Op dinsdag 1 september 1950 nam Noela samen met haar man Hubert Lepers het café van haar schoonouders over. Na het overlijden van Hubert op Valentijnsdag 2000 - hij was pas 61 jaar - runde Noela de zaak alleen verder. De Smisse heeft er al een lange geschiedenis opzitten en bestaat al zeker sinds het begin van de 19de eeuw. De eerste smid zou er een zekere Pierre Verlinde geweest zijn. Noela vermoed dat de smidse en het café altijd gecombineerd werden. Er kwamen in de loop der jaren verschillende smeden. "De laatste was mijn schoonvader Marcel Lepers, die ik zelf niet gekend heb." Na Marcels vroegtijdig overlijden op 47-jarige leeftijd in 1950 kwam er een einde aan de smidseactiviteiten op de Knok. "Mijn schoonmoeder Zoë Soens maakte er een volwaardige herberg van en had er ook een winkel in potten ...

Op dinsdag 1 september 1950 nam Noela samen met haar man Hubert Lepers het café van haar schoonouders over. Na het overlijden van Hubert op Valentijnsdag 2000 - hij was pas 61 jaar - runde Noela de zaak alleen verder. De Smisse heeft er al een lange geschiedenis opzitten en bestaat al zeker sinds het begin van de 19de eeuw. De eerste smid zou er een zekere Pierre Verlinde geweest zijn. Noela vermoed dat de smidse en het café altijd gecombineerd werden. Er kwamen in de loop der jaren verschillende smeden. "De laatste was mijn schoonvader Marcel Lepers, die ik zelf niet gekend heb." Na Marcels vroegtijdig overlijden op 47-jarige leeftijd in 1950 kwam er een einde aan de smidseactiviteiten op de Knok. "Mijn schoonmoeder Zoë Soens maakte er een volwaardige herberg van en had er ook een winkel in potten en pannen." In 1970 namen Hubert en Noela de zaak over. "Hubert is hier geboren en is hier ook gestorven", vertelt Noela.Niet alleen De Smisse heeft er een hele geschiedenis opzitten. Ook Noela zelf ademt Aalbeekse geschiedenis. Ze groeide op in een tweewoonst waar nu de Sjouwer staat. "Ik zag er als kind de 'kleitebassingskes' - met 'kleite' voor de dankpannenfabriek - van Lauwe naar Aalbeke rijden." Het huisje waar Noela woonde werd afgebroken. "We verhuisden een tijdje naar de Riquons-tout in Rekkem. Ik heb daar mijn eerste communie gedaan en ging er naar school om Frans te leren." In het begin van hun huwelijk woonden Hubert en Noela in het wit huisje aan het oc van Aalbeke. Noela werkte vroeger nog bij Louis De Poortere en in een fabriek in Frankrijk. "Toen ik bijna 28 jaar was, begonnen we café te houden."Na 50 jaar denkt Noela er nog niet aan om te stoppen. "Ik zit graag tussen het volk. Ik heb ook een heel goed cliënteel. Iedereen helpt me waar nodig. Ik heb hier ook geen zatlappen. Het is hier meer een dagcafé dat opent om 9 uur 's morgens. 's Avonds rond 20 uur kan ik sluiten. Ik krijg ook de nodige hulp van mijn zoon die dichtbij woont en van mijn kleinzoon Lander (21). Zolang mijn gezondheid het toelaat, zal ik voortdoen. Enkele weken geleden kreeg ik een trombose en daardoor sluit ik een dag meer. De Smisse is gesloten van zondagmiddag rond 13 uur tot en met woensdag. Dat geeft me voldoende tijd om te poetsen, boodschappen te doen en het toch iets rustiger aan te doen met een wandeling of een bezoekje aan mijn zus. Maar als het donderdag is, ben ik blij mijn café weer te kunnen openen."Noela blikt tevreden terug op de voorbije 50 jaar. Ze herinnert zich nog goed de Knok-kermis in de jaren '70. "Er was hier toen bolling en op maandag was er koffiebal. Mijn man was voorzitter van het feestcomité en maakte vroeger ook nog de reuzen Cor en Nele van Aalbeke. Helaas zijn die bij een opkuis in het oc naar het containerpark gebracht. Enkel de koppen, de armen en de kleren heb ik nog. Jammer dat er nu niet veel meer gebeurt in Aalbeke, zeker nu dit jaar vrijwel alles - zelfs de Corneliusfeesten - afgelast wordt door corona." Tijdens de lockdown was het voor Noela raar om na bijna 50 jaar tussen het volk te staan drie maanden te moeten sluiten. "Sinds de heropening in juni voel ik wel dat het cafébezoek wat vermindert, vooral doordat de mensen niet meer aan de toog mogen zitten. Ik heb wel mijn klanten van de lotto terug en de meeste kaarters zijn ook weer gestart. Er mogen nu geen tafellakens meer liggen en de kaarten en balpennen moeten ontsmet worden. Zo blijf ik bezig", lacht Noela. "Ik trek het me niet te veel aan."Haar 50ste verjaardag in De Smisse had Noela een heel weekend willen vieren. "Ik zou op donderdag de bewoners van de Weister die hier regelmatig komen, vragen voor koffie met taart. De vrijdag zou voor mensen van Vandecasteele Houtimport zijn. De zaterdag zouden hier 40 mensen komen eten en op zondag zou ik mijn klanten uitnodigen. Door corona moet het feestweekend verplaatst worden. Het is natuurlijk heel het jaar 50 jaar, maar ik had het graag tijdens het feestweekend zelf kunnen vieren."