Kris (39), getrouwd met Lies Decroubele (39) en vader van Jasper (8) en Emma (7), ademt nog een tikkeltje moeizaam wanneer hij in de vroege morgen zijn verhaal doet. "Er blijft gevaar bestaan voor een klaplong en dus krijg ik extra zuurstof toegediend. Ik moet erop letten om zo stevig mogelijk te ademen. Woensdag zal een scan duidelijk maken of mijn twee gebroken rugwervels stabiel blijven en of het gevaar voor longproblemen geweken is."
...

Kris (39), getrouwd met Lies Decroubele (39) en vader van Jasper (8) en Emma (7), ademt nog een tikkeltje moeizaam wanneer hij in de vroege morgen zijn verhaal doet. "Er blijft gevaar bestaan voor een klaplong en dus krijg ik extra zuurstof toegediend. Ik moet erop letten om zo stevig mogelijk te ademen. Woensdag zal een scan duidelijk maken of mijn twee gebroken rugwervels stabiel blijven en of het gevaar voor longproblemen geweken is."De averij na de zware val is niet gering: zijn rechterbovenarm op zes plaatsen gebroken, tien gebroken ribben, net als een schouderblad, een sleutelbeen en de twee genoemde rugwervels. "Gelukkig hebben ze hier in het ziekenhuis prima pijnstillers", aldus Kris. "Plus: als sportman heb ik het voordeel dat mijn lichaam fit is en dus sneller herstelt. Al kan ik niet ontkennen dat het zwaar is. Ik zal hier wellicht een paar weken moeten blijven en dus wordt het een strijd tegen de verveling. Ver van huis en in volle coronacrisis moet ik uiteraard niet op veel bezoek rekenen, al is mijn vrouw Lies momenteel aan het plannen om af te komen. Ik voel me wat schuldig tegenover haar. Ik was hier puur voor mijn plezier aan het mountainbiken en zorg nu voor een hoop miserie. Het moet een lesje zijn om het in de toekomst wat rustiger en voorzichtiger aan te doen. Al ken ik de aard van het beestje maar al te goed."Kris was met zijn broer Peter Coddens uit Heule en diens goede vriend Steven Dumoulin (en vrouw Nele Cools) uit Roeselare naar Winterberg afgezakt om er op het spectaculaire Bikepark te mountainbiken. Dat circuit bevat serieuze hoogteverschillen, bochtige paadjes en hindernissen die de crossmountainbikers in vervoering brengen."We hebben ons twee dagen enorm geamuseerd", doet Kris zijn verhaal. "Ik testte op het Bikepark mijn nieuwe endurofiets en was er heel blij mee. Maar bij die allerlaatste afdeling liep het helemaal mis. Ik schatte twee opeenvolgende bulten in het parcours verkeerd in en smakte over mijn stuur met een behoorlijke snelheid tegen de grond. Ik merkte direct dat mijn bovenarm gebroken was, maar moest nog naar een iets hoger gelegen pad klauteren opdat de ambulance me zou kunnen bereiken. Dat klimmetje heeft wellicht tot de open armbreuken geleid.""In het ziekenhuis van Winterberg kreeg ik de eerste zorgen toegediend, maar al snel zagen de artsen in dat ik beter naar het veel grotere ziekenhuis van Duisburg gebracht werd. Dat gebeurde met een helikopter. En kijk: hier lig ik nu in een ziekenhuisbed in die gigantische stad."Kris zal bijna zeker nog aan de arm geopereerd moeten worden alvorens hij naar huis kan terugkeren. "Ik probeer de knop zo snel mogelijk om te draaien en weer aan de toekomst te denken. Een geluk in mijn ongeluk is dat er dit seizoen als gevolg van de coronacrisis niet veel wedstrijden op de kalender staan. Wie weet, kan ik vanaf oktober alweer de fiets op. Toeval: uitgerekend in hetzelfde weekend heb ik een jaar geleden de Xterra-wedstrijd van Denemarken gewonnen met een... gebroken voet. Die breuk ontstond tijdens het lopen, maar ik hield vol tot aan de finish."Toen Kris in Leuven lichamelijke opvoeding studeerde - hij geeft les aan het Torhoutse Sint-Vincentiusinstituut - leerde hij de duatlon kennen en belandde in een sterke Belgische lichting met profatleten zoals de Torhoutse broers Vansteelant. Hij mocht geregeld mee naar het EK en WK. Na een tijdje schakelde hij over op de triatlon en vanuit zijn liefde voor de natuur en het mountainbiken verloor hij zijn hart aan de Xterra, de offroadtriatlon. Hij was de eerste Belg die een Xterra kon winnen en heeft nu vier Xterra-zeges op zijn palmares, plus vier Belgische en twee Europese titels.De laatste jaren sukkelde de Torhoutenaar helaas met zijn gezondheid. Blessures en de ziekte van Lyme dwarsboomden zijn prestaties, maar hij bleef te allen tijde positief. Al is het sneu dat hij nu alweer aan oplappen toe is. Zoals een vriend van hem op de sociale media schrijft: Ge moogt nu korte metten maken met dat duiveltje dat al een tijdje op jouw schouder zit."Ach, er zijn gelukkig geen vitale organen geraakt", toont Kris nog maar eens zijn mentale veerkracht. "Ik had tijdens het fietsen op het Bikepark degelijke beschermkleding aan - met ook elleboog- en knielappen - anders kon de zware val fataal zijn geweest. Maar ik beloof mijn familie en vrienden sowieso om in de toekomst wat meer voorzichtigheid bij het mountainbiken in te bouwen. In de mate van het mogelijke natuurlijk, want ik ben en blijf een gedreven sporter." (lacht)