https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

Ruth (43) geeft thuisonderwijs aan dochter Emmeline (8): “Ze bloeit nu volledig open”

Emmeline oefent Engelse woordjes op het bord. (foto KV)
Kjenta Vangampelaere
Kjenta Vangampelaere Medewerker KW

Emmeline Devacht (8) zit in het vierde leerjaar, al is dat voor haar niet in een klaslokaal. Nadat ze zich op haar vorige school niet aanvaard voelde in de groep, volgt ze nu al een dik jaar thuisonderwijs met haar mama als juf. “Deze beslissing heeft me geleerd dat elk kind uniek is en dat van het pad afwijken ook positief kan zijn”, vertelt mama Ruth Devacht (43).

1 september is traditioneel de start van een nieuw schooljaar. Kinderen trekken met hun boekentasje naar een nieuwe klas. Maar voor Emmeline (8) uit Zwevezele is dat al voor het tweede jaar op rij niet het geval. Nadat ze soms uitgesloten werd door kindjes uit de klas en zich niet goed in haar vel voelde, besliste ze samen met haar mama om thuis les te volgen.

“Voor ons was corona op dat vlak een geschenk, omdat de beslissing minder zwaar viel”, vertelt juf-mama Ruth (43). Na de kerstvakantie van 2019 liep de emmer over. “Emmeline kwam al wenend thuis en ik voelde meteen dat het niet goed zat.”

Atypische lesdag

Ze probeerde nog een andere school, maar tevergeefs. Na enkele gesprekken bij psychologen en wat opzoekingswerk, leek thuisonderwijs de beste oplossing. “Het was even aanpassen voor mij”, vertelt mama Ruth. “Ik werk fulltime als directieassistente en gooide de boel om om thuis les te kunnen geven. Er moest een aanvraag ingediend worden en een deel van ons huis werd ingericht als leshoek.”

Hoe ziet een schooldag er bij Emmeline dan uit? “Ik moet vroeg opstaan, want mama werkt van 6 tot 12 uur. Ik blijf thuis bij mijn plusbroers of ga naar mijn moeke om te werken aan mijn takenlijstje dat mama heeft gemaakt.” De achtjarige werkt op zelfstandige basis aan haar opdrachten en schrijft haar vragen op om ze samen met haar mama in de namiddag te overlopen. “In de namiddag kijk ik alles na op fouten en geef ik verdere uitleg als ze iets niet begrijpt”, legt Ruth uit.

Hoewel er een bepaalde structuur is, hoeven de dagen er niet altijd hetzelfde uit te zien volgens mama en dochter. “Ook ‘s avonds gebeurt het dat wij nog sporten in de tuin of de tafels oefenen. In het weekend gaan we vaak op uitstap”, zegt Ruth. “Ja, zo zijn we vorige week naar een vleermuiszoektocht gegaan, waar ik uitleg kreeg over de soorten vleermuizen”, vult Emmeline aan. “Binnenkort bezoeken we Mini-Europa, want ik leer over de landen en steden.”

De leerstof wordt maar al te graag omgezet in de praktijk. “We waren onlangs in de Kringloopwinkel en hadden net geleerd over vraag en aanbod. In de winkel lag er kerstversiering, toen Emmeline zei: ‘Maar mama, het is niet slim om dat hier nu te leggen, want de vraag is kleiner dan het aanbod’”, lacht Ruth.

Emmeline heeft maar een maand zomervakantie genomen. “Ik had het gevoel dat ik veel vergeten zou zijn als er twee maanden vakantie tussen zaten. Dan moesten we alles herhalen en dat vond ik niet leuk. Nu is dat veel beter.” Toch zullen moeder en dochter nog van enkele dagen vakantie kunnen genieten. “Eind september gaan we naar Kroatië en in december bezoeken we haar papa in Amerika. Dat is natuurlijk wel een voordeel van thuisonderwijs, je plant volledig zelf het rooster”, zegt Ruth.

Engels leren

Het lessenpakket dat Emmeline voorgeschoteld krijgt, is niet per se gelijklopend met dat van andere kinderen. “Soms kopen we boeken aan die al bedoeld zijn voor het vijfde of zelfs zesde leerjaar, terwijl ze eigenlijk nog maar net in het vierde leerjaar zou zitten. Ze pikt de leerstof heel snel op en wil altijd maar meer kunnen.” Emmeline lacht: “Ik haal op mijn toetsen gemiddeld 97 procent, maar wil graag alles juist hebben. Ik moet soms nog leren dat fouten maken mag en kan.”

De papa van Emmeline is Amerikaan en woont in de Verenigde Staten. Om met hem te communiceren, wilde ze graag Engels leren. “Door filmpjes te zien op YouTube kende ze eigenlijk al veel Engelse woordjes of zinnen. Haar papa kan geen Nederlands, dus spreekt ze Engels met hem.”

Ook sporten komt uitgebreid aan bod: “Vooral in het eerste jaar hebben we gefocust op gezonde voeding en meer bewegen. Dat deden we omdat kindjes van haar klas soms iets zeiden over haar lichaamsbouw”, vertelt Ruth. “In school kon ik niet altijd mee als de kindjes van me wegliepen. Als we basketten, kon ik ook niet dribbelen met één hand, nu kan ik dat wel”, zegt Emmeline trots. Om het sporten voluit te beoefenen, huren ze vanaf nu een deel van de sporthal af. “Thuis kan ik basketten, volleyballen, trampolinespringen, dansen of boksen, maar in de sporthal staan er turntoestellen.”

Om te kijken of Emmeline de juiste eindtermen behaalt, geeft Ruth toetsen. “De kennis die we verzameld hebben, gieten we in een test. Dat doen we op dezelfde momenten als het traditioneel onderwijs. Om het diploma lager onderwijs te halen, moet ze wel eindexamens doen in Middelkerke of Gent.”

Sociaal contact

In het begin kregen de twee veel vragen van familieleden en vrienden. “Mensen begrijpen niet altijd wat thuisonderwijs is en waarom je dat doet. De grootste bezorgdheid is vaak dat het sociaal contact wegvalt”, zegt Ruth. “Emmeline is geen lid van een jeugdbeweging of gaat niet op kamp, maar kan perfect met kindjes spelen die ze wel – of zelfs niet kent. Het is een leerproces waarin duidelijk moet worden dat niet alle kinderen slechte bedoelingen hebben. Ook is het voor haar belangrijk om op haar tempo zelfvertrouwen te ontwikkelen.”

Toch voelt Emmeline zich het meest op haar gemak met mensen die ouder zijn dan zij. “Aan sociaal contact zal het zeker niet ontbreken. We waren samen op een bijeenkomst van mijn werk. Ik was even weg en toen ik terugkwam, zat ze tegen al mijn collega’s uitgebreid te vertellen”, lacht Ruth.

Dat Emmeline is opengebloeid, is zeker te merken in huis. Al betekent die positieve evolutie niet onmiddellijk een einde van het thuisonderwijs. “Het doet haar geen deugd als mensen vragen of ze volgend jaar weer naar de klas gaat. We doen dit met een reden en zien jaar per jaar of ze terug wil. Die keuze ligt bij haar. Zolang ik de leerstof kan bijhouden, blijven wij hier thuis lesgeven en volgen.”

Ruth mag dan wel juf zijn van haar dochter, volgens haar is dat niet zo vreemd. “Oké, de grens tussen juf en mama is soms vaag. Maar ben je als mama niet altijd een soort van leerkracht? Je voedt je kinderen op, leert hen dagelijks iets bij, dus waarom dan niet ook de schoolleerstof.”

(KV)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.