Chef Gert De Mangeleer en sommelier en zaalverantwoordelijke Joachim Boudens noemen hun nieuwe zaak aan 't Zand eenvoudigweg een eatery, een eethuis dus. Zo staat het te toch te lezen op de grote glaspartij naast de massieve toegangsdeur van L.E.S.S. by Hertog Jan***. De drie sterretjes achter de naam, refererend naar hun Michelin-verleden, tonen echter dat ze ook met de nieuwe zaak een bijzonder hoog niveau willen nastreven.
...

Chef Gert De Mangeleer en sommelier en zaalverantwoordelijke Joachim Boudens noemen hun nieuwe zaak aan 't Zand eenvoudigweg een eatery, een eethuis dus. Zo staat het te toch te lezen op de grote glaspartij naast de massieve toegangsdeur van L.E.S.S. by Hertog Jan***. De drie sterretjes achter de naam, refererend naar hun Michelin-verleden, tonen echter dat ze ook met de nieuwe zaak een bijzonder hoog niveau willen nastreven. Of het toegestaan is om de suggestie van Michelinsterren aan te wenden bij een nieuwe zaak, zouden we eens moeten navragen bij Michelin zelf. Maar deze middag komen we vooral langs om deze nieuwe hotspot te ontdekken.Sommelier Joachim Boudens ontfermt er zich vlot - casual gekleed in jeans en op sneakers - over het onthaal en wijst ons een plaatsje aan bij de U-vormige eetbar die een mooi zicht biedt op de open keuken, waar chef De Mangeleer himself aan het werk is. De dagelijkse leiding over het keukenteam ligt in handen van de jonge chef Ruigi Vermeire, maar in de opstartfase willen De Mangeleer en Boudens zelf zo veel mogelijk aanwezig zijn.Urban en casual, dat is de sfeer die ze willen oproepen in hun nieuwe concept. Op de achtergrond klinkt muziek uit de playlist van de Belgische producer Buscemi. Het interieur straalt een vlotte stedelijkheid uit en heeft ook wat industriële accenten, zoals de afvoerbuizen tegen het plafond. De meisjes die instaan voor de bediening zijn allen gekleed in een uniform jeansjurkje en lopen op witte sneakers. De jongens in een gelijkaardige outfit, maar dan met jeans-hemd en dito broek. De kelner vraagt of we al iets willen kiezen uit de starters, maar we besluiten om te gaan voor de lunch van 39 euro. "Snel geserveerd in vier bewegingen", staat er bij te lezen op de kaart. We starten met een ceviche van zeebaars (rauw, maar gegaard in citrussap dus) met mango, rode ui, avocado en chillipepertjes. Een bijzonder frisse en smaakvolle opener. Daarna volgen drie dimsum, gestoomde kleine hapjes, gevuld met wagyu beef, Japans rundsvlees. Daar is Onze Man minder enthousiast over, maar het hoofdgerecht valt wél bijzonder in de smaak bij hem én de vele andere mensen die rond de bar van de lunch genieten: mosseltjes met een heerlijke jus met onder meer kleine stukjes tomaat, een ras el hanout kruidenmengsel, koriander en chilipepers. Als dessertje kiezen we voor een Cannelé Bordelais, bereid volgens de regels van de kunst. De lunch is een betaalbare formule om kennis te maken met dit nieuwe project van het culinaire topduo. Wie de dishes to share uit de volledig Engelstalige kaart begint te kiezen, moet wel een stuk dieper in de buidel tasten. De tarbot kantonese stijl kost bijvoorbeeld 89 euro, de kleinste plakjes ibericoham 20 euro. De dranken zijn er ook stevig geprijsd. Zo kosten de wijnen per glas 8, 9 of 12 euro. En het kan aan kinderziektes liggen, maar een doorlooptijd van ongeveer een uur en drie kwartier is toch wat veel voor een snelle lunch. Maar het dient gezegd: met L.E.S.S., waar de wereldkeuken met creatieve flair en kunde op het bord wordt gebracht, hebben fijnproevers er zeker een adresje bij om op de to-dolijst te plaatsen.