Al 75 jaar bepaalt de infrastructuur van deze menslievende organisatie het straatbeeld van de Blinde-Rodenbachstraat. "De gebouwen zien er misschien nog hetzelfde uit, maar dit geldt zeker niet voor onze inhoudelijke werking", zegt stafmedewerker beleid Paul Paepe. "De adellijke dame Ida-Marie-Augustina Iweins zette zich oorspronkelijk onder de naam 'St.-Elizabeth Liefdeswerken' in voor weeskinderen en jongeren. Op de site die toen 't Bloemendael noemde, wilde ze een nieuwe kloosterorde oprichten. Op 23 mei 1945 werd haar initiatief overgenomen door het sociaal bewogen echtpaar Jozef Camerlynck en Simonne Vanneste, die zich op dat ogenblik al bekommerden om het welzijn en de opvang van kinderen én gezinnen in noodsituaties, onder de noemer 'Kinderen in Openlucht'."
...

Al 75 jaar bepaalt de infrastructuur van deze menslievende organisatie het straatbeeld van de Blinde-Rodenbachstraat. "De gebouwen zien er misschien nog hetzelfde uit, maar dit geldt zeker niet voor onze inhoudelijke werking", zegt stafmedewerker beleid Paul Paepe. "De adellijke dame Ida-Marie-Augustina Iweins zette zich oorspronkelijk onder de naam 'St.-Elizabeth Liefdeswerken' in voor weeskinderen en jongeren. Op de site die toen 't Bloemendael noemde, wilde ze een nieuwe kloosterorde oprichten. Op 23 mei 1945 werd haar initiatief overgenomen door het sociaal bewogen echtpaar Jozef Camerlynck en Simonne Vanneste, die zich op dat ogenblik al bekommerden om het welzijn en de opvang van kinderen én gezinnen in noodsituaties, onder de noemer 'Kinderen in Openlucht'.""Een paar jaar na WOII konden dertig jongens hun intrek nemen in de aangepaste gebouwen. Dat waren vooral wezen en arme kinderen, die geen onderdak vonden. De site bleef gestaag groeien tot halfweg de jaren tachtig in de sector een beweging op gang kwam, die zich vanuit een inhoudelijke keuze richtte op laagdrempelige en kleinschalige hulpverlening. Een herbestemming van de oude gebouwen op de site drong zich op, wat resulteerde in de creatie van het Binnenhof: een aanbod van ruimtes voor sociaal-culturele organisaties uit de regio." Vandaag huisvest de site nog altijd vier leefgroepen, een trainingscentrum kamerwonen en de administratieve diensten van vzw Onze Kinderen. Daarnaast biedt het Binnenhof onderdak aan het SASK, STAP, figurentheater Draad, theaterzaal De Kleine Stooringhe, vzw Samenlevingsopbouw, vzw Groep Intro en een consultatiebureau van Kind & Gezin. "Vorig jaar werden de spreekwoordelijke muren van de vzw nog verder afgebouwd met het verwelkomen van Hockey Club Roeselare Rangers en het Rugby Team Roeselare RSL", zegt Paul. "Onze gebouwen zijn dus al geruime tijd niet meer het gesloten bastion en de exclusieve speeltuin van kinderen en jongeren die begeleid worden, maar staan ook ten dienste van de culturele en sportieve ontwikkeling van kinderen en jongeren uit de streek rond Roeselare.""De inhoudelijke werking is inderdaad enorm geëvolueerd", vertelt directeur hulpverlening Betsy Van Liefde. "Wij zijn een professionele organisatie geworden voor gezinnen in verontrustende opvoedingssituaties. Dit gaat van 'plaatsing' tot 18 jaar naar meer tijdelijke vormen van ondersteuning. Van kinderen en jongeren die ver van huis werden ondergebracht vroeger kwamen ze uit heel Vlaanderen naar een focus op meer regionale gezinnen uit Zuid-West-Vlaanderen. Van een uniform verblijf in grote leefgroepen naar een gedecentraliseerd en gedifferentieerd aanbod van kleinschalig verblijf, ondersteuning bij groei naar zelfstandigheid, dagbegeleiding in groep, gezinsbegeleiding aan huis, trajectbegeleiding en ervaringsgerichte programma's op maat. We zijn een eigentijdse organisatie binnen de Bijzondere Jeugdzorg onder het Ministerie van Welzijn", benadrukt Betsy. "De meeste jongeren gaan na hun achttiende alleen wonen maar krijgen wel nog begeleiding. Soms is onze hulpverlening heel kort, af en toe begeleiden we hen jarenlang. Elke situatie is verschillend. Vaak zijn gezinnen na wat ondersteuning aan huis opnieuw vertrokken voor een langere periode. Vroeger werden kinderen gewoon weggeplukt uit het problematische gezin en bleven ze hier tot ze volwassen waren. Zoiets is nu totaal niet meer aan de orde. De coronatoestand was natuurlijk niet evident voor onze cliënten. We mochten niet meer aan huis gaan of kinderen konden niet meer naar het dagcentrum. We deden wel drempelbezoeken, maar dat is toch niet hetzelfde. Sommigen moesten hier tien weken blijven, zonder bezoek te mogen ontvangen en dat zorgde voor schrijnende toestanden. Gelukkig draait alles nu quasi normaal." Naast Rumbeke heeft deze vzw ook vestigingen in Roeselare, Ingelmunster en Menen. "Met een team van 138 begeleiders, maatschappelijke werkers, psychologen, logistiek personeel en administratief medewerkers, staan we momenteel in voor de ondersteuning van 186 kinderen, jongeren en hun gezin. 'Er is altijd een toekomst' blijft onze centrale gedachte en drijfveer. Op de Rumbeekse site gaat dit over ongeveer 64 jongeren. De andere cliënten worden begeleid op studio, in dagcentra of aan huis. Ook in de komende jaren blijven we verder evolueren. We blijven zo goed mogelijk inzetten op decentralisatie, cliëntrechten, maatwerk en contextgericht werken, want elke jongere heeft recht op een positieve toekomst." Om het jubileumjaar extra luister bij te brengen, werd er een raamtekening van ruim 20 m² ingehuldigd waarop de geschiedenis van de organisatie wordt voorgesteld. "Eva Neyrinck van Studio Muts zorgde voor de uitwerking. Omdat de covid-19 maatregelen een groot jubileumfeest niet toelieten, maakten onze medewerkers een jubileumclip die op onze website www.vzw-ok.be te bekijken is."