Thibaut Cauwels, de enige zoon van Patrick Cauwels (47) en Linda Maertens (45) uit Knokke-Heist, kreeg de liefde voor helikopters haast met de paplepel binnen. Zijn vader is al vijftien jaar zelfstandig uitbater van Knokke Heliport en gaf de microbe aan zijn zoon door. "Ik ben letterlijk opgegroeid tussen de helikopters", glimlacht Thibaut, die aan Makz in Knokke het zesde jaar handel volgt. "Als kind keek ik al met grote ogen naar die indrukwekkende toestellen. Ik herinner me nog dat ik de hele tijd heli's aan het tekenen was, ofwel speelde ik met miniatuurversies. Het zit gewoon onder mijn vel."
...

Thibaut Cauwels, de enige zoon van Patrick Cauwels (47) en Linda Maertens (45) uit Knokke-Heist, kreeg de liefde voor helikopters haast met de paplepel binnen. Zijn vader is al vijftien jaar zelfstandig uitbater van Knokke Heliport en gaf de microbe aan zijn zoon door. "Ik ben letterlijk opgegroeid tussen de helikopters", glimlacht Thibaut, die aan Makz in Knokke het zesde jaar handel volgt. "Als kind keek ik al met grote ogen naar die indrukwekkende toestellen. Ik herinner me nog dat ik de hele tijd heli's aan het tekenen was, ofwel speelde ik met miniatuurversies. Het zit gewoon onder mijn vel."Al vrij snel had Thibaut door dat hij, net als zijn papa, zelf de knuppel in handen wou nemen. "Op mijn achtste startte ik al met het besturen van telegeleide helikoptertjes en ik kreeg toen al te horen dat ik er wel aanleg voor had. Mijn papa had me beloofd dat ik aan het échte werk mocht beginnen, eens ik met mijn voeten aan de pedalen kon. Hij had een vroege groeispurt niet meegerekend, want op mijn elfde was het al zover. Toch nog net iets te vroeg", glimlacht hij.Op zijn vijftiende kreeg Thibaut zijn allereerste les met een instructeur en sindsdien is de passie alleen maar toegenomen. "Het hele gegeven zit gewoon in mijn vingers", klinkt het. "Ik had amper tien uur vliegervaring op de teller toen ik voor het eerst solo de lucht in mocht. Normaal heb je daar vijftien tot twintig uur voor nodig. Die allereerste keer alleen in de heli duurde amper vijf minuten en omvatte enkel opstijgen en landen, maar ik voelde me de koning te rijk. Ik wilde zo snel mogelijk weer vliegen."In oktober 2018 startte Thibaut zijn eigenlijke opleiding. "Niet te onderschatten", benadrukt hij. "Tot eind mei 2019 kreeg ik elke maandag- en vrijdagavond drie uur lang theorie voorgeschoteld. Geen evidentie, want ik had er telkens al een lange schooldag op zitten. Maar ik wilde koste wat het kost mijn doel bereiken. Ook door de stevige brok wiskunde heb ik me geworsteld. Dat helikopterbrevet was het enige wat telde."In juli vorig jaar legde Thibaut zijn theoretisch examen af. "Twee weken eerder had ik nog mijn sleutelbeen gebroken bij een val met mijn scooter, maar ik wilde mijn kans wagen. Jammer genoeg slaagde ik maar voor twee van de negen vakken. Een stevige domper, maar ik weigerde om de handdoek te gooien." Met succes, want in oktober 2019 wist hij alle vakken netjes af te werken. De laatste maanden van zijn opleiding stond een doorgedreven praktische training op de agenda. "In totaal heb ik al 56 vlieguren op de teller, waarvan 10,5 uur als solopiloot", klinkt het trots. "Ik heb al die tijd enorm veel steun gehad van mijn papa. Hij stond me met raad en daad bij en ik kon met elke mogelijke vraag bij hem aankloppen. Heel veel waard."Afgelopen maandag kreeg Thibaut te horen dat hij ook voor het praktische gedeelte geslaagd was. "Je kan niet geloven hoe gelukkig ik toen was. Ik heb letterlijk een gat in de lucht gesprongen", glundert hij. "Jammer genoeg moet ik nu nog een kleine maand geduld oefenen. Alle nodige documenten zijn naar de dienst Vergunningen van FOD Mobiliteit verstuurd, hopelijk maken zij daar snel alles in orde. Ik kan haast niet wachten om mijn eerste vlucht als gebrevetteerd helipiloot te ondernemen. Dan neem ik mijn ouders of beste vrienden mee en gaan we gezellig iets eten. Waarna ik hen opnieuw naar huis vlieg. Zalig, toch?"Hoewel Thibaut dit jaar zijn middelbare school met succes wil afwerken en daarna nog een hoger diploma op zak hoopt te steken, weet hij nu al dat zijn toekomst in de helikopterwereld ligt. "Mijn doel is om als commercieel helipiloot aan de slag te kunnen gaan. Zo kan je erg veel richtingen uit. Je kan effectief commerciële vluchten verzorgen, maar je kan ook de mug-heli besturen of bij de politie in dienst treden. Eén iets weet ik nu al: ik wil de rest van mijn leven een heliknuppel in handen hebben."Een brevet als helipiloot steekt straks in de portefeuille van Thibaut, maar een rijbewijs heeft hij nog niet. "Ik ben nog te jong, hé", grijnst hij. "Best wel grappig: ik mag aan tweehonderd kilometer per uur door het luchtruim klieven, maar op de openbare weg moet ik me tevreden stellen als passagier. Deze zomer wil ik daar werk van maken en in februari wil ik ook starten met een opleiding om mijn vaarbewijs te halen. Straks kan ik me dus ter land, ter zee én in de lucht verplaatsen!"