden euro's zijn die niet in de clubkas belanden. En dan heb je de nog niet-sportgebonden activiteiten: van het scampiweekend tot de jaarlijkse fuif.Dan weer maar eens gaan aankloppen bij de lokale of zelfs grotere sponsors zal dit jaar ook geen oplossing zijn. Op dit moment wordt al de sponsoring geworven voor volgend seizoen, maar van deur tot deur gaan lukt natuurlijk niet. En die gulle schenkers zijn meestal zelfstandigen die zich momenteel suf denken hoe de eigen verliezen te compenseren. 'Kom volgend jaar eens terug', zal vaak weerklinken.Er wordt gevreesd voor faillissementen in het bedrijfsleven, maar ook onder de sportclubs zullen er straks zijn die er het bijltje bij neerleggen. Sportbonden bekijken momenteel hoe ze door het laten wegvallen van bondsbijdrages wat kunnen helpen. Maar of dat zal volstaan...?