Na 40 jaar neemt Herman Dejonckheere afscheid van het Izegemse onderwijs

Herman Dejonckheere zal straks nog wat meer tijd in zijn tuin kunnen spenderen.
Herman Dejonckheere zal straks nog wat meer tijd in zijn tuin kunnen spenderen.
Wouter Vander Stricht

De onderwijscarrière van Herman Dejonckheere startte in de Heilige Familieschool op de Bosmolens. Straks neemt hij afscheid als coördinerend directeur en mag hij symbolisch de eerste steen leggen van de nieuwbouw waarvoor hij zelf ooit nog de aanzet gaf. Die eerstesteenlegging werd door corona wel wat verdaagd. Eens met pensioen hoopt Herman enkele oude hobby’s op te nemen. “Ik zal nu ook eindelijk eens het to-dolijstje van mijn vrouw afwerken.”

Officieel gaat Herman Dejonckheere op donderdag 1 april met pensioen. In zijn laatste werkweek mocht hij maandag 29 maart de eerste steen plaatsen van de nieuwbouw van Prizma Heilige Familie op de Bosmolens, maar dat officieel moment is naar een latere datum verschoven. Sinds zijn huwelijk met Hilde Talpe is hij al 40 jaar Dadizelenaar, maar Herman noemt zich nog altijd een Bosmolenaar. “Ik groeide op in de Manegemstraat en was er ook lid van de Chiro, die toen nog verzamelde op de speelplaats van de school. Ik herinner me ook nog de eucharistievieringen in de parochiezaal die weldra tegen de vlakte gaat. Ik liep er school tot het vierde leerjaar en in mijn kinderjaren was ik er getuige van dat ze de ‘witte kerk’ bouwden. Ik kan me nog voor de geest halen dat ze de klokken in de toren hesen.”

Centraal secretariaat

Jongens konden toen slechts tot en met het vierde leerjaar school volgen op de Bosmolens. De lagere school werkte Herman af in het College, daarna ging hij naar het Klein Seminarie en vervolgens studeerde hij voor onderwijzer. Maar al snel stond hij terug op de Bosmolens. “Ik deed er stage bij Luc Gadeyne en Monique Leenknecht, ik ging er ook aan de slag en verdiende mijn eerste onderwijzersloon. Negen jaar gaf ik les in het tweede leerjaar en negen jaar afwisselend in het vierde en vijfde leerjaar. In 1999 werd ik deeltijds directeur, samen met Freddy Seynaeve. In 2001 nam ik volledig het roer over, in 2007 werd ik deeltijds coördinerend directeur en in 2011 nam ik voltijds die functie op mij. Tot nu dus”, vat hij zijn carrière samen.

In Izegem werd in 2004 de eerste scholengemeenschap opgericht met de vijf scholen van vzw Opvoeding en Onderwijs: De Zonnebloem, Heilige Familie Bosmolens, Sint-Rafaël, Heilig Hart en Sint-Tillo/Sint-Jozef. Die laatste school is nu Prizma De Stadsparel geworden. “We vormden samen met twee andere scholen uit het bijzonder onderwijs – De Hagewinde en Sint-Idesbald (beide in Roeselare) – de scholengemeenschap De Zorg. Er werd toen beslist om een coördinerend directeur aan te stellen. Mijn taak bestond er vooral uit om het personeelsbeleid en de boekhouding te coördineren. Dat liet de directeurs van de verschillende scholen toe zich meer op het pedagogische te richten. Het centraal secretariaat, waar heel wat medewerkers cruciaal werk buiten de schijnwerpers verrichten, bevond zich tot 2016 in het oude kloostergebouw op de Bosmolens. Daarna volgde de verhuizing naar het hoofdgebouw van het college.”

In 2016 traden de basisscholen van Emelgem, Ingelmunster en Lendelede toe tot de vzw. In 2019 vormden acht basisscholen, één basisschool voor buitengewoon onderwijs en zes secundaire scholen de verruimde vzw Prizma. “In al die jaren heb ik vijf voorzitters gekend: deken Jozef Decoene, deken Herman Lecluyse, Hendrik Vandromme, Geert Feys en Jean-Paul Vallaeys. De bestuursleden pastoor Ludwig Dubaere, Manfred Geldof, Steve Lervant en Kristien Piccavet waren getuige van de eerste uren van mijn directiejaren tot heden. En als codi wuif ik ook een zeer jong team van tien directeurs in het lager onderwijs uit. Door de uitbreiding van de scholengemeenschap kreeg ik sinds 2016 met Tony Lecoutre een collega-codi die het pedagogische op een schitterende manier voor zijn rekening neemt. We kregen ook al die tijd vertrouwen en steun van het schoolbestuur.”

Masterplan

In zijn functie zat Herman ook mee aan het stuur van de vele bouwplannen binnen de scholengemeenschap. “We proberen alle nodige infrastructuurwerken in kaart te brengen en stellen op basis daarvan een masterplan op. Zo zijn er werken in Prizma Heilige Familie en Prizma Onze-Lieve-Vrouw (Ingelmunster) en starten er weldra werken in Prizma Sint-Pieter (Emelgem) en Prizma De Talententuin (Lendelede).”

De aanzet voor de werken in ‘zijn’ school op de Bosmolens dateren uit Hermans jaren als directeur daar. “Het idee om het klooster en de kapel te slopen en te vervangen gaat al terug tot 2002. In 2004 werd een subsidiedossier ingediend, maar de werken zijn nu pas gestart en van de originele plannen is niets meer over gebleven. Gelukkig konden we ondertussen via andere subsidiewegen (Scholen van Morgen) een nieuwe kleuterschool realiseren.”

“Zorg voor enthousiaste en bekwame leerkrachten en je hebt goed onderwijs” – Herman Dejonckheere

Herman Dejonckheere kijkt ook met trots op zijn carrière terug. “Als onderwijzer trachtte ik de glimlach op de mond van de leerlingen te toveren door saaie leerstof toch op een aangename manier te brengen. Als directeur startte ik al met een digitaal leerlingvolgsysteem, een voorganger van Smartschool. Als codi ging ik er prat op om gedurende die 14 jaar een goede sfeer te creëren en te behouden tussen de collega-directies. Daardoor konden we ook heel wat realiseren.”

Hoewel hij zelf ruim de helft van zijn loopbaan een directeursfunctie uitoefende, realiseert Herman zich waar de sleutel tot goed onderwijs ligt. “Zet enthousiaste, bekwame leerkrachten voor de klas en je hebt sowieso goed onderwijs. De rest van leerplannen over infrastructuur tot digitale leermiddelen zijn dan gewoon bijzaak.”

Symbolisch afscheid

Dat hij net in de Bosmolens afscheid kan nemen, doet de 63-jarige onderwijsman wel iets. Hermans kinderen, Didier (35) en Delphine (33) liepen er overigens ook school. Fysiek was hij de jongste jaren minder present in Izegem. “Ik was eigenlijk een pionier van het telewerken. In mijn job lukte dat ook perfect.”

En wat nu? “De vele buitenschoolse uurtjes die ik presteerde en waarvoor mijn vrouw altijd respect toonde, zal ik nu compenseren door haar to-dolijstje af te werken ( lacht ). Ik wil nu de draad oppakken van wat oude hobby’s: klussen, gitaar spelen, fietsen, tuinieren… Ook mijn kinderen kunnen mijn hulp wel gebruiken en uiteraard zal ik nog extra knuffelaandacht schenken aan Henri, onze negen maanden jonge kleinzoon.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.