"We hadden al een poosje overwogen om ermee te stoppen", zegt Mariette. "Maar vooral Eric, die sinds zijn pensioen als chauffeur intensief met me meehielp, vreesde het jonge volkje te zullen missen. Er valt echter niet naast onze leeftijd te kijken. Eric wordt heel binnenkort 70 jaar en ik ben 66. We voelen ons beiden nog vitaal, maar we kunnen niet eeuwig voor kindjes blijven zorgen."
...

"We hadden al een poosje overwogen om ermee te stoppen", zegt Mariette. "Maar vooral Eric, die sinds zijn pensioen als chauffeur intensief met me meehielp, vreesde het jonge volkje te zullen missen. Er valt echter niet naast onze leeftijd te kijken. Eric wordt heel binnenkort 70 jaar en ik ben 66. We voelen ons beiden nog vitaal, maar we kunnen niet eeuwig voor kindjes blijven zorgen."De beslissing om er een punt achter te zetten, viel uiteindelijk als gevolg van het coronavirus. "Ik ben al sinds 1992 onthaalmoeder voor 't Mezennestje", aldus Mariette. "De leidinggevenden van het kinderdagverblijf vonden het, gezien onze leeftijd, gevaarlijk om in deze periode nog kinderen op te vangen. We zijn weliswaar gezond, maar behoren toch in zekere zin tot de risicogroep. En dus hebben we op 13 maart tijdelijk de deuren gesloten, er toen nog van uitgaand dat we na enkele weken zouden heropstarten.""Maar het coronavirus bleek hardnekkiger te zijn dan we dachten en dus mochten we helaas nog altijd geen kindjes opvangen, hoewel sommige ouders er nood aan hadden. Na rijp beraad en met pijn in het hart hebben we de knoop dan maar doorgehakt: oma Jet en opa Eric stoppen ermee. We hebben kinderen opgevangen vanaf de geboorte tot 12 jaar met een wettelijke maximumcapaciteit van acht jongens en meisjes. We zijn er best trots op dat we in totaal om en bij de 300 kindjes warme zorg hebben kunnen geven. We zijn ook dankbaar voor het grote vertrouwen dat we van de ouders gekregen hebben. Nu eindigen we in schoonheid."Mariette, die in Wijnendale is opgegroeid, ging als meisje van 16 al op kinderen passen. Tegelijkertijd zorgde ze in de bezochte gezinnen voor het huishouden. Een van haar specialiteiten was en is nog altijd koken, een talent dat ze aan haar dochters heeft doorgegeven. "En mijn specialiteit is van de kookkunsten van mijn vrouw genieten", lacht Eric.Het koppel kreeg in minder dan drie jaar tijd drie dochters: Sofie (45), Joke (43) en Eveline (42). Sofie is naar Watermaal-Bosvoorde verhuisd, Joke en Eveline wonen in Torhout, waar ze goed bekend zijn: Joke als chef van restaurant Noord 57 en Eveline als leerkracht aan het Technisch Instituut Sint-Vincentius. Intussen hebben Mariette en Eric een schare kleinkinderen, waarvan de meesten uiteraard hun opvang zijn gepasseerd.Een van de troeven van de opvang bij oma Jet en opa Eric was de riante tuin achter hun huis in de Maria Van Bourgondiëlaan. Met voldoende speelgoed om er drie zolders mee te vullen."Ik maakte een erezaak van verse maaltijden voor de kindjes", zegt Mariette. "Nooit opgewarmde kost van de dag voordien. Als onthaalouder beschouw je de kinderen voor wie je zorgt als je eigen kinderen. Elke dag probeerden we het leven te vieren, zoals ik dat noem. Dat is trouwens een familietrekje: we houden met z'n allen van feesten en gezelligheid. Wat hebben we in de kinderopvang dikwijls pannenkoeken gebakken! 's Morgens kwamen de kinderen vanaf 7 uur aan, 's avonds hadden we geen vaste limiet. Dus was het weleens 20 uur als onze laatste jonge gast werd opgehaald. We vonden dat totaal niet erg."En nu? Eric: "Wat is het hier al weken stil. Mariette en ik hopen veel te fietsen en te wandelen, het liefst in de natuur. En van het leven te genieten! Het doet raar om de kinderen en hun ouders niet meer aan de deur te hebben, maar niets duurt eeuwig, hé."